FLASH
Shkruar nga Pamfleti
After 1,569 days of war, the Kremlin faces territorial losses, deep attacks inside Russia, and heavy human losses that are testing Moscow's long-term strategy...
Russia's all-out war against Ukraine has now passed a symbolic and grim milestone: 1,569 days. The full-scale invasion lasted longer than World War I, a conflict to which the bloody and muddy trenches of the front line in Ukraine have often been compared.
When Russian President Vladimir Putin ordered troops into Ukraine in February 2022, he did so with the belief that the country would fall within days. But Ukraine, heavily supported by the West, resisted resolutely and has built up an extraordinary defense ever since.
Many might think that time is working in Russia's favor, as the larger power with more resources, a higher tolerance for loss, and a more developed military industry. But that could be a false sense of security for Moscow. The clock is increasingly turning against Putin.
Ukraine has not won. Russia has not collapsed, at least not yet. However, there are five serious warning signs for the Kremlin that the way the war is going is not necessarily in its favor.
1. Wartime has become an indictment of Putin
The duration of the conflict is often seen as an advantage for Russia, as it is thought that the Kremlin can withstand sanctions, rely on strategic partners like China and North Korea, fuel nationalist rhetoric at home, and continue to send new waves of soldiers to the front. But Russia’s initial bet was not patience. It was speed.
The fact that this war has already lasted longer than World War I shows how far reality has deviated from the original plan. A long war can still be won by the larger side. History provides plenty of such examples. But the problem for Putin is more specific.
Time has given Ukraine the opportunity to learn, adapt, diversify its supply chains, and transform the battlefield through the massive use of drones. At the same time, Kiev is developing ever greater long-range strike capabilities through domestic missile production.
The war that began as an attempt at quick conquest has become a test of Russia’s ability to translate vast numbers of soldiers and missiles into tangible results. And the results are becoming increasingly limited. Each additional year makes this story less an attempt to “correct history,” as Putin sees it, and more a story of failure to quickly defeat a smaller neighbor.
2. Harta nuk po e shpërblen më Putinin
Sinjali më i rëndësishëm paralajmërues është ai territorial. Instituti për Studimin e Luftës (ISW) vlerësoi më 1 qershor se forcat ruse morën kontrollin ose depërtuan në rreth 41 kilometra katrorë territor ukrainas midis dhjetorit 2025 dhe majit 2026. Gjatë së njëjtës periudhë një vit më parë, forcat ruse kishin avancuar në rreth 516 kilometra katrorë. Sipas ISW-së, ritmi i këtij viti përbën më pak se 8 për qind të avancimit të një viti më parë.
Instituti theksoi se humbja e kontrollit mbi rreth 281 kilometra katrorë nuk do të thotë domosdoshmërisht se Ukraina i ka çliruar të gjitha ato zona, pasi disa prej tyre janë riklasifikuar si zona infiltrimi ruse dhe jo si territore nën kontroll të plotë rus. Megjithatë, tendenca është e qartë.
Grupi ukrainas i monitorimit DeepState vlerësoi se maji ishte muaji i parë që nga viti 2023 kur avancimi neto rus shënoi rënie. Ndërkohë, komandanti i përgjithshëm ukrainas Oleksandr Syrskyi deklaroi se forcat ukrainase rimorën gati 100 kilometra katrorë më shumë sesa humbën gjatë muajit maj dhe kanë fituar mbi 600 kilometra katrorë që nga fillimi i vitit 2026.
Nëse këto të dhëna analizohen me kujdes, tabloja nuk është inkurajuese për Moskën. Putini mund të vazhdojë të shkatërrojë dhe të vrasë, por harta e luftës nuk po e shpërblen më qartë për këtë.
3. Prapavija ruse po shndërrohet në vijë fronti
Fushata ukrainase e goditjeve në thellësi të territorit rus është një tjetër shenjë se lufta që Putini përpiqej ta kufizonte brenda Ukrainës po kthehet gjithnjë e më shumë në territorin e vet.
Të mërkurën, një seri sulmesh ukrainase me rreze të gjatë veprimi goditën objektiva ushtarake dhe energjetike në thellësi të Rusisë. Presidenti Volodymyr Zelensky deklaroi se raketat ukrainase FP-5 Flamingo goditën një objekt në qytetin Çeboksari, më shumë se 900 kilometra larg vijës së frontit.
Ai shtoi se forcat ukrainase goditën gjithashtu një rafineri në rajonin Samara dhe dy objekte të infrastrukturës së naftës në rajonin Vladimir. Rasti i Çeboksarit ilustron më së miri ndryshimin e natyrës së luftës. Një qytet qindra kilometra larg Ukrainës është bërë pjesë e hartës së konfliktit. Këto sulme nuk kanë nevojë të paralizojnë menjëherë makinerinë ushtarake ruse për të pasur efekt.
