Moska po ndërton infrastruktura të reja ushtarake përgjatë kufirit verior të Aleancës Atlantike. Rajoni i Arktikut rikthehet në qendër të konkurrencës strategjike mes Rusisë dhe NATO-s…
Rusia po ndërton infrastrukturë të re për të mbështetur dislokime të rëndësishme trupash përgjatë krahut verior të Aleancës Atlantike. Këto struktura mund të strehojnë dhjetëra mijëra ushtarë pranë Arktikut dhe kufijve me Suedinë e Finlandën, ndërsa edhe NATO po forcon mbrojtjen e saj me një “forcë luftarake arktike” të re, e cila synon të shërbejë si faktor parandalues ndaj Federatës Ruse në një rajon që pritet të bëhet gjithnjë e më strategjik për fuqitë kryesore botërore.
Ndërsa vëmendja ndërkombëtare mbetet e përqendruar te lufta në Ukrainë dhe te kriza e Ngushticës së Hormuzit, e cila sipas zhvillimeve më të fundit duket se po shkon drejt zgjidhjes, Rusia duket se është e angazhuar në forcimin e ndjeshëm të pranisë së saj ushtarake përgjatë krahut verior të NATO-s.
Në këtë zonë, infrastruktura të reja, përfshirë baza dhe qendra logjistike të projektuara për të strehuar dhjetëra mijëra ushtarë, po marrin formë në rajonet arktike dhe veriperëndimore, një hapësirë që konsiderohet gjithnjë e më strategjike për përballjen mes Moskës dhe Aleancës Atlantike.
Përballë këtyre zhvillimeve, edhe NATO po përshpejton forcimin e kapaciteteve të saj mbrojtëse në “Veriun e Madh” me krijimin e një force të re luftarake të konceptuar posaçërisht për të rritur aftësinë parandaluese dhe për t’iu përgjigjur kërcënimeve të mundshme përgjatë njërit prej kufijve më të ndjeshëm të Evropës.
Pavarësisht humbjeve të mëdha dhe mundësive të kufizuara që aparati ushtarak rus, i rënduar nga më shumë se 4 vjet konflikt, të mund të dislokojë forca të mëdha në Arktik, shqetësimi për militarizimin e rajonit mbetet i lartë. Pesha strategjike e zonës lidhet me perspektivën e rrugëve të reja detare dhe me rezervat energjetike që po bëhen më të aksesueshme për shkak të ndryshimeve klimatike. Për këtë arsye, NATO vazhdon të forcojë praninë e saj përgjatë kufirit finlandez.
Megjithëse humbjet dhe gjendja e ushtrisë ruse e bëjnë të vështirë, të paktën në këtë fazë, dislokimin e forcave të konsiderueshme në Arktik për t’u përballur me fuqitë rajonale, një përshkallëzim që do ta përfshinte NATO-n në një konflikt konvencional, shqetësimi për militarizimin e rajonit arktik dhe për të ardhmen e kësaj zone strategjike mbetet i lartë. Rrugët e reja detare dhe rezervat energjetike që po bëhen të arritshme falë ndryshimeve klimatike vazhdojnë të shqetësojnë Aleancën Atlantike, veçanërisht shtetet anëtare që kufizohen me Rusinë. Kjo është arsyeja pse NATO po vazhdon të forcojë praninë e saj përgjatë kufirit me Finlandën.
Një zyrtar i NATO-s deklaroi për The War Zone se “ndonëse Aleanca vlerëson se gjasat për një konflikt në afat të shkurtër janë të ulëta për shkak të luftës në Ukrainë, Moska mund të kërkojë të zgjerohet drejt perëndimit, në vendet nordike dhe baltike, pas një armëpushimi me Ukrainën”. Sipas tij, Rusia mund ta bëjë këtë duke shfrytëzuar mobilizimin ushtarak që ka zgjeruar gradualisht gjatë viteve të fundit, paralelisht me ekonominë e luftës që ka mbështetur vazhdimin e konfliktit.
Pamjet satelitore të studiuara nga analistët tregojnë se Moska po investon burime në ndërtimin e “instalimeve ushtarake përgjatë kufijve me Norvegjinë dhe Finlandën për të strehuar dhjetëra mijëra trupa të reja”, në përgatitje për atë që mund të jetë një “përballje e mundshme përgjatë kufijve veriorë të NATO-s”.
Për të balancuar një forcim të mundshëm të pranisë ushtarake ruse pas përfundimit të luftës në Ukrainë, NATO planifikon vendosjen e Forward Land Forces Finland, një batalion shumëkombësh i udhëhequr nga Suedia për të mbështetur mbrojtjen e krahut verilindor të Aleancës. Njësia do të vendoset nën komandën e Komandantit Suprem Aleat në Evropë dhe do të jetë në gjendje të operojë në rajonet arktike, duke forcuar me shpejtësi praninë ushtarake në Finlandën veriore në rast nevoje.
Formacioni i ri do të shërbejë si forcë parandaluese dhe me gatishmëri të lartë operacionale në Arktik dhe në Veriun e Largët, zona me rëndësi të jashtëzakonshme strategjike, por që karakterizohen nga disa prej kushteve mjedisore më të vështira në botë.
Sipas gjeneralit Alexus Grynkewich, i cili pritet të marrë drejtimin e Komandës Supreme Aleate në Evropë, ky dislokim, së bashku me misionin Arctic Sentry, “do të shfrytëzojë forcën e NATO-s për të mbrojtur territorin tonë dhe për të garantuar sigurinë, duke marrë parasysh aktivitetin ushtarak rus dhe interesin në rritje të Kinës për këto zona”.
Megjithëse nuk ka tregues se rajoni i Arktikut është pranë shndërrimit në skenë të një konflikti të hapur, aktivitetet ushtarake të viteve të fundit duket se tregojnë qartë se Rusia, Shtetet e Bashkuara dhe fuqitë rajonale të Aleancës Atlantike po rrisin kapacitetet e tyre ushtarake për t’u përgatitur ndaj një skenari të tillë, sado i largët dhe i padëshiruar të mbetet ai. /Pamfleti/
Lini një Përgjigje