FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Përgjimet telefonike dhe urdhër-arrestet zbulojnë komplotin e ndërlikuar për të ndërtuar një bazë të dhënash me sekrete të nivelit të lartë dhe për të shantazhuar të pasurit dhe të fuqishmit e Italisë.
Asgjë në fasadën ngjyrë rëre të pallatit të fshehur pas katedrales Duomo të Milanos nuk sugjeronte se brenda saj një ekip inxhinierësh kompjuterash po ndërtonin një bazë të dhënash për të mbledhur informacione private dhe dëmtuese rreth elitës politike të Italisë, për t’i përdorur ato si presione për t’i vënë nën kontroll.
Platforma, e quajtur Beyond, mblodhi qindra mijëra të dhëna nga bazat e të dhënave shtetërore, duke përfshirë transaksione financiare të sinjalizuara dhe hetime kriminale, për të krijuar profile të detajuara mbi politikanët, udhëheqësit e biznesit dhe figura të tjera të shquara.
Përgjimet e policisë regjistruan dikë që ata e identifikuan si Samuele Calamucci, i dyshuar si truri teknik i grupit, duke u mburrur se dosjet u jepnin atyre fuqinë për të “mashtruar të gjithë Italinë”.
Operacioni dështoi në vjeshtën e vitit 2024, kur një hetim dyvjeçar kulmoi me arrestimin e katër personave, me 60 të tjerë të marrë në pyetje. Të dyshuarit si krerët e bandës kanë mohuar të kenë pasur ndonjëherë akses të drejtpërdrejtë në bazat e të dhënave shtetërore, ndërsa operativët e nivelit më të ulët pohojnë se ata kryen vetëm kërkime me burime të hapura dhe besonin se veprimet e tyre ishin të ligjshme. Dosjet e policisë tregojnë se të dyshuarit kryesorë pretenduan se po vepronin me miratimin e heshtur të shtetit italian.
Pas muajsh hetimesh dhe negociatash për pranimin e fajësisë, 15 nga të akuzuarit do të japin deklarimet e tyre të fajësisë në seancën e parë gjyqësore në tetor.
Zbulimet ishin tronditëse, jo vetëm për shkak të konfidencialitetit të të dhënave, por edhe për shkak të natyrës së profilit të lartë të objektivave, ku përfshiheshin ish-kryeministri Matteo Renzi dhe Ignazio La Russa, bashkëthemelues i partisë në pushtet “Vëllezërit e Italisë” dhe president i Senatit.
Skandali nënvizon një realitet të ri: se në epokën dixhitale, privatësia është një relike. Ndërsa dosjet kanë qenë prej kohësh mjete të luftës politike, hakerat sot, të komanduar nga ofertuesi më i lartë, mund të hyjnë në informacion për të shfrytëzuar dobësitë e vendimmarrësve, nga pamaturitë private deri te dobësitë financiare. Rezultati është një klasë politike dhe biznesi shumë e ekspozuar ndaj presioneve të jashtme, duke rritur frikën në lidhje me qëndrueshmërinë e institucioneve demokratike në një epokë ku të dhënat janë si pushtet ashtu edhe përgjegjësi.
Politico siguroi mijëra faqe me transkripte përgjimesh policore dhe urdhër-arreste dhe foli me autorë të dyshuar, viktimat e tyre dhe zyrtarë që hetojnë skemën. Së bashku, dokumentet dhe intervistat zbulojnë një komplot të ndërlikuar për të ndërtuar një bazë të dhënash të mbushur me të dhëna konfidenciale dhe kompromentuese dhe një plan biznesi për ta shfrytëzuar atë si për mjete ligjore ashtu edhe për mjete të paligjshme.
Në dukje, grupi e paraqiti veten si një firmë inteligjence korporative, duke joshur klientë të profilit të lartë duke pretenduar ekspertizë në zgjidhjen e çështjeve komplekse të menaxhimit të riskut, siç janë mashtrimi komercial, korrupsioni dhe infiltrimi nga krimi i organizuar.
Prokurorët akuzojnë bandën për përpilimin e dosjeve të dëmshme duke aksesuar në mënyrë të paligjshme telefonat, kompjuterët dhe bazat e të dhënave shtetërore që përmbajnë informacione që variojnë nga të dhënat tatimore deri te dënimet penale. Të dhënat mund të përdoren për të ushtruar presion dhe kërcënuar viktimat ose për t'u dhënë gazetarëve për t'i diskredituar ata.
Autorët e dyshuar përfshijnë një ish-hetues të njohur të policisë, menaxherin më të lartë të kompleksit të panairit tregtar të Milanos dhe disa ekspertë të sigurisë kibernetike të shquar në skenën teknologjike të Italisë. Të gjithë kanë mohuar çdo shkelje.
