Gjasat që Paolo Maldini të marrë postin e drejtorit teknik të kombëtares italiane të futbollit janë minimale, pavarësisht dëshirës së shprehur nga presidenti i ri i Federatës Italiane të Futbollit (FIGC), Xhovani Malago.
Sipas informacioneve të fundit, një nga figurat më të mëdha në historinë e futbollit italian e ka refuzuar këtë propozim të ardhur nga kreu i Federatës, për arsye që ende nuk dihen.
Një raport që u ndërpre në vitin 2002
Rrugëtimi i Paolo Maldinit me kombëtaren italiane si futbollist përfundoi më 18 qershor 2002, kur Italia u eliminua nga Kupa e Botës e zhvilluar në Kore të Jugut dhe Japoni. Edhe pse vazhdoi karrierën me Milanin deri në vitin 2009, përpjekjet për ta rikthyer në kombëtare nuk dhanë rezultat.
Ish-trajneri Marçelo Lipi tentoi ta bindte për t’u bashkuar me ekipin në prag të Botërorit 2006, por Maldini refuzoi. Ai argumentoi se nuk ishte e drejtë të zinte vendin e një lojtari që kishte kontribuar gjatë gjithë fushatës kualifikuese. Në mënyrë paradoksale, Italia fitoi titullin kampion bote në vitin 2006, vetëm pak kohë pasi Maldini ishte larguar nga skena ndërkombëtare.
Një histori familjare e lidhur ngushtë me “Axurrët”
Marrëdhënia e familjes Maldini me kombëtaren italiane ka rrënjë të thella. Ajo nisi më 6 janar 1960 me Çezare Maldinin, një nga emrat më të respektuar të futbollit italian.
Kur Paolo Maldini lindi në vitin 1968, familja kishte tashmë një lidhje të fortë me fanellën blu. Në vitin 1986, Çezare Maldini, në rolin e trajnerit të Italisë U-21, i dha të birit mundësinë e debutimit. Dy vite më vonë, Azelio Viçini e grumbulloi në kombëtaren e parë.
Prej atij momenti, Paolo Maldini u shndërrua në një nga shtyllat e ekipit kombëtar për më shumë se një dekadë, duke qenë protagonist në turne madhorë si Botërori “Italia ’90”, Botërori i vitit 1994 në SHBA dhe Kampionati Europian i vitit 1996.
Edhe pse emri i tij vazhdon të lidhet me kombëtaren italiane, zhvillimet e fundit tregojnë se rikthimi i Maldinit në një rol drejtues pranë “Axurrëve” mbetet, të paktën për momentin, një skenar i pamundur.
La Nazionale italiana non può sempre deludere. Non sono i più belli, i momenti di adesso. Quindi dovrà accettare un incarico così lusinghiero.