FLASH
Shkruar nga Stephen Collinson
Fitoret e mëdha të demokratëve bazuar në pakënaqësinë me presidencën e Trump mund të bien në vesh të shurdhër në Krahun Perëndimor. Por ato me siguri do t'u dërgonin një paralajmërim republikanëve, që do të ndikonte në ditët e para të fushatës së mesmandatit, dhe madje mund të ndikonte për ti dhënë fund mbylljes së qeverisë...
Askush nuk dëshiron të kundërshtojë komandantin e përgjithshëm.
Prandaj, presidentët mësohen të dëgjojnë vetëm atë që duan të dëgjojnë. Dhe flluskat e Zyrës Ovale rrallë kanë qenë aq të padepërtueshme sa ato rreth Donald Trump, me kabinetin e tij të burrave dhe grave që thonë “po” dhe adhurimin e heronjve nga mediat konservatore.
Ky është një president që shkatërron në oqeane motoskafet e dyshuara si të lidhura me kartelin, në ato që kritikët i quajnë vrasje pa gjyq. Ai dërgon trupa në qytetet amerikane. Ai shemb Krahun Lindor historik të Shtëpisë së Bardhë.
Projeksioni i Trumpit për plotfuqishmëri po arrin nivele të reja, ndërsa mjerimi i mbylljes së qeverisë thellohet. Duke i shkëputur sytë nga paqebërja globale dhe takimi me udhëheqësin kinez Xi Jinping, ai këmbënguli në një intervistë për “60 Minutes” se dhimbja për miliona njerëz do të mbaronte vetëm kur demokratët të dorëzoheshin. Kjo pasoi festën e tij të Halloween-it, në dukje jo-ironike, me temë Getsbin e Madh, shëmbëlltyrën se si korruptimi i pasurisë dhe materializmi shkatërruan jetët në Epokën e Xhazit.
Vetëm gjyqtarët që kanë frenuar disa nga pushtimet e tij më të guximshme kanë arritur ta ngadalësojnë Trumpin. Por, ndërsa ai pretendon 9 muajt më të mirë të çdo administrate, ndërsa sondazhet sugjerojnë se amerikanët ndihen ndryshe, ai duket se është gati për një rënie, një mundësi që kalendari i palëkundur zgjedhor i Amerikës shpesh është shumë i lumtur ta pranojë.
Zgjedhjet për guvernator në New Jersey dhe Virginia të martën, dhe në një masë më të vogël, gara për kryetar bashkie në New York dhe një iniciativë për rindarjen e zonave zgjedhore në Kaliforni, u ofrojnë votuesve mundësinë e parë për të bërë një koment material mbi mandatin e dytë të Trump.
Ka shumë arsye për të mos u dhënë shumë rëndësi këtyre garave, pasi votuesit e indinjuar nga presidenti në detyrë, në këtë rast, demokratët, kanë më shumë nxitje për t'u paraqitur. Dhe askush nuk e di se si do të duket mjedisi politik, ekonomia, situata ndërkombëtare apo pozita personale e Trump përpara zgjedhjeve shumë më të rëndësishme të mesit të mandatit vitin e ardhshëm.
Edhe një fitore e demokratëve të martën nuk do ta fshijë turpin e partisë nga viti 2024. As nuk do ta ndryshojë sjelljen e Trumpit dhe as nuk do ta pengojë atë të qeverisë vetëm për bazën e tij.
Por këto zgjedhje të para të mëdha të vëzhguara në nivel kombëtar që kur Trump rimorri Shtëpinë e Bardhë janë të rëndësishme sepse ato janë formësuar nga tërbimi i vitit më shkatërrues në historinë moderne presidenciale. Ato janë gjithashtu një terren përgatitor për demokratët e plagosur, ndërsa ata përgatisin një kundërsulm për t'u përballur me Trumpin dhe për të lehtësuar përbuzjen e votuesve indiferentë.