Superpolic i shndërruar në superhajdut
Kur banda tërhoqi për herë të parë vëmendjen e hetuesve në verën e vitit 2022, kjo ndodhi pothuajse rastësisht.
Policia po gjurmonte një gangster të Italisë veriore kur ai organizoi një takim me inspektorin e policisë në pension Carmine Gallo në një bar kafene në qendër të Milanos. Gallo, një veteran në luftën kundër krimit të organizuar, ishte një fytyrë e njohur në qarqet e zbatimit të ligjit në Itali. Takimi ngriti dyshime dhe autoritetet e vunë Gallon nën mbikëqyrje dhe pa dashje zbuluan operacionet më të gjera të bandës.
Gallo, i cili vdiq në mars të vitit 2025, ishte një figurë e shquar në zbatimin e ligjit italian. Ai ndihmoi në zgjidhjen e rasteve të profilit të lartë, të tilla si vrasja e Maurizio Gucci-t në vitin 1995, e kryer nga ish-gruaja e manjatit të modës, Patrizia Reggiani, por edhe rrëmbimin e vitit 1997 të biznesmenes, Alessandra Sgarella, nga sindikata e krimit të organizuar 'Ndrangheta'.
Megjithatë, karriera e Gallos nuk kaloi pa polemika. Gjatë katër dekadave, ai krijoi lidhje me rrjetet e krimit të organizuar dhe u përball me hetime të përsëritura për tejkalim të kufijve ligjorë. Në fund, ai mori një dënim me kusht prej dy vitesh për ndarjen e sekreteve zyrtare dhe ndihmën ndaj kriminelëve.
Kur doli në pension nga policia në vitin 2018, Gallo transportoi në mënyrë të paligjshme materiale hetimore, të tilla si transkripte të intervistave me spiunë, pemë gjenealogjike të mafias dhe fotokopje, tregojnë dokumentet e prokurorëve. Mënyra e tij e veprimit ishte t'u thoshte punonjësve të bashkisë "të merrnin një kafe dhe të ktheheshin pas gjysmë ore", ndërsa ai fotografonte dokumente, siç mburrej ai në përgjimet telefonike.
Vitet e Gallos si oficer policie i dhanë atij një avantazh unik: Ai mund të shfrytëzonte marrëdhëniet me ish-kolegët në zbatimin e ligjit dhe inteligjencën për t'i bindur ata të kryenin kërkime të paligjshme në emër të tij. Disa nga informacionet që ai merrte më pas ripaketoheshin si dosje reputacioni për klientët, duke shkaktuar tarifa deri në 15,000 euro.
Gallo gjithashtu përfitoi nga ndikimi i tij për favore, të tilla si sigurimi i pasaportave për miqtë dhe të njohurit. Hetuesit regjistruan biseda në të cilat ai mburrej se kishte siguruar një pasaportë për një mafioz të dënuar nën hetim për rrëmbim, i cili planifikonte të ikte në Emiratet e Bashkuara Arabe.
Superpolici i shndërruar në superkriminal pretendoi se Equalize kishte një pasqyrë të plotë të operacioneve kriminale italiane, duke u shtrirë madje edhe në vende si Australia dhe Vietnami.
Kur hetuesit bastisën selinë e grupit, ata gjetën mijëra dosje dhe dosje që përfshinin dekada të historisë kriminale dhe politike italiane. Hakerët madje pretenduan se kishin si pjesë të asaj që e quanin “arkivi i tyre i pafund”, prova video të të ashtuquajturave festa bunga bunga të kryeministrit të ndjerë Silvio Berlusconi, të cilat hetuesit i quajtën “një mjet shantazhi me vlerën më të lartë”.
Vdekja e papritur e Gallos nga një atak në zemër gjashtë muaj pas fillimit të hetimit shkaktoi shqetësim midis prokurorëve. Ata vunë në dukje se, ndërsa një autopsi fillestare nuk gjeti shenja traume apo injeksioni, mungesa e provave të tilla nuk përjashton domosdoshmërisht ndërhyrjen. Hetuesit kanë urdhëruar teste toksikologjike.
'Xhaxhai i pashëm'
Bashkëpunëtori i Gallos, Pazzalli, një biznesmen i njohur që drejtonte Fondacionin prestigjioz Fiera Milano të Milanos, qendrën më të madhe të ekspozitave në vend, ishte i dyshuari si lideri i Equalize.
Pazzali, nëpërmjet avokatit të tij, refuzoi të komentonte për Politico-n në lidhje me akuzat.