Mjafton që ta bëjnë prapavijën më pak të sigurt, më të kushtueshme dhe më të dukshme për publikun rus, i cili për vite me radhë është mësuar ta perceptojë luftën si një operacion të largët. Strategjia e Putinit mbështetet te asimetria. Ukraina supozohej të jetonte nën kërcënim të vazhdueshëm, ndërsa territori rus të mbetej psikologjikisht i mbrojtur.
Goditjet në thellësi po e zbehin këtë avantazh.
4. Korridori tokësor drejt Krimesë po kthehet në kurth për Rusinë
Rusia ndërtoi një korridor tokësor që lidh territorin e saj me Krimenë. Tani Ukraina po përpiqet ta shndërrojë atë në një rrugë furnizimi me kosto gjithnjë e më të lartë për Moskën.
Rruga R-280, e riemërtuar nga autoritetet pushtuese ruse si rruga "Novorossiya", lidh Rostov-mbi-Don me Krimenë përmes Mariupolit, Berdianskut dhe Melitopolit të pushtuar. Sipas Brigadës së 412-të ukrainase "Nemesis", njësitë e dronëve ukrainas kanë vendosur kontroll zjarri mbi këtë aks, duke goditur automjete ushtarake ruse dhe duke ndjekur ato që përpiqen të shmangin rrugën kryesore përmes shtigjeve alternative.
Brigada deklaroi se Rusia e mbylli përkohësisht rrugën në fund të majit për shkak të sulmeve me dronë. Më vonë, trafiku në urën Çonhar, një nyje kyçe që lidh korridorin me Krimenë, u pezullua pas sulmeve të reja ukrainase.
Komandanti i Forcave të Sistemeve Pa Pilot të Ukrainës, Robert Brovdi, tha se trafiku i ngarkesave ushtarake në këtë arterie jetike ka rënë me 71 për qind brenda dy javësh – nga rreth 3.800 automjete në ditë në afërsisht 1.100.
Kjo mbetet një deklaratë ukrainase dhe duhet trajtuar si e tillë. Megjithatë, logjika operacionale mbetet e qartë. Ukraina po godet nyjat logjistike të pushtimit: rrugë, ura, kolona furnizimi, ekipe riparimi, cisterna dhe hekurudha. Një ushtri mund të mbajë territor në hartë, por të ketë vështirësi serioze për të furnizuar dhe rotacionuar forcat që ndodhen atje.
5. Rusia po riciklon ushtarë, jo po krijon vrull të ri
Sinjali më shqetësues lidhet me cilësinë e burimeve njerëzore të ushtrisë ruse. Qeveria britanike deklaroi më 3 qershor se vlerësimet e inteligjencës së GCHQ tregojnë se pothuajse 500 mijë ushtarë rusë janë vrarë që nga fillimi i pushtimit të plotë. Sipas të njëjtit vlerësim, ushtria ruse po shkon prapa në fushëbetejë, ndërsa humbjet mujore mbeten shumë të larta dhe përparimet territoriale po ngadalësohen ndjeshëm gjatë vitit 2026.
Deklarata britanike shtoi se ritmi, tashmë i ngadaltë, i avancimit rus është përgjysmuar gjatë këtij viti. Ndërkohë, po shtohen raportet se ushtarë rusë me plagë të rënda janë rikthyer në front.
Mes rasteve të dokumentuara përmenden ushtarë me dëmtime serioze në kokë, probleme të rënda me shikimin, kocka të thyera dhe raporte mjekësore që i konsideronin të papërshtatshëm për luftim. Në një analizë për Carnegie Politika, analisti Dmitry Kuznets shkruan se raportet e shpenzimeve federale dhe rajonale tregojnë se Rusia ka rekrutuar mes 30.000 dhe 40.000 ushtarë me kontratë çdo muaj gjatë dy viteve të fundit.
Megjithatë, rekrutimi po bëhet gjithnjë e më i kushtueshëm dhe numri i personave të gatshëm të shkojnë në luftë për arsye financiare po zvogëlohet. Rusia nuk po mbetet pa njerëz. Por po i mbarojnë opsionet e lira dhe cilësore.
Ende nuk ka vend për deklarata fitoreje
Kjo është arsyeja pse këto janë sinjale paralajmëruese dhe jo shenja të një fitoreje të afërt për Ukrainën.
Një shtet që vazhdon të lëshojë raketa mbi qytete dhe të përballojë humbje të mëdha mbetet një kundërshtar i rrezikshëm. Por rreziku dhe suksesi nuk janë e njëjta gjë.
If Russia is sacrificing more soldiers for less territory, if its rear is becoming a target, and if the land corridor to Crimea is becoming a logistical burden, then wartime is becoming an increasingly heavy toll for the Kremlin.
Putin can continue the war. The key question is whether its continuation still proves Russia's strength, or is increasingly exposing the cost of failing to end it according to initial plans. /Adapted from Pamphlet from Newsweek/
Lini një Përgjigje