Mediat amerikane raportojnë se Pentagoni e ka klasifikuar Izraelin në nivelin më të lartë të kërcënimit të spiunazhit ndaj Shteteve të Bashkuara.
Sipas informacionit të atribuar një burimi anonim nga Agjencia e Inteligjencës së Mbrojtjes (DIA), vendimi lidhet me një shtim të aktiviteteve të inteligjencës izraelite të drejtuara ndaj institucioneve amerikane. Megjithatë, si administrata amerikane ashtu edhe autoritetet izraelite kanë mohuar ekzistencën e një vlerësimi të tillë.
Pavarësisht përgënjeshtrimeve zyrtare, raportet kanë tërhequr vëmendje të madhe, pasi bëhet fjalë për dy vende që prej dekadash konsiderohen partnerë të ngushtë në fushën e sigurisë dhe mbrojtjes.
Debati ka rikthyer në fokus një çështje të njohur në botën e inteligjencës: edhe aleatët monitorojnë njëri-tjetrin. Eksperti gjerman i shërbimeve sekrete, Erich Schmidt-Enbom, vlerëson se aktivitete të tilla kanë qenë të zakonshme mes SHBA-së dhe Izraelit për shumë vite.
Sipas tij, Mossadi ka zhvilluar operacione në territorin amerikan, kryesisht në kuadër të luftës kundër terrorizmit, ndërsa nga ana tjetër Izraeli ka qenë vazhdimisht objekt interesimi për mbikëqyrjen elektronike amerikane, veçanërisht gjatë periudhave të konflikteve ushtarake.
Një nga rastet më të njohura të spiunazhit izraelit në SHBA mbetet ai i Jonathan Pollard. Në vitin 1987, ai u shpall fajtor për dorëzimin e informacioneve të klasifikuara inteligjencës izraelite ndërsa punonte për Marinën Amerikane. Pollard u dënua me burgim të përjetshëm, megjithëse më vonë u lirua me kushte. Kur mbërriti në Izrael në vitin 2020, ai u prit nga kryeministri Benjamin Netanyahu.
Një tjetër rast që shkaktoi polemika ishte ai i Lawrence Franklin, ish-analist në Departamentin amerikan të Mbrojtjes. Në vitin 2004 ai u dënua për transmetim informacioni të klasifikuar që lidhej me politikën amerikane ndaj Iranit.
Marrëdhëniet e ndërlikuara në fushën e inteligjencës dolën sërish në dritë gjatë publikimit të dokumenteve të Edward Snowden në vitin 2013. Një nga dokumentet e përmendura në atë periudhë tregonte se komuniteti amerikan i inteligjencës e konsideronte shërbimin izraelit si një nga më aktivët në mbledhjen e informacionit ndaj SHBA-së.
Po ato zbulime ekspozuan edhe aktivitetet e vetë Uashingtonit kundër aleatëve të tij. Dokumentet treguan se NSA kishte monitoruar komunikimet e liderëve të huaj, përfshirë ish-kancelaren gjermane Angela Merkel dhe presidentë francezë.
Çështja aktuale shihet nga shumë analistë në lidhje të drejtpërdrejtë me tensionet që kanë shoqëruar konfliktin me Iranin dhe me dallimet në qasjen e Donald Trump dhe Benjamin Netanyahut për menaxhimin e situatës.
Sipas vlerësimeve të publikuara në media, shqetësimi kryesor lidhet me dyshimet se shërbimet izraelite mund të kenë monitoruar zyrtarë amerikanë të përfshirë në negociatat me Iranin. Mes emrave të përmendur janë i dërguari special Steve Witkoff dhe disa zyrtarë të Departamentit të Mbrojtjes.
Nëse këto pretendime rezultojnë të sakta, ato mund të sinjalizojnë një krizë serioze besimi mes Uashingtonit dhe Tel Avivit. Megjithatë, ende nuk ka prova publike që konfirmojnë zyrtarisht këto akuza.
Schmidt-Enbom beson se rëndësia më e madhe nuk qëndron te vërtetësia e informacionit, por te fakti që ai ka dalë në publik. Sipas tij, publikimi mund të jetë përdorur si një mjet presioni politik nga administrata amerikane ndaj qeverisë izraelite.
Eksperti argumenton se Donald Trump e ka të vështirë të ndërmarrë masa të drejtpërdrejta kundër Izraelit për shkak të kostove politike të brendshme. Në këto kushte, krijimi i perceptimit se aktivitetet izraelite cenojnë interesat amerikane mund të shërbejë si instrument për të ushtruar ndikim diplomatik mbi qeverinë e Netanyahut.
Sipas tij, një strategji e tillë do t'i jepte Uashingtonit më shumë hapësirë për të kërkuar uljen e tensioneve në rajon dhe ndryshime në qasjen ushtarake të Izraelit.
Lini një Përgjigje