Fiera, një magnet për para dhe pushtet, e bëri Pazzali-n një personazh të rëndësishëm në qarqet milaneze. Duke ndërtuar një karrierë të suksesshme në sektorët e IT-së, energjisë dhe të tjerë, dhe duke u mburrur me flokë të thinjur si çeliku, ai njihej nga disa me nofkën "Zio Bello", ose xhaxhai i pashëm.
Pazzali kultivoi lidhje të ngushta me politikanë të krahut të djathtë, përfshirë Attilio Fontana-n, president të rajonit të Lombardisë, dhe mbajti një lidhje të ngushtë me zyrtarë të lartë të inteligjencës. Ai takohej me klientët në një Tesla X të zi me shofer, të kompletuar me një dritë blu që ndizet në çati - lloji që zakonisht rezervohet për zyrtarë të lartë.
Që nga viti 2019, Pazzali mbante 95 përqind të aksioneve në Equalize. Nëse roli i Gallos ishte sigurimi i informacionit konfidencial, ai i Pazzalit po fitonte klientë të profilit të lartë, pretendojnë prokurorët. Duke shfrytëzuar reputacionin dhe lidhjet e tij politike, ai ndihmoi në sigurimin e biznesit nga bankat, konglomeratet industriale, shumëkombëshet dhe firmat ndërkombëtare ligjore, duke përfshirë gjigantin e makaronave Barilla, degën italiane të Heineken dhe gjigantin e energjisë Eni.
Dokumentet tregojnë se Eni i pagoi Equalize 377,000 euro. Roberto Albini, një zëdhënës i gjigantit të energjisë, i tha Politico se firma e kishte porositur Equalize “për të mbështetur strategjinë dhe mbrojtjen e saj në kontekstin e disa çështjeve penale dhe civile”. Ai shtoi se Eni nuk ishte në dijeni të ndonjë aktiviteti të paligjshëm nga kompania.
Marlous den Bieman, menaxher i komunikimit të korporatës për Heineken, tha se prodhuesi i birrës kishte “ndërprerë të gjithë bashkëpunimin me Equalize dhe po bashkëpunon në mënyrë aktive me autoritetet në hetimin e tyre të praktikave të kompanisë”.
Banka e tretë më e madhe e Italisë, Banca Mediolanum, tha se i kishte paguar “3,000 euro Equalize për të mbledhur më shumë informacion publik në lidhje me një kompani që mund të kishte qenë subjekt i një marrëveshjeje të mundshme, të menaxhuar nga banka jonë e investimeve”. Banka shtoi: “Sigurisht, ne nuk ishim në dijeni se Equalize në përgjithësi po kryente biznesin e saj edhe përmes miratimit të procedurave të paligjshme”.
Grupi shtrihej përtej Italisë. Në shkurt të vitit 2023, ai u punësua nga agjentë të inteligjencës shtetërore izraelite në një operacion prej 1 milion eurosh për të gjurmuar flukset financiare nga llogaritë e individëve të pasur deri te rrjeti rus i mercenarëve Wagner. Në këmbim, izraelitët premtuan të dorëzonin inteligjencën mbi trafikimin e paligjshëm të gazit iranian përmes Italisë, një mall që, sipas tyre, mund të ishte me interes për klientin e Equalize, gjigantin e energjisë Eni.
Equalize u shndërrua me shpejtësi në një operacion të frikshëm hetimi privat. Raportet e policisë vunë në dukje se Pazzali i njihte të dhënat si "një armë për përfitime të mëdha ekonomike dhe reputacioni", duke shtuar, "arsyeja e ekzistencës së Equalize është t'i ofrojë Pazzalit informacion dhe dosje që do të përdoren për arritjen e qëllimeve të tij politike dhe ekonomike".
Gjatë fushatës zgjedhore të vitit 2023 për presidencën e rajonit të Lombardisë, Pazzali urdhëroi mbledhjen e dosjeve mbi bashkëpunëtorët e ngushtë të ish-kryetares së bashkisë së Milanos, Letizia Moratti, e cila po sfidonte kandidaten e tij të preferuar, Fontanën e ekstremit të djathtë.
Një zëdhënës i Fontanës e quajti akuzën “fantastike shkencore” dhe tha se “asgjë nuk iu ofrua presidentit të rajonit, ai nuk kërkoi asgjë dhe sigurisht që nuk pagoi asgjë”.
Në vitin 2022, Pazzali ishte në garë për të menaxhuar Lojërat Olimpike Dimërore të Italisë 2026 si drejtor ekzekutiv. Përgjimet telefonike sugjeruan se ai urdhëroi një dosje mbi konkurrentin e tij, kryetarin e klubit të futbollit AC Milan, Paolo Scaroni, por nuk u gjetën asgjë për të.
Biznesi po lulëzonte, por Pazzali dhe Gallo po mendonin përpara. Ata ishin bërë të varur nga policët e gatshëm të zbulonin informacione, dhe këta oficerë mund të trembeshin - ose të kapeshin në flagrancë. Kjo ishte një dobësi.
Ata filluan të parashikonin një operacion më të sofistikuar: një platformë që mblidhte të gjitha të dhënat që grupi kishte në zotërim dhe mund të gjeneronte dosjet e çmuara me një klikim të butonit, duke eliminuar nevojën për ryshfete dhe duke ulur kostot e fuqisë punëtore, një depo sekretesh të nivelit të lartë që, sapo të vihej në funksion, do t'u jepte Pazzali-t, Gallos dhe ekipit të tyre pushtet të paparë në Itali.
'Profesori' dhe djemtë
Calamucci është nga një qytet i vogël pak jashtë Milanos dhe, përpara se të fillonte karrierën e tij në sigurinë kibernetike, ai ishte i përfshirë në punimin e gurëve.
Ndryshe nga partnerët e tij Gallo dhe Pazzali, Samuele Calamucci nuk ishte një fytyrë e njohur në qytet. Ai kishte punuar shumë për ta mbajtur atë në këtë gjendje. Ai drejtonte firmën e tij private të hetimit, Mercury Advisor, nga të njëjtat zyra si Equalize, duke u marrë me operacionet e IT-së së kompanisë si një kontraktor i jashtëm.
Calamucci dinte mirë edhe sistemet IT të qeverisë italiane. Në bisedat e përgjuara, ai pretendoi se kishte ndihmuar në ndërtimin e infrastrukturës dixhitale për Agjencinë Kombëtare të Sigurisë Kibernetike të Italisë dhe se kishte punuar për Departamentin e Informacionit për Sigurinë të shërbimeve sekrete.
I njohur brenda bandës si “profesori”, roli i Calamucci-t ishte të rekrutonte dhe menaxhonte një ekip prej 30 deri në 40 programuesish që ai i quante ragazzi -t (djemtë).
Me rekrutët e tij më të mirë, ai filloi të ndërtonte Beyond në vitin 2022, platformën e projektuar për të qenë ekuivalenti dixhital i një syri që sheh gjithçka.
Calamucci dhe ekipi i tij blenë të dhëna nga rrjeti i errët, shfrytëzuan aksesin përmes kontratave qeveritare të mirëmbajtjes së IT-së dhe nxorën informacione nga bazat e të dhënave shtetërore sa herë që mundën, thanë prokurorët.
Në një bisedë të regjistruar nga policia, Calamucci mburrej me një hard disk që mbante 800,000 dosje. Nëpërmjet avokatit të tij, Calamucci nuk pranoi të komentonte.
“Ne të gjithë menduam se raportet e kërkuara i shërbenin të mirës së vendit”, tha njëri nga hakerët, i cili kërkoi anonimitet për të folur lirisht.
Hakerëve gjithashtu “nuk u lejohej të dinin” se kush po hynte në zyrën e Equalize nga jashtë. Takimet mbaheshin me dyer të mbyllura në zyrën e Gallos ose në sallat e konferencave, tha hakeri për Politico, duke shpjeguar se analistët nuk ishin në dijeni të dinamikës së kompanisë dhe njerëzve me të cilët ajo lidhej.
“Beyond” u dha Pazzali-t, Gallos dhe bandës së tyre një thesar me informacione kompromentuese mbi figura politike dhe biznesi në një platformë të kërkueshme. Përgjimet telefonike treguan se plani ishte të shitej aksesi nëpërmjet abonimit për klientë të zgjedhur, duke përfshirë firmën ndërkombëtare ligjore Dentons dhe disa nga kompanitë e konsulencës “Big Four” si Deloitte, KPMG dhe EY.
Mercenarë të inteligjencës'
Në skenën e gjerë të hetimeve private në Itali, Equalize ishte një film relativisht i ri. Por Gallo, Pazzali dhe bashkëpunëtorët e tyre kishin diçka të mirë: Ata kishin lidhje të mira.
Një anëtar i dyshuar i organizatës, Gabriele Pegoraro, kishte punuar si ekspert i jashtëm i sigurisë kibernetike për shërbimet e inteligjencës dhe më parë kishte bërë bujë në media si gjeniu i IT-së që ndihmoi në kapjen e një terroristi të arratisur.
Pegoraro tha se ai “kryeu vetëm operacione të ligjshme duke përdorur burime të disponueshme publikisht” dhe “nuk kishte dijeni se si përdorej informacioni”.
Sipas përgjimeve, Calamucci dhe Gallo kishin punuar me disa agjentë të inteligjencës për të siguruar mbikëqyrje me qëllim mbrojtjen e informatorëve kriminelë.
Në një rast, Calamucci i shpjegoi një vartësi se marrëdhënia me shërbimet sekrete “ishte thelbësore” për të vazhduar drejtimin e Equalize pa u shqetësuar. “Ne jemi mercenarë për inteligjencën [italiane]”, u dëgjua të thoshte ai nga policia që po dëgjonte një takim me agjentë të huaj në zyrën e tij.
Shërbimet ndihmuan gjithashtu me kërkimin e të dhënave për grupin dhe krijuan një maskë mbulimi për bandën, besojnë prokurorët. Një haker pretendoi me krenari se Equalize kishte marrë madje kompjuterë të dhënë nga agjencia e inteligjencës së jashtme të Italisë, ndërsa forcat e rendit vëzhgonin nga përgjuesit e vendosur në tavan.
Prokuroria
Në tetor 2024, muzika ndaloi.
Prokurorët vunë katër nga anëtarët e dyshuar të bandës, përfshirë Gallon dhe Calamucci-n, në arrest shtëpiak dhe 60 persona të tjerë nën hetim. Ata ngritën akuza duke përfshirë komplot për të hakuar, korrupsion, akses të paligjshëm në të dhëna dhe shkelje të sekreteve zyrtare.
“Ashtu si Stasi shkatërroi jetën e kaq shumë njerëzve duke përdorur një përzierje informacionesh të sajuara dhe të mbledhura, ashtu bënë edhe këta njerëz”, tha Leonida Reitano, një hetuese italiane e burimeve të hapura që studioi rastin.
Lajmi për atë që kishte bërë banda ra si një bombë mbi klasën politike të Italisë. Ministri i Jashtëm Antonio Tajani u tha gazetarëve në atë kohë se afera ishte "e papranueshme", ndërsa Ministri i Brendshëm Matteo Piantedosi paralajmëroi parlamentin se hakerat po "ndryshonin rregullat e demokracisë".
Kryeministri Renzi paralajmëroi për një rrezik më të thellë politik që lidhet me bandën. “Është e qartë se Equalize janë shumë të afërta me udhëheqësit e partive të krahut të djathtë dhe kishin për qëllim të ndërtonin një organizatë të fuqishme, megjithëse ende nuk është e sigurt se sa i thellë ishte ndikimi që kishin”, tha ai për Politico. Renzi po kërkon dëmshpërblim si paditës civil në gjyqin e mundshëm penal.
Equalize u likuidua në mars dhe disa nga hakerët e dyshuar kanë marrë që atëherë role legjitime brenda sektorit të sigurisë kibernetike.
Ka shumë pyetje të pazgjidhura rreth çështjes. Hetuesit dhe vëzhguesit ende po përpiqen të përcaktojnë shkallën e plotë të lidhjeve të Equalize me agjencitë italiane të inteligjencës dhe nëse ndonjë klient ishte në dijeni ose bashkëpunëtor në metodat e përdorura për të përpiluar dosje të ndjeshme.
Intervistat me zyrtarët e inteligjencës të kryera gjatë hetimit nuk u transkriptuan kurrë dhe dëshmitë e dhëna para një komisioni parlamentar mbeten të klasifikuara. Dokumentet e policisë janë redaktuar shumë, duke lënë të paqarta identitetet e figurave kyçe dhe fushëveprimin e plotë të operacionit.
Ndërsa Equalize është i pashembullt në shkallën e tij, përpjekjet për të mbledhur informacion mbi kundërshtarët politikë janë “bërë një traditë italiane”, tha historiani politik Giovanni Orsina.
Franco Gabrielli, një ish-drejtor i shërbimeve të inteligjencës civile të Italisë, paralajmëroi se edhe dënimet më të ashpra nuk kanë gjasa t'i japin fund kësaj praktike. "Thjesht rrit kostot, sepse nëse rrezikoj më shumë, ngarkoj më shumë", tha ai.
“Ne duhet ta zvogëlojmë dëmin, të vendosim procedura dhe mekanizma”, tha ai, duke shtuar “por, për fat të keq, në të gjithë botën, edhe aty ku njerëzit fitojnë më shumë, gjithmonë ka dele të zeza, njerëz që janë të korruptuar. Kjo është natyra njerëzore”. /Përshtatur nga Politico/
Lini një Përgjigje