FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Që nga pushtimi i Ukrainës nga Rusia te Brexiti e deri te 11 shtatori, udhëheqësit e BE-së shpesh i kanë përdorur momentet e vështira si arsye për t'u nisur drejt fshatrave…
Kur gjërat vështirësohen, udhëheqësit e BE-së ngjiten në urën lëvizëse dhe mbyllen pas mureve të fortifikuara.
Nga pushtimi i Ukrainës nga Rusia te Brexiti e deri te 11 shtatori, momentet e rëndësishme që kërkojnë që BE-ja të marrë masa kanë tendencë të marrin të njëjtën përgjigje: Drejtohuni në një kështjellë!
Kjo javë nuk bën përjashtim. Ndërsa debati rreth të ardhmes së BE-së në një botë të pasigurt intensifikohet, udhëheqësit do të mblidhen të enjten në Alden Biesen në Flandër, një sfond simpatik për disa biseda shumë serioze.
E vendosur pranë Bilzen në provincën Limburg të Belgjikës, Alden Biesen është një nga kështjellat më të mëdha që gjendet midis lumenjve Loire dhe Rain. Madje ka edhe një hendek për të mbajtur jashtë ndërhyrësit (dhe me sa duket Donald Trump).
Nëse e dëgjoni Enrico Lettën, një nga dy ish-kryeministrat italianë të ftuar në takim, detyra që u është caktuar pjesëmarrësve në takim është ambicioze: shpëtimi i Evropës. Ky takim do të tregojë nëse “Evropa mund të kthehet dhe të bëhet vërtet e bashkuar, plotësisht e pjekur dhe e pavarur”, tha ish-kryeministri italian për Politico.
Ashtu si nënshkrimi i Traktatit të Maastrichtit në vitin 1992 “e bëri Evropën atë që është bërë gjatë 35 viteve të fundit”, tha Letta, “tani duhet të bëjmë të njëjtën gjë përsëri”.
Udhëheqësit, në kërkim të frymëzimit për të ringjallur konkurrueshmërinë e BE-së, mund të mbështeten në raportet e Letta-s dhe ish-kryeministrit tjetër italian të ftuar, Mario Draghi, ose thjesht mund të admirojnë tavanet e larta të harkuara, tapiceritë e lashta dhe sallat madhështore.
“Galeritë e mbyllura të kështjellave dhe Schlösser-it të Evropës kanë qenë prej kohësh vendet e preferuara të mbledhjes për elitën politike të BE-së”, tha Luuk van Middelaar, historian dhe drejtor i Institutit të Brukselit për Gjeopolitikë, sepse “ato ofrojnë izolimin e konsideruar të nevojshëm për t’u marrë vërtet me punë, larg shqyrtimit dhe zhurmës së metropolit”.
“Në kohën kur Këshilli Evropian ishte ende një cirk udhëtues, samiti i kështjellave ofronte gjithashtu një mundësi të rëndësishme për organizatorin e takimit për t’u mburrur. Kështjellat ofrojnë atë që vendimmarrjes së BE-së i mungon kaq shpesh: spektakël dhe shkëlqim”, tha van Middelaar.
Që nga tetori i vitit 2003, të gjitha mbledhjet zyrtare të Këshillit Evropian janë zhvilluar në Bruksel. Përpara kësaj, mbledhjet shpesh mbaheshin në vendin që mbante presidencën e radhës të Këshillit të BE-së.
Kur mori detyrën si president i Këshillit Evropian, António Costa tha se do të kishte “mbledhje” joformale, takime të dizajnuara për t’i lejuar udhëheqësit të shkëmbejnë ide pa presionin e arritjes së përfundimeve. Ideja ishte e thjeshtë: dilni nga Brukseli dhe mendoni, tha ekipi i tij për Politico-n.
Arratisja e parë e tillë, e përqendruar në mbrojtje, u organizua me nxitim. Me pak kohë për të vëzhguar fortesat dramatike, Këshilli luajti me siguri dhe u mblodh në Palais d'Egmont në Bruksel, selia e Ministrisë së Jashtme belge. Një vend krejtësisht i respektueshëm - por jo një kështjellë.
Zyrtarët e këshillit më vonë shqyrtuan vendndodhjet në të gjithë Belgjikën përpara se të zbarkonin në Alden Biesen, i cili përmbushte të gjitha kërkesat: siguri për 27 udhëheqës, hapësirë për shtypin dhe kombinimin e duhur të praktikës dhe mureve prej guri.
Kjo javë nuk është hera e parë që BE-ja ka ndjekur këtë qasje.
Në mars të vitit 2022, vetëm disa ditë pasi Rusia nisi pushtimin e saj në shkallë të plotë të Ukrainës, udhëheqësit e BE-së u takuan në Pallatin e Versajës, të pritur nga Presidenti francez Emmanuel Macron.
Ai samit informal prodhoi “ Deklaratën e Versajës ”, duke i angazhuar shtetet anëtare për të rritur shpenzimet e mbrojtjes dhe për të zvogëluar varësinë energjetike nga Rusia.
Në shtator të vitit 2016, për takimin e tyre të parë pasi Mbretëria e Bashkuar votoi për t’u larguar nga Bashkimi Evropian, udhëheqësit u drejtuan drejt kështjellës dramatike në majë të kodrës së Bratislavës me pamje nga Danubi.
Pas sulmeve të 11 shtatorit, Këshilli Evropian u mblodh në dhjetor 2001 në Château de Laeken, rezidencën zyrtare të familjes mbretërore belge. Vendndodhja e izoluar ofronte sigurinë e nevojshme për diskutime delikate mbi terrorizmin.
Duke u kthyer edhe më tej, në dhjetor të vitit 1991, samiti i Këshillit Evropian që hapi rrugën për Traktatin e Maastrichtit u zhvillua në Provinciehuis Limburg, jo në një kështjellë. Megjithatë, një aktivitet shoqërues i çoi udhëheqësit në Château Neercanne aty pranë, ku, gjatë një dreke të shtruar nga Mbretëresha Beatrix, ata nënshkruan simbolikisht emrat e tyre në një mur shpelle .
Në raste të rralla, kullat ia lënë vendin manastireve. Traktati i Lisbonës u nënshkrua më 13 dhjetor 2007 në Manastirin Jerónimos të shekullit të 16- të , një vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s.
“Kështjellat u shfaqën në Evropë kryesisht pas rënies së perandorisë së Karlit të Madh. Ato ishin një reagim ndaj pasigurisë së një vakumi pushteti dhe frikës se çfarë mund të nënkuptonte kjo për ata që mbanin pushtet”, tha historiani mesjetar Matt Lewis.
Sipas tij, apeli për të mbajtur ngjarje të rëndësishme ndërkombëtare me kështjella dhe pallate mbetet i fortë edhe sot.
“Politikanët modernë, të paktën pjesërisht, po përdorin të njëjtin manual si paraardhësit e tyre mesjetarë. Në të njëjtën kohë, kjo tërheqje flet për një nivel brishtësie, një moment nga i cili mund të varen kaq shumë, që përforcohet nga mbrojtjet shekullore të një kështjelle”, tha Lewis.
Duke marrë parasysh se sa shumë i pëlqen Trumpit të presë mysafirë në resortin e tij, Mar-a-Lago, mund të spekulohet vetëm nëse, nëse Thierry Breton do të bëhej ndonjëherë president i Komisionit Evropian, takimet mund të ishin zhvilluar në Château de Gargilesse, të cilën Breton e bleu në vitin 2023. /Përshtatur nga Politico/
Lini një Përgjigje