Bota 4 Korrik 2022, 12:17

Tronditja nga lufta/ Samiti e G7, një mbledhje luksi që nuk zgjidhi asgjë

Shkruar nga Pamfleti
Tronditja nga lufta/ Samiti e G7, një mbledhje luksi që nuk zgjidhi

Ndarja e vendeve të pasura ishte evidente në formatin e samitit të Grupit 7, të mbajtur në një resort luksoz në Alpet bavareze. Udhëheqësit e Argjentinës, Indisë, Indonezisë, Senegalit dhe Afrikës së Jugut u ftuan për të diskutuar probleme të tilla si ushqimi, shëndeti dhe klima, por vetëm 90 minuta të mbledhjes tre-ditore iu kushtuan këtyre shqetësimeve.

Shkruan Mark Malloch-Brown, The New York Times

Samiti i Grupit 7 në Gjermani përfundoi javën e kaluar me liderët e vendeve më të pasura të botës, që u zotuan të mbështesin Ukrainën “për aq kohë sa është e nevojshme”.

Ata ranë dakord për masat afatshkurtra, si ndalimi i importeve të arit rus dhe diskutuan atë që mikpritësi i takimit, kancelari Olaf Scholz, e quajti një “Plan Marshall” për Ukrainën, duke thirrur rindërtimin e gjerë të Evropës pas Luftës së Dytë Botërore. Do të jetë një “detyrë për brezat”, tha z. Scholz.

Nuk ka dyshim se Ukraina duhet ta marrë atë ndihmë. Por liderët e Grupit 7 po i’u mungon tabloja më e madhe. Dhe është e frikshme. Edhe para pushtimit rus të Ukrainës, çmimet globale të ushqimeve ishin afër niveleve rekord. Por efektet e valëzuara të luftës tani kërcënojnë të shkaktojnë uri dhe vuajtje në një shkallë të madhe.

Përveç çmimeve të ushqimeve, nafta e papërpunuar tejkaloi 120 dollarë për fuçi kohët e fundit, kostot e plehrave janë rritur dhe normat e interesit janë rritur. Shtoni motin ekstrem, praktikat e paqëndrueshme bujqësore, borxhin e lartë në shumë vende, efektet e vazhdueshme të pandemisë dhe konfliktet e tjera të dhunshme, dhe më shumë se një miliard njerëz janë në rrezik nga ajo që Kombet e Bashkuara e kanë quajtur një “stuhi të përsosur” vështirësish.

E megjithatë anëtarët e Grupit 7 nuk arritën të përgjigjen, me nivelin e angazhimit të kërkuar për të shmangur një katastrofë njerëzore. Njoftimi kryesor i samitit ishte 4.5 miliardë dollarë për sigurinë ushqimore, një pjesë e 22.2 miliardë dollarëve që i nevojiten Programit Botëror të Ushqimit tani, dhe një premtim i vogël për një bllok që përbën rreth 45 për qind të GDP-së globale. Bota ka nevojë për një plan Marshall. Ajo mori një Band-Aid, një zgjidhje të përkohëshme.

Ndarja e vendeve të pasura ishte evidente në formatin e samitit të Grupit 7, të mbajtur në një resort luksoz në Alpet bavareze. Udhëheqësit e Argjentinës, Indisë, Indonezisë, Senegalit dhe Afrikës së Jugut u ftuan për të diskutuar probleme të tilla si ushqimi, shëndeti dhe klima, por vetëm 90 minuta të mbledhjes tre-ditore iu kushtuan këtyre shqetësimeve.

Duke i trajtuar presionet globale të ushqimit, energjisë dhe borxhit si dytësore ndaj luftës në Ukrainë, Grupi i 7 humbi një mundësi të artë për të ndihmuar të uriturit e botës dhe për të hedhur poshtë narrativën e Vladimir Putin për rendin botëror liberal, si një forcë e harxhuar që nuk i intereson asnjë i varfër.

Të nxitur nga frika e furnizimit, të paktën 23 vende kanë vendosur ndalime për eksportet e ushqimit, duke rritur më tej çmimet. Grupi i 7 u bëri thirrje vendeve që të shmangin grumbullimin e tepërt të ushqimit. Por ajo gjithashtu mund të angazhohej për të bërë një mbledhje të përbashkët me Organizatën Botërore të Tregtisë, për masa për të mbajtur tregjet e eksportit të hapura.

Nuk ka të bëjë vetëm me mungesën e ushqimit. Gjashtëdhjetë përqind e vendeve me të ardhura të ulëta po luftojnë me borxhin. Përsëri, udhëheqësit e Grupit 7 mund të kishin njoftuar planet për të bindur Fondin Monetar Ndërkombëtar të pezullojë shlyerjet e borxhit, të heqë kufijtë e huamarrjes dhe të përshpejtojë kreditimin e ri për të ndihmuar vendet të blejnë ushqim dhe energji të importuar.

Grupi i 7 anëtarëve ra dakord të studionte kufijtë e mundshëm të çmimeve të naftës dhe gazit rus për të lehtësuar presionet inflacioniste dhe për të kufizuar aftësinë e zotit Putin për të financuar luftën. Kjo përpjekje ka të ngjarë të hasë në një mori vështirësish politike dhe teknike, por ia vlen të eksplorohet, së bashku me zgjerimin e furnizimit nga burime të tjera.

Sigurisht, hapi më kritik afatgjatë në lidhje me energjinë është kalimi në burimet e rinovueshme. Ndryshimet klimatike ndikojnë në sigurinë ushqimore, sepse ndryshimet në mot dhe tokë mund të kufizojnë aftësinë e një vendi për të rritur të korrat. Lufta e Ukrainës gjithashtu ka nxjerrë në pah rreziqet e sigurisë të të varurve nga karburantet fosile. /Përshtati Pamfleti.

Bota #kriza boterore G7 Ukraina