FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Il continente sta elaborando una strategia di difesa basata sulle strutture NATO esistenti, in un contesto di tensioni legate alla guerra in Iran. Gli Stati europei cercano di assumersi maggiori responsabilità in materia di difesa, tra i dubbi sull'impegno degli Stati Uniti sotto la presidenza Trump...
L'Europa sta accelerando lo sviluppo di un piano alternativo per garantire la propria difesa, avvalendosi delle strutture NATO esistenti, nel caso in cui gli Stati Uniti dovessero uscire dall'alleanza. Il piano sta guadagnando consensi dopo l'approvazione della Germania, da tempo contraria a un approccio indipendente.
I funzionari che lavorano a questo piano, che alcuni definiscono una "NATO europea", mirano ad aumentare la partecipazione dei paesi europei ai ruoli di comando e controllo dell'alleanza e a integrare le capacità militari americane con le proprie risorse.
Secondo i partecipanti, questi piani non intendono competere con l'attuale alleanza. L'obiettivo è mantenere la deterrenza nei confronti della Russia, la continuità operativa e l'affidabilità nucleare anche se Washington dovesse ritirare le proprie forze dall'Europa o rifiutarsi di difenderla, come minacciato dal presidente Donald Trump.
I piani, concepiti per la prima volta l'anno scorso, dimostrano il livello di preoccupazione in Europa riguardo alla credibilità degli Stati Uniti. Hanno subito un'accelerazione dopo che Trump ha minacciato di sottrarre la Groenlandia alla Danimarca, membro della NATO, e hanno assunto nuova urgenza a causa dello scontro sul rifiuto europeo di sostenere la guerra degli Stati Uniti contro l'Iran.
Uno sviluppo cruciale è il cambiamento politico a Berlino. Per decenni, la Germania si era opposta alle richieste, guidate dalla Francia, di una maggiore sovranità europea in materia di difesa, preferendo che gli Stati Uniti rimanessero il principale garante della sicurezza. Questa posizione sta cambiando sotto la guida del cancelliere Friedrich Merz, a causa delle preoccupazioni sulla credibilità degli Stati Uniti come alleato durante la presidenza Trump e oltre.
La sfida è enorme. L'intera struttura della NATO si basa sulla leadership americana a quasi tutti i livelli, dalla logistica e dall'intelligence fino al più alto comando militare dell'alleanza.
Gli europei stanno cercando di assumersi maggiori responsabilità in questo ambito, un obiettivo che Trump si è posto da tempo. Il segretario generale della NATO, Mark Rutte, ha recentemente dichiarato che l'alleanza sarà "maggiormente guidata dall'Europa".
La differenza ora è che questi provvedimenti vengono presi su iniziativa europea, a causa della posizione sempre più critica di Trump, e non in seguito a pressioni americane. Nei giorni scorsi, Trump ha definito gli alleati europei "codardi" e ha descritto la NATO come una "tigre di carta", aggiungendo che persino il presidente russo Vladimir Putin lo sa.
Presidenti i Finlandës, Alexander Stubb, një nga liderët e përfshirë në këto plane, deklaroi se zhvendosja e barrës së mbrojtjes nga SHBA drejt Evropës është në zhvillim dhe do të vazhdojë si pjesë e strategjisë amerikane të sigurisë. Ai theksoi rëndësinë që ky proces të jetë i menaxhuar dhe i kontrolluar, në vend që SHBA të tërhiqet shpejt.
Më herët këtë muaj, Trump kërcënoi të largohej nga NATO për shkak të refuzimit të aleatëve për të mbështetur fushatën e tij në Iran, duke deklaruar se vendimi ishte “përtej rishqyrtimit”. Edhe pse një tërheqje kërkon miratimin e Kongresit, presidenti mund të tërheqë trupa ose mjete ushtarake nga Evropa ose të refuzojë mbështetjen duke përdorur autoritetin e tij si komandant i përgjithshëm.
Pas këtij kërcënimi, Stubb kontaktoi Trump për ta informuar mbi planet evropiane për forcimin e mbrojtjes. Ai theksoi se mesazhi kryesor për SHBA-në është se pas dekadash është koha që Evropa të marrë më shumë përgjegjësi për sigurinë dhe mbrojtjen e saj.
Ndryshimi i qëndrimit të Gjermanisë ka hapur rrugën për një marrëveshje më të gjerë mes vendeve si Britania e Madhe, Franca, Polonia, vendet nordike dhe Kanadaja, të cilat po e shohin këtë plan si një “koalicion të të gatshmëve” brenda NATO-s.
Vetëm pasi Berlini ndryshoi qëndrim, planifikimi kaloi në çështje praktike ushtarake, si drejtimi i mbrojtjes ajrore dhe raketore të NATO-s, korridoret e përforcimit drejt Polonisë dhe shteteve baltike, rrjetet logjistike dhe organizimi i stërvitjeve të mëdha rajonale në rast të tërheqjes së oficerëve amerikanë. Këto mbeten sfidat kryesore.
Zyrtarët theksojnë se rikthimi i shërbimit të detyrueshëm ushtarak është një element i rëndësishëm për suksesin e planit. Shumë vende e kishin hequr atë pas Luftës së Ftohtë.
Po ashtu, synohet përshpejtimi i prodhimit evropian të pajisjeve ushtarake në fusha ku kontinenti është prapa SHBA-së, si lufta kundër nëndetëseve, kapacitetet hapësinore dhe zbulimi, furnizimi në ajër dhe mobiliteti ajror.
Megjithëse kjo përpjekje përfaqëson një ndryshim të madh në mendësinë evropiane, realizimi i saj do të jetë i vështirë. Komandanti i Lartë i Forcave Aleate në Evropë është gjithmonë amerikan dhe SHBA nuk ka sinjalizuar gatishmëri për ta dorëzuar këtë rol.
Asnjë vend evropian nuk ka peshë të mjaftueshme për të zëvendësuar SHBA-në si udhëheqëse ushtarake, pjesërisht sepse vetëm SHBA ofron mburojën bërthamore që garanton parimin e parandalimit të ndërsjellë të NATO-s.
Evropianët po marrin më shumë role drejtuese, por ende u mungojnë kapacitete kyçe për shkak të viteve të nën-investimit dhe varësisë nga SHBA.
Një boshllëk i veçantë mbetet në fushën e inteligjencës dhe parandalimit bërthamor. Zyrtarët evropianë pranojnë se asnjë riorganizim i shpejtë nuk mund të zëvendësojë sistemet amerikane të satelitëve, mbikëqyrjes dhe paralajmërimit raketor, që përbëjnë bazën e besueshmërisë së NATO-s.
Questa situazione aumenta la pressione su Francia e Regno Unito affinché amplino il loro ruolo nella deterrenza nucleare e nell'intelligence strategica. In seguito alle minacce di Trump sulla Groenlandia, la cancelliera Merz e il presidente francese Emmanuel Macron hