FLASH
Shkruar nga PamfletiTrump përballë zgjedhjes fatale, çdo veprim mund të ndezë Lindjen e Mesme. Trupat amerikane në Iran janë më afër se kurrë, teksa presidenca e reputacioni i tij janë në lojë.
Në takime pothuajse të përditshme informuese me drejtuesit më të lartë ushtarakë në Shtëpinë e Bardhë, presidenti Donald Trump ka shqyrtuar opsione që përfshijnë edhe dërgimin e trupave amerikane në Iran. Vendimi nëse do të vazhdojë me këtë hap është ndoshta më i vështiri i luftës që nga fillimi i goditjeve amerikane më 28 shkurt.
Për shumë aleatë të Trump në Uashington, vendosja e mijëra trupave amerikane në Lindjen e Mesme do të nënkuptonte fundin e menjëhershëm të mbështetjes së tyre publike për luftën, dhe me shumë gjasë do të rrezikonte aftësinë e administratës për të siguruar qindra miliarda dollarë fonde shtesë që Shtëpia e Bardhë pritet të kërkojë së shpejti.
Por për Trump, realizimi i plotë i objektivave dhe zbutja e pasojave të luftës mund të kërkojë dërgimin e trupave amerikane në terren, një ndërmarrje që do të përcaktonte trashëgiminë e tij, të cilën presidenti, ndonëse nuk e përjashton, u përpoq ta minimizojë këtë javë.
“Unë nuk po vendos trupa askund,” tha Trump të enjten në Zyrën Ovale. “Nëse do ta bëja, sigurisht që nuk do t’jua thoja.”
Ndërsa lufta e Trump në Iran hyn në javën e katërt, presioni po rritet për të pasur një pasqyrë më të qartë se si do të përfundojë konflikti. Pasojat ekonomike kanë bërë që shumë nga aleatët republikanë të Trump, përballë një rruge të vështirë politike drejt zgjedhjeve të mesmandatit në nëntor, ta nxisin atë të gjejë një mënyrë për të dalë nga kjo situatë.
Se si do të ndodhë kjo mbetet ende kryesisht e panjohur. Trump duket se e pranoi në mënyrë të tërthortë këtë pasiguri të premten në mbrëmje, kur tha se do të “marrë në shqyrtim mbylljen” e luftës së shpejti, edhe pse njësi të reja të marinsave po drejtohen drejt rajonit.
Sipas afatit kohor që Trump dhe këshilltarët e tij kanë paraqitur publikisht, arritja e katër javëve, që përkon të shtunën e ardhshme, hap dritaren për përfundimin e planifikuar të fushatës ushtarake. Trump ka deklaruar se misioni është “përpara afatit” dhe ka sugjeruar se do të përfundojë më shpejt nga sa e imagjinon kushdo.
Por një javë përpara këtij objektivi, synimet ambicioze që ai vendosi në fillim të luftës mbeten ende në proces realizimi, ndërsa pasojat e luftës vazhdojnë të shtohen dhe kostoja e saj, si në para ashtu edhe në jetë njerëzish, vazhdon të rritet.
Vendimi i Iranit për të mbyllur Ngushticën e Hormuzit ka shkaktuar tronditje ekonomike në mbarë botën dhe ka sjellë kritika se vendimi i Trump për të sulmuar Iranin nuk ishte menduar plotësisht. Zyrtarët amerikanë po përpiqen me shpejtësi të shmangin një mbyllje që mund të zgjasë me muaj. Ata pranojnë privatisht se rihapja e kësaj rruge jetike detare është një problem pa një zgjidhje të qartë dhe varet të paktën pjesërisht nga sa larg është i gatshëm të shkojë Trump për të detyruar regjimin iranian të tërhiqet.
Ekziston gjithashtu një ndarje në rritje midis objektivave të SHBA-së dhe Izraelit, duke ngritur pikëpyetje mbi mënyrën se si secili vend e parashikon përfundimin e konfliktit. Pas dyerve të mbyllura, Izraeli e kupton se afati politik i Trump është dukshëm më i shkurtër se ai i kryeministrit Benjamin Netanyahu për përfundimin e konfliktit.
“Nuk ka dyshim që ora e tij politike është më e shkurtër dhe më e mprehtë se e jona,” tha një zyrtar izraelit për CNN.
“Në momentin që ai vendos të ndalojë, ai do të ndalojë, do të thotë ‘fituam’ dhe kaq.”
Sistemi izraelit po përgatitet për mundësinë që “gjithçka mund të përfundojë në një çast,” tha zyrtari.
Trump i tha CNN të premten se beson që Izraeli do të jetë gati të përfundojë luftën kur të jetë ai vetë gati.
“Mendoj se po,” tha ai, duke shtuar: “Ne duam pak a shumë të njëjtat gjëra. Duam fitore, të dyja palët. Dhe këtë kemi arritur.”
Shpallja e fitores dhe largimi
Ndërsa konflikti zgjerohet, Trump është shfaqur i irrituar këtë javë nga ajo që ai e sheh si mbulim negativ mediatik të sukseseve të operacionit, duke kritikuar lajmet që sipas tij theksojnë kostot e luftës.
Ai gjithashtu sulmoi aleatët e NATO-s që i konsideroi të pamjaftueshëm në gatishmërinë për t’u bashkuar në patrullimin e Ngushticës së Hormuzit, duke deklaruar pas një përpjekjeje të shkurtër për krijimin e një koalicioni se në fakt nuk kishte nevojë për ndihmën e askujt.
“Nuk e kam dëgjuar kurrë kaq të zemëruar në jetën time,” shkroi senatori Lindsey Graham në rrjetet sociale.
Shumë ligjvënës republikanë i kanë thënë CNN se deri tani kanë qenë të kënaqur me informimet konfidenciale të administratës. Por disa prej tyre thanë se Trump dhe ekipi i tij duhet së shpejti të dalin publikisht me strategjinë, përndryshe rrezikojnë reagim nga vetë votuesit e tyre.
“Gjatë gjithë kohës na është siguruar se nuk do të kemi një situatë ku do të ketë një numër të konsiderueshëm trupash në terren,” tha përfaqësuesi Jeff Van Drew, duke shtuar se prania e trupave amerikane në terren do të ishte kufiri i tij i papranueshëm. “Presidenti na ka siguruar se kjo nuk do të ndodhë. Dhe unë do ta besoj fjalën e tij, padyshim. Por ne nuk duam luftëra pa fund.”
Ndërkohë që Trump vazhdon të shqyrtojë opsione që përfshijnë dërgimin e trupave në Iran, ai ka zhvilluar gjithashtu biseda të rregullta me aleatë republikanë që e kanë inkurajuar të ndjekë një qasje tjetër, të shpallë fitoren dhe të tërhiqet, sipas një burimi të njohur me këto biseda.
Disa republikanë të rëndësishëm në Kongres i kanë thënë Trump se ai mund ta paraqesë në mënyrë të arsyeshme luftën si një sukses sapo ushtria të përmbushë objektivat që kryetari i Shtabit të Përbashkët, gjenerali Dan Caine, ka përshkruar në konferencat e fundit për shtyp në Pentagon, shkatërrimin e flotës detare të Iranit, kapaciteteve raketore dhe bazës industriale.
Ndërsa ky skenar nuk do të neutralizonte plotësisht kërcënimet që lidhen me ambiciet bërthamore të Iranit dhe forcat e tij përfaqësuese, disa aleatë të Trump besojnë se alternativa, përshkallëzimi i konfliktit dhe vendosja e trupave amerikane në terren, është një recetë për katastrofë.