Fitoret e mëdha të demokratëve bazuar në pakënaqësinë me presidencën e Trump mund të bien në vesh të shurdhër në Krahun Perëndimor. Por ato me siguri do t'u dërgonin një paralajmërim republikanëve që do të ndikonte në ditët e para të fushatës së mesmandatit dhe madje mund të ndikonte për ti dhënë fund mbylljes së qeverisë.
Megjithatë, Trump është një mjeshtër në përmbysjen e pritjeve. Ai ka treguar forcë të habitshme kur sondazhet sugjeronin të kundërtën në të kaluarën. Nëse ai mund të sfidojë oguret e një nate të mirë demokrate të martën mes një atmosfere të acaruar kombëtare, ai do të shkruajë një kapitull tjetër në historinë e tij të jashtëzakonshme të qëndrueshmërisë politike.
New Jersey mund të jetë gara më domethënëse
Nëse muri i Trump fillon të shembet, ai mund të shihet së pari në New Jersey.
Kjo për shkak se Virxhinia ka pasur gjithmonë një mikroklimë politike unike. Kandidatja demokrate atje, Abigail Spanberger, ndonëse kritike ndaj Trump, e ankoroi fushatën e saj mbi shqetësimet për përballueshmërinë e çmimeve që bashkojnë liberalët periferikë në periferitë e Uashingtonit dhe votuesit më të paqëndrueshëm në qarqet periferike të lëkundura.
Por shoqja dhe ish-kolegu i saj, kandidatja demokrate për në Dhomën e Përfaqësuesve, Mikie Sherrill, e vendosi Trump më afër qendrës së garës së saj, duke e quajtur kundërshtarin e saj republikan, Jack Ciattarelli, si një klon të Trump.
“Ai do të bëjë çfarëdo që Trump i thotë të bëjë, dhe unë do të luftoj kundër kujtdo që të punojë për ty”, tha Sherill, një ish-pilote helikopteri e Marinës dhe nënë e katër fëmijëve, për kundërshtarin e saj në përballjen e tyre të parë në debatin e shtatorit. Ajo nuk e ka lënë kurrë Ciattarellin të harrojë se ai i dha Trumpit notën “A” gjatë debatit të tyre të dytë muajin e kaluar.
Kandidati republikan i New Jersey-t ka një akt balancimi jo shumë të ndryshëm nga ai i kryer me sukses nga Guvernatori i Virxhinias, Glenn Youngkin, kur fitoi garën 4 vjet më parë. Kjo përfshin maksimizimin e pjesëmarrjes nga baza e Trump në një vit kur republikani dominues i gjeneratës së tij nuk është në fletëvotim, por edhe tërheqjen e votuesve të ndryshëm që mund të zemërohen nga sjellja e presidentit.
Ciattarelli e bazoi vlerësimin e tij për Trump në çështje specifike. “Ai ka të drejtë për sigurimin e kufirit; inflacioni është shumë më i ulët se nën Bidenin; ai ndaloi energjinë e erës në det të hapur; ai po shtyn përpara çmimet e mbingarkesës në Nju Jork; dhe ai katërfishoi zbritjen SALT (taksat shtetërore dhe lokale)”, tha kandidati republikan në debatin e dytë në Nju Xhersi.
Por, Ciattarelli ka një detyrë më të vështirë se Youngkin, i cili po kandidonte kundër partisë së presidentit në detyrë, Joe Biden, në një kohë kur po rritej një reagim i ashpër antidemokratik. Dhe çështjet kulturore që ndihmuan në shtyrjen e Youngkin drejt Richmond duket se nuk kanë pasur të njëjtin rezonancë për republikanët këtë vjeshtë.
Nju Xhersi nuk është një vend i sigurt në garat për guvernator. Ndonjëherë ka nxjerrë guvernatorë republikanë, përfshirë Christine Todd Whitman dhe Chris Christie. Dhe nëse Ciattarelli bëhet republikani i parë i Garden State që fiton guvernatorin e Nju Xhersit në epokën Trump, mund të jeni të sigurt se presidenti do të marrë meritat.
