FLASH
Shkruar nga Pamfleti
In addition to defeating Russia, Ukraine must fight corruption and build democracy
In a field somewhere in Kiev, a group of patriotic teenagers are practicing military drills under the supervision of army instructors. The youngest is 14. They come here 4 or 5 times a week after classes and say with seriousness that they are ready to replace the fallen. “Our boys are not endless. Someone has to replace them,” says 18-year-old Danylo, emerald eyes framed by a khaki mask.
On the other side of town, a 28-year-old stares at the walls of the apartment where he has been hiding, in isolation and digital silence since escaping mobilization in February. At the beginning of the war, Ivan raised funds for the army. Now, pale from the lack of sunlight, he rejects the very idea of an independent Ukraine. He is one of an estimated 300,000 Ukrainian men who have deserted military service without permission.
These two scenes are so close together that they share the same zip code in Kiev. But they depict two different wars: one in which Ukraine is gaining an advantage over Russia, and another in which it is still fighting itself. The front is stabilizing, Europe is sending money, and the country is carving out a new role as a defense powerhouse, producing drone technology that the world needs. Volodymyr Zelensky is preparing for a longer war, as conviction grows that Russia, with burning refineries, a slowing economy, and disgruntled elites, is becoming increasingly unstable.
The very fact that Ukraine has remained sovereign is an extraordinary achievement. But survival is not enough to call the war a victory. Serious questions remain about the country's human and economic reserves and about the kind of state that might emerge from this war with no apparent end.
The war that Ukraine is winning
By any standard, Ukraine should have lost by now. It is facing an adversary with 4.5 times the population, 28 times the territory, and an economy 12 times larger. This has required military, social, economic, and occasionally political ingenuity.
The news from the front is the most promising in years. Fighting remains fierce, but Ukrainian commanders believe their drone-based forces have found the formula to thwart Vladimir Putin’s ground offensive. For months, they have been neutralizing Russian troops faster than the Kremlin can replace them. Russia has cut the training of its elite airborne units to just ten days. Ukraine is killing or seriously wounding an average of 35,000 Russian soldiers a month. The target is 50,000, the upper limit of Russia’s training capacity and the point at which Ukrainians hope Putin’s calculations will collapse.
Rusia vazhdon të hedhë njerëz në betejë, por me rezultate gjithnjë e më të vogla. Ajo është të paktën dy vjet prapa objektivave të reduktuara për marrjen e pjesës tjetër të Donbasit, synimi kryesor politik i Putinit. Gjeneral brigade Pavlo Palisa, këshilltar presidencial ukrainas, thotë se Kremlini ka urdhëruar sërish ushtrinë të arrijë kufijtë administrativë të provincave të Donbasit deri në vjeshtë. Ai e hedh poshtë këtë mundësi. “Jo gjithçka në fushëbetejë matet me numra. Ne kemi avantazh në profesionalizëm, shpejtësi, teknologji dhe moral,” thotë ai.
Rritja e efektivitetit të fushatës ukrainase me dronë me rreze të gjatë është vendimtare. Sulmet me rreze të mesme po shkaktojnë dëme në linjat ruse të furnizimit; ato me rreze të gjatë po godasin objektiva strategjikë, nga objektet e naftës te fabrikat e armëve, ndonjëherë më shumë se një mijë kilometra brenda territorit rus. SHBA vazhdon të japë inteligjencë kritike, pavarësisht marrëdhënieve të tensionuara mes dy vendeve. Por rreth 95% e sistemeve me rreze të gjatë projektohen dhe prodhohen nga industria ukrainase e mbrojtjes, e cila po rritet me shpejtësi.
Yevhen Karas, komandant i Regjimentit 413, thotë se goditja e objektivave të tillë tani është “tri herë më e lehtë” se më parë. Njësia e tij ka drejtuar disa operacione të rëndësishme, përfshirë sulmet ndaj Silicon El, një fabrikë mikroçipash për raketat balistike ruse. Ai parashikon një krizë të mbrojtjes ajrore ruse deri në vjeshtë. Deri atëherë, prodhimi ukrainas i raketave balistike pritet të jetë në kapacitet të plotë. “Lufta nuk është aspak e lehtë për Ukrainën, por po shkon shumë më keq për Rusinë dhe do të bëhet edhe më e vështirë,” thotë ai.
Ndërkohë në Europë, elitat politike po e kuptojnë gjithnjë e më shumë se siguria e tyre lidhet me qëndrueshmërinë e Ukrainës, të paktën derisa ushtritë europiane të forcohen. Kjo pritet të garantojë mbështetje makroekonomike për të ardhmen e afërt. Viktor Orban nuk mund ta bllokojë më ndihmën e Bashkimit Europian, pasi humbi zgjedhjet hungareze në prill, dhe një paketë prej 90 miliardë eurosh pritet të fillojë të shpërndahet. Ajo vjen pikërisht në kohë: qeveria ukrainase kishte nisur të jepte premtime borxhi për disa punonjës të saj.
