FLASH
Shkruar nga Muhannad Ayyash
Violence against Palestinians is no longer presented as a "necessary evil," but increasingly openly as something to be celebrated. From torture in prisons to videos of soldiers laughing as they destroy Gaza...
Recent revelations about Israel's brutal torture of Palestinian prisoners, including rape and sexual violence, have given the world yet another glimpse into the horrific reality of Palestinian life under decades of Israeli colonial occupation.
Anyone with a modicum of human sensitivity feels horror, anger, and disgust in the face of the evidence that is coming to light. Most people in the world cannot even imagine, let alone commit, the violence described by the Palestinian victims.
But the harsh reality is that this is not the first time we have heard of rape, sexual violence, and other forms of physical and psychological torture in Israeli prisons. Researchers and civil society organizations have documented these practices for decades. Even before October 2023, researchers had warned that conditions in Israeli prisons for Palestinians had deteriorated significantly since the 2010s. Over the past two and a half years, these conditions have become even more severe.
But during this period, another disturbing element of Israeli violence has emerged: not just torture, but the joy with which it is carried out.
When reading the testimonies of Palestinian prisoners, it becomes clear that Israeli guards not only torture repeatedly, but often do so while laughing. In testimony after testimony, victims mention the guards’ laughter. And here arises an often overlooked question: who manages to find pleasure and amusement in torture? Under what conditions does laughter become a “normal” reaction to violence?
This question becomes even more frightening when it is seen that the phenomenon of laughter during violence is not limited to prisons.
During the two and a half years of the war in Gaza, dozens of videos have been released in which Israeli soldiers record themselves destroying entire homes and neighborhoods, killing civilians, including children, stealing items from Palestinian homes, or humiliating prisoners — and in many cases appearing to be happy while doing so.
Al Jazeera's investigative unit has created a database of many of these videos. In one, a Franco-Israeli soldier points to a prisoner and says: "Look, he's wet with fear. You'll laugh when you see his back. They tortured him to talk."
The question is: why is this soldier so convinced that people who see the video will "laugh"?
Këtu del në pah një realitet i frikshëm: gëzimi i vrasësve dhe torturuesve po shpërblehet nga vetë shoqëria izraelite. Në përgjithësi, videot e tyre marrin reagime pozitive brenda Izraelit. Edhe mediat kryesore izraelite janë të mbushura me justifikime për luftën dhe thirrje për intensifikimin e saj.
Për dekada, propaganda izraelite ka promovuar idenë se izraelitët e shohin vrasjen dhe dëbimin e palestinezëve si diçka tragjike, por të domosdoshme. Kjo logjikë u përmblodh në shprehjen e famshme që i atribuohet Golda Meir: “Mund t’ua falim arabëve që vrasin djemtë tanë. Por nuk mund t’ua falim që na detyrojnë të vrasim djemtë e tyre.”
Me kalimin e viteve, kjo filozofi u kthye në atë që njihej si “shooting and crying” — “qëllon dhe qan”.
Por që nga Intifada e Dytë dhe sidomos pas bllokadës së Gazës në vitin 2007, kjo qasje nisi të zhdukej gradualisht nga shoqëria izraelite. Diskursi publik izraelit, që gjithmonë kishte minimizuar vuajtjen palestineze, gradualisht pushoi së theksuari edhe barrën psikologjike të dhunës mbi ushtarët izraelitë. Në vend të kësaj, nisi të lavdërohej aftësia për të vrarë dhe shkatërruar palestinezët.
Në vitin 2004, demografi izraelit Arnon Soffer, një nga mbështetësit kryesorë të bllokadës së Gazës, deklaronte: “Nëse duam të mbetemi gjallë, do të na duhet të vrasim dhe të vrasim e të vrasim. Çdo ditë.”