Ndërkohë që Sherrill përpiqet ta lidhë kundërshtaren e saj me një president në detyrë jopopullor dhe kostot e larta të ushqimeve, kujdesit shëndetësor dhe strehimit gjatë mandatit të tij, Ciattarelli është përpjekur gjithashtu të mbështetet në mantrën e ndryshimit, duke synuar Guvernatorin Demokrat të New Jersey-t, Phil Murphy, tashmë jopopullor, ndaj të cilit humbi vetëm me 3 pikë në garën e mëparshme për guvernator katër vjet më parë.
Kristoffer Shields, drejtor i Qendrës Eagleton në Universitetin Rutgers, tha se faktorët lokalë, duke përfshirë tarifat e shërbimeve dhe taksat e pronës, ishin nxitësit më të rëndësishëm të garës në New Jersey. Por, nën rezultatin përfundimtar, gara mund të prodhojë inteligjencë të re zgjedhore.
“New Jersey me sa duket është zhvendosur djathtas gjatë dy cikleve të fundit zgjedhore. Do të jetë vërtet interesante të shohim nëse kjo vazhdon në këtë garë apo nëse reagimi ndaj presidencës Trump e shtyn atë përsëri majtas”, tha Shields.
Shields sugjeroi gjithashtu se zgjedhjet në New Jersey dhe Virginia do të ishin një provë nëse një Parti Demokratike e përçarë është "në gjendje të bashkohet dhe të rrisë vërtet pjesëmarrjen për një kandidat demokrat mjaft të moderuar për guvernator". Kjo është një pyetje kyçe sepse një strategji politike me tematikë të gjerë që do t'u lejonte më shumë kandidatëve të qendrës të lulëzonin në zona të moderuara dhe ultra-liberalëve të triumfonin në zona të favorshme kërkon që baza e krahut të majtë të partisë të marrë pjesë kudo.
Nga ana republikane, gara e Nju Xhersit mund t’u ofrojë gjithashtu një aluzion strategëve të zgjedhjeve të mesit të mandatit të Partisë Republikane, ndërsa ata modelojnë koalicionin e tyre. “Ekziston një ndjesi se republikanët e Trumpit dalin për të votuar për Trumpin, por nuk dalin gjithmonë për të votuar kur republikanë të tjerë janë në krye të listës”, tha Shields.
Nju Xhersi mund të fillojë t'u përgjigjet pyetjeve rreth joshjes së qëndrueshme të Trumpit, transferimit të karizmës së tij dhe drejtimit të ardhshëm të Partisë Republikane. Në fund të fundit, ai nuk do të kryesojë më kurrë një kandidat republikan, duke supozuar se nuk përpiqet të përmbysë Kushtetutën duke kandiduar për një mandat të tretë, kështu që republikanët herët a vonë do të duhet të mësojnë të jetojnë pa të.
Në vitin 2024, Trump shënoi rritje të moderuara, por prapëseprapë të rëndësishme, midis votuesve me ngjyrë dhe hispanikë, gjë që i shtyu disa strategë të MAGA-s të ëndërronin për një riorganizim të përhershëm politik të krijuar nga erozioni i disa zonave kryesore zgjedhore demokrate. A mund të zgjasin aspirata të tilla pas Trump? Nju Xhersi mund të fillojë të ofrojë përgjigje.
Në disa qytete të Garden State vitin e kaluar, Trump e dyfishoi pjesën e tij dhe totalin e papërpunuar të votuesve latino-amerikanë krahasuar me zgjedhjet e vitit 2020. Në Qarkun Passaic, për shembull, ku latino-amerikanët përbëjnë afërsisht 43% të popullsisë, Trump e mundi Harrisin me gati 3 pikë pasi humbi ndaj Bidenit me 16 pikë katër vjet më parë.
