FLASH
Shkruar nga Gjergj Zefi
Kur Uashingtoni negocion me Kremlinin, pse Evropa duhet të vazhdojë të paguajë faturën?
Kjo ironi është e vështirë të kalojë pa u vënë re.
Për më shumë se katër vjet, aleatëve evropianë iu kërkua unitet. U kërkua disiplinë. U kërkuan sanksione, miliarda euro ndihmë për Ukrainën, rritje të buxheteve ushtarake, sakrifica ekonomike dhe politike. Mesazhi ishte i qartë: Perëndimi duhet të flasë me një zë të vetëm përballë Rusisë.
Sot, ndërsa Donald Trump zhvillon telefonata 90 minutëshe me Vladimir Putinin dhe kërkon rrugëdalje diplomatike, lind një pyetje që shumë kryeqytete evropiane ndoshta e bëjnë me zë të ulët, por që qytetarët kanë të drejtë ta shtrojnë hapur:
Nëse Uashingtoni mund të negociojë drejtpërdrejt me Moskën, pse kjo e drejtë nuk u takon edhe kryeqyteteve evropiane?
Në fund të fundit, kush e mbajti barrën më të madhe të luftës?
Ishin vendet evropiane që përballuan krizën energjetike. Ishin ekonomitë e Bashkimit Evropian që absorbuan goditjet e inflacionit dhe kostot e sanksioneve.
Ishin taksapaguesit evropianë që financuan paketa të njëpasnjëshme ndihme për Ukrainën, ndërsa miliona refugjatë u sistemuan në qytetet e Evropës.
Natyrisht, edhe Shtetet e Bashkuara kanë dhënë mbështetje të konsiderueshme ushtarake, financiare dhe politike për Ukrainën. Por për Evropën, kjo luftë nuk ka qenë vetëm një çështje strategjie. Ka qenë një kosto e përditshme ekonomike dhe sociale.
Prandaj, nëse administrata amerikane vendos të eksplorojë një kompromis me Kremlinin, kjo ngre një dilemë politike për aleatët evropianë.
A duhet Evropa të presë rezultatin e negociatave mes Uashingtonit dhe Moskës?
Apo duhet të ndërtojë edhe ajo kanalet e veta diplomatike, duke mbrojtur interesat e saj të sigurisë dhe ekonomisë?
Në diplomaci nuk ekzistojnë miqësi të përjetshme. Ekzistojnë interesa të përhershme.
Historia e ka provuar këtë më shumë se një herë.
Amerika ndryshon administratën. Prioritetet ndryshojnë. Presidentët vijnë dhe ikin. Ndërsa Evropa mbetet aty, në të njëjtën gjeografi, me të njëjtin fqinj lindor dhe me të njëjtat sfida të sigurisë.
Kjo është arsyeja pse shumë analistë argumentojnë se Bashkimi Evropian duhet të ndërtojë një politikë të jashtme më autonome dhe më pak të varur nga ciklet politike në Uashington.
Telefonata mes Trumpit dhe Putinit nuk është problem në vetvete. Dialogu diplomatik është gjithmonë më i mirë se përshkallëzimi ushtarak.
Por problemi lind nëse partnerëve evropianë u kërkohet të financojnë një strategji për vite me radhë, ndërsa vendimet më të rëndësishme merren në një linjë telefonike mes Uashingtonit dhe Moskës.
Nëse biznesi diplomatik lejohet për Amerikën, atëherë pse duhet të konsiderohet tabu për Evropën?
Kjo nuk është një pyetje antiamerikane.
Është një pyetje për sovranitetin politik të Evropës.
Sepse në fund të fundit, nëse lufta ka qenë kolektive, edhe paqja nuk mund të negociohet si një "Business Telefonatë" mes dy kryeqyteteve, ndërsa pjesa tjetër e aleancës pret në korridor për të mësuar rezultatin./Pamfleti
Lini një Përgjigje