Kostoja e luftës
Pavarësisht zhvillimeve pozitive, një luftë që zhvillohet kryesisht në territorin ukrainas ka shkatërruar prapavijën. Infrastruktura kritike po dëmtohet vazhdimisht. Mbrojtja ajrore, sidomos ajo kundër raketave balistike, është shumë e dobët. Një sulm masiv me raketa dhe dronë ndaj Kievit më 23 maj goditi të paktën 40 objektiva. Dronët rusë po paralizojnë jetën civile në qytete pranë frontit si Khersoni, Zaporizhia dhe Kharkivi.
Dimrin e kaluar, kryeqyteti iu afrua një ndërprerjeje totale të energjisë. Në shkurt, sistemi energjetik ishte vetëm një sulm larg kolapsit, sipas burimeve të brendshme. Dritat mbetën ndezur falë punës së ekipeve të emergjencës. Ekonomia performoi aq mirë sa lejonin kushtet, e ndihmuar nga sektori i mbrojtjes. Por ndërprerjet e energjisë ulën rritjen ekonomike me rreth 2.5 pikë përqindjeje këtë vit. Tani parashikimi është vetëm 1.5%.
Taras Chmut, aktivist i shoqërisë civile dhe ish-këshilltar i ministrisë së mbrojtjes, thotë se sot shqetësohet më shumë për energjinë sesa për frontin. “Luftërat nuk i bëjnë ushtritë, por shoqëritë. Nëse njerëzit humbasin besimin se mund ta përballojmë luftën, do të shembet edhe vullneti për të luftuar,” thotë ai.
Një sondazh i porositur nga një organizatë amerikane tregon se shoqëria ukrainase po ndahet në tre grupe: patriotët (46%), skeptikët e moderuar (36%) dhe të demoralizuarit (18%). Faktori kryesor i demoralizimit nuk është trauma apo lodhja, por korrupsioni i elitave dhe mungesa e besimit te institucionet.
Padrejtësitë e perceptuara në mobilizim po krijojnë tension të madh. Mungesa e ushtarëve nuk është aq e rëndë sa më parë dhe ushtria ka arritur kryesisht objektivat e rekrutimit. Por për ata që dërgohen në zonat më të rrezikshme, kthimi shpesh është i pamundur. Frika nga këto dislokime ka dëmtuar gatishmërinë për të shërbyer.
Ministri i Mbrojtjes, Mykhailo Fedorov, po kërkon paga më të larta për ushtarët në vijën e parë dhe rekrutim ndërkombëtar për të tërhequr vullnetarë. Megjithatë, mobilizimi i detyruar mbetet normë dhe shpesh shoqërohet me dhunë. Ivani u fut me forcë në një furgon pas një ndjekjeje në rrugicat e Kievit. Si rreth 30% e rekrutëve të rinj, ai u arratis gjatë trajnimit, pasi kishte paguar një ryshfet prej 10 mijë dollarësh. Tani del rrallë nga shtëpia dhe gjithmonë mban spray piper me vete.
Politika e brendshme paraqet gjithashtu rrezik serioz për të ardhmen e vendit. Në fillim të luftës, uniteti kombëtar ishte pothuajse i plotë. Por presioni i luftës dhe skandalet e korrupsionit kanë rihapur ndasitë. Një skandal prej rreth 100 milionë dollarësh përfshiu njerëz pranë presidentit. Protestat e para serioze të luftës detyruan në nëntor dorëheqjen e Andriy Yermakut, njeriut më të fuqishëm pas Zelenskyt. Në maj ai u shpall zyrtarisht nën hetim.
Kritikët thonë se Zelensky është bërë gjithnjë e më i izoluar dhe intolerant ndaj figurave të forta. Zyra e tij kontrollon pjesën më të madhe të medias dhe përdor llogari anonime në rrjetet sociale për të sulmuar kundërshtarët. Hetuesit antikorrupsion janë penguar përmes procedurave kundër tyre. “Zelensky nuk toleron njerëz të fortë,” thotë një zyrtar i lartë i inteligjencës, duke shtuar “ai ka ndërtuar një kult besnikërie rreth vetes.”
Luftë pa fund
For a brief period earlier this year, U.S.-brokered peace talks looked set to lead to a hard-fought deal in which Ukraine would give up parts of Donbas in exchange for vague security guarantees. Putin has not endorsed any concrete proposals, and the idea is no longer being taken seriously. On May 22, the U.S. announced it was ending its role in the negotiations.
Some optimists believe that talks could resume this summer. But it is more likely that the war will continue until Ukraine or Russia breaks.
Russia’s tipping point remains unknown. Some weaknesses are evident: growing discontent and a slowing economy, weighed down by sanctions and the Ukrainian offensive. Still, oil revenues are bringing the Kremlin billions in extra cash. “ We have become very similar, although our risks are different,” says a Ukrainian diplomat.
Government sources say Zelensky has ordered preparations for another two or three years of war. There is no compelling reason why Ukraine cannot continue fighting for that long. It will survive, albeit damaged by wartime militarization and corruption.
For some Ukrainians, this is not enough. “What are we fighting for, if we are no better than Russia, forcing people into vans?” Ivan asks .
Still, most remain optimistic. Ukraine is likely to emerge from the war as a functioning democracy, albeit a damaged and poorer one. “As bad as things look, we will get through it,” the intelligence source says. “I have a strange feeling, a faith, that God loves Ukraine.” /Adapted from The Economist Pamphlet /
Lini një Përgjigje