Në qytetin e Passaic, ku më shumë se 70% e banorëve janë hispanikë, Trump e mundi Harrisin me gati 1100 vota, një ndryshim nga avantazhi prej gati 5000 votash i Bidenit, raportoi Arlette Saenz e CNN .
Askush nuk pret të njëjtin lloj entuziazmi pa Trumpin në fletëvotim. Por rezultatet në qarqet ku presidenti pati rezultate më të mira do të shqyrtohen pas mbrëmjes së së martës për të nxjerrë mësime rreth shpresave afatgjata të republikanëve. Një rënie më e madhe se sa pritej mund të lërë të kuptohet gjithashtu ndikimi i politikave të tij të ashpra të imigracionit dhe zhgënjimi me ekonominë deri më tani në vitin 2025.
Rasti demokrat në New Jersey u paraqit më ashpër nga ish-Presidenti Barack Obama, që vijon të mbetet oratori më i talentuar dhe më i fortë i partisë së tij, në një tubim për Sherrill të shtunën, në të cilin ai e kritikoi ashpër karrierën e pasardhësit të tij, ndërsa u përpoq të shmangte dështimin e fundit të demokratëve në paternalizimin e votuesve të Trump.
“Nuk ka absolutisht asnjë provë që politikat republikane e kanë përmirësuar jetën e njerëzve në New Jersey. Ata i kanë kushtuar energji të jashtëzakonshme forcimit të pushtetit, ndëshkimit të armiqve të tyre, pasurimit të miqve të tyre, heshtjes së kritikëve të tyre. Ata bëjnë një shfaqje të madhe të deportimit të njerëzve dhe shënjestrimit të personave transgjinorë. Ata nuk humbasin kurrë një shans për të fajësuar pakicat dhe për të fajësuar DEI-n për çdo problem nën diell”, tha Obama.
Në vijim ai shtoi “ajo që ata nuk kanë bërë është t'ju ndihmojnë. Ata nuk kanë paraqitur propozime serioze për të ulur kostot e strehimit ose për t'i bërë ushqimet më të përballueshme. Ata nuk i kanë përmirësuar shkollat tona, as nuk e kanë bërë kujdesin shëndetësor më të arritshëm, as nuk kanë shkurtuar udhëtimin tuaj për në punë, as nuk i kanë përgatitur të rinjtë për një të ardhme ku inteligjenca artificiale mund t'u marrë vendet e punës”.
Nëse rezultatet e së martës në mbrëmje zhgënjejnë, ky ndryshim i kandidaturës republikane nuk do të jetë surprizë. Ndihmësit e Trump do të theksojnë se New Jersey dhe Virginia i dolën Harris vitin e kaluar. Ata mund të kritikojnë performancën e kandidates republikane të Virxhinias, Lt. Guvernatores Winsome Earle-Sears, me të cilën presidenti nuk bëri fushatë personalisht. Dhe disa zgjedhje nuk mund ta ndryshojnë trajektoren e vendit.
Për Trumpin do të jetë e lehtë të vazhdojë të dëgjojë atë që dëshiron të dëgjojë, pavarësisht një vlerësimi miratimi prej 37% në një sondazh të ri të CNN/SSRS dhe gjetjeve se shumica e amerikanëve mendojnë se vendi po ecën keq dhe ekonomia është në gjendje të dobët.
Por një pararojë e dhjetëra milionë votuesve që do të formësojnë dy vitet e fundit të presidencës Trump në vitin 2026 dhe do të japin mendimin e tyre mbi trashëgiminë e tij në zgjedhjet presidenciale të vitit 2028 do të kenë folur.
Dhe do të kenë dërguar një mesazh se politika amerikane nuk qëndron kurrë në vend, madje as për një president si Trump, i cili përpiqet të sfidojë rrjedhat politike. /Përshtatur nga Cnn/
Lini një Përgjigje