Edhe pse Soffer shprehte shqetësim për efektin që kjo mund të kishte mbi ushtarët izraelitë, sipas autorit, rruga tashmë ishte hapur. Shoqëria izraelite do të shqetësohej gjithnjë e më pak për pasojat morale të dhunës dhe gjithnjë e më shumë do të përqendrohej te numri i palestinezëve të vrarë.
Sot, pretendimi se dhuna kryhet “me keqardhje” është zhdukur pothuajse plotësisht. Është zëvendësuar nga një realitet tjetër: dhuna po kryhet me gëzim.
Ky gëzim, nuk lidhet me identitetin hebre apo me kulturën hebraike, por me logjikën e kolonializmit të vendosjes dhe me një botëkuptim racist të ndërtuar mbi dehumanizimin e palestinezëve.
Që kolonializmi i vendosjes të funksionojë, duhet të ndodhin dy gjëra: së pari, popullsia vendase duhet të dehumanizohet plotësisht. Palestinezët nuk shihen më si qenie njerëzore me të drejta, por si pengesa që duhen eliminuar fizikisht, politikisht dhe kulturorisht.
Në të njëjtën kohë, kolonizatori fillon ta shohë veten si superior, pothuajse mbi ligjin dhe mbi normat morale.
Dhe sa më shumë që dhuna shpërblehet, me më shumë tokë, siguri, mbështetje politike apo përfitime ekonomike, aq më shumë ajo shoqërohet me ndjenjë triumfi dhe gëzimi.
Një shoqëri që feston me kaq entuziazëm forma të tilla dhune, argumenton autori, nuk ka më kapacitet të reformohet nga brenda. Ndërkohë, Izraeli vazhdon të përfitojë nga pushtimi dhe lufta përmes mbështetjes politike, ekonomike dhe ushtarake nga Perëndimi.
Izraeli nuk duhet të vazhdojë të shpërblehet, por të përballet me izolim ekonomik dhe politik.
Only when violence no longer brings benefits, but real consequences, can the idea that genocidal violence is something to be celebrated with joy change. / Adapted from “Al Jazeera”
A duhen lejuar me gjate keta GJAKPIRES NAZIST te vrasin,te zhdukin deri ne shfarosje,,te pushtojne e te rrembejne tokat e pasurine e te tjereve???????? Ku dreqin asht BOTA,OKB,NJEREZIMI??!! Ky KANCER do te vazhdoje te marre jete njerezish dhe gjithcka tjeter po nuk u ndalu nga DIKUSH!! SHBA-EUROPA jane te dhjere dhe ne konflikt interesi me VAMPIRET IZRAELIT. Vetem Turqia,shtetet e Lindjes te Mesme dhe ato te Afrikes te Veriut,sebashku mund te ndalojne GJAKPIRESIT-VRASESIT IZRAELIT.
Domosdo brezi yne qe e perjetoi vitet 70te kur Izraeli fitoi ndaj e Egjyptit beri pazare me Bashkimin Sovjetik e BS ia nisi tere llumin e cifuteve e kriminele qe i duheshin Izraelit per te populluar Izraelin e perzene Palestinezet nga shtepite e tyre. Keta bij kurvash kriminele te pashpirt vazhdojne te shumohen e jo vetem qe jane problem per palestinezet por edhe per popujt rreth. Mos harroni se te gjitha perandorite keshtu jane rritur e kane sunduar. Roma me legjionaret, Gotet me llumin e Europes, Mongolet me barbaret kopile te Chengis Khan, Richard Lionheart me kryqtaret, Ottomanet me jeniceret, e keshtu me radhe historia e botes "ndricohet" e "vezullon". I keni pare ata kriminelet e Venezueles, vendeve latine e ata birbot e favelave te Brazilit me tatuazhe pistoletash ne balle, qe po tu japesh mundesine e arme ne dore mund te shkretojne planetin. Si i behet!? Vetem teoria qesharake e Dr. Allamudhit, te dhembi nje sy kerreje qe te shpetosh tjetrin punon, ose t'i hedhesh ne grykat e vullkaneve.