“Është detyra e Pentagonit të bëjë përgatitjet për t’i dhënë Komandantit të Përgjithshëm sa më shumë mundësi veprimi,” tha zëdhënësja e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt. “Kjo nuk do të thotë se presidenti ka marrë një vendim, dhe siç tha presidenti në Zyrën Ovale dje, ai nuk planifikon të dërgojë trupa në terren në këtë moment.”
Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli kanë arritur sukses të konsiderueshëm në shkatërrimin e arsenalit raketor dhe të dronëve të Iranit dhe kanë fundosur shumicën e anijeve të tij luftarake, sipas Trump. Sekretari i Mbrojtjes Pete Hegseth tha të enjten se SHBA ka goditur më shumë se 7 mijë objektiva në Iran.
Por një objektiv kryesor, ai që Trump e përmend më shpesh si arsye për luftën, mbetet ende i parealizuar, që Irani të mos ketë më aftësinë për të ndërtuar një armë bërthamore. Karburanti i pasuruar bërthamor mbetet i fshehur thellë nën tokë dhe ekspertiza për ta prodhuar ende ekziston.
“Avantazhi themelor që ka Irani është se dija nuk mund të bombardohet,” tha një diplomat evropian. “Ata kanë shumë shkencëtarë shumë të aftë që janë paguar nga qeveria për dekada për të punuar vetëm mbi çështjen bërthamore. Ekziston një bazë njohurish që nuk mund të eliminohet me bombardues B-2.”
Irani nuk është Gaza
“Nuk ka dyshim për arritje të jashtëzakonshme operacionale,” tha një ish-zyrtar i lartë i sigurisë izraelite. “Por për ta thënë me fjalët e politikës, ‘problemi është strategjia’.”
“Irani nuk është Gaza. Është një shtet gjigant me rezerva të pafundme drejtimi dhe komandimi. Rrëzimi i regjimit mund të zgjasë muaj ose vite,” vazhdoi ai. “Ekziston rreziku që arritjet e sotme të zbehen shpejt.”
Një tjetër sfidë është se as SHBA dhe as Izraeli nuk kanë planifikuar seriozisht për një udhëheqje të re në Iran.
Shqetësimet bërthamore
Një shqetësim në rritje midis aleatëve amerikanë është se një regjimi i ardhshëm iranian mund të përshpejtojë përpjekjet për të zhvilluar armë bërthamore, duke e parë fushatën ushtarake si kërcënim ndaj ekzistencës së tyre. Edhe nëse Trump vendos të dërgojë trupa në Iran për të hequr uraniumin e pasuruar, njohuritë për një program të ardhshëm bërthamor do të mbeten.
“Pas gjithë kësaj, pse nuk do të nxitojnë drejt një bombe bërthamore?” tha një diplomat rajonal i regjimit iranian. Kjo ka qenë shqetësim që para fillimit të operacionit amerikan.
Drejtori i CIA-s, John L. Ratcliffe, gjatë dëshmisë në Kongres këtë javë, tha se Irani ka të njëjtën sasi uraniumi të pasuruar sot si para Operacionit “Midnight Hammer,” goditja amerikane në qershor. Gabbard tha në deklaratat e saj të përgatitura se nuk ka pasur përpjekje nga Irani për të rindërtuar operacionet e pasurimit të uraniumit që nga ato sulme.
“Hyrjet në objektet nën tokë që u bombarduan janë mbuluar dhe mbyllur me beton. Vazhdojmë të monitorojmë për çdo tregues të hershëm mbi pozicionin e udhëheqjes aktuale ose të ndonjë udhëheqjeje të re të Iranit lidhur me autorizimin e një programi të armëve bërthamore,” shkruante Gabbard.
Këto komente që duket se minimizojnë mundësinë që Irani të paraqesë kërcënim bërthamor për SHBA dhe aleatët përpara sulmeve u lanë jashtë deklaratës që Gabbard mbajti personalisht. Ajo tha se ky ishte një çështje kohe.
Pse nuk dergojne ushtare cifute. Edhe po te vritem who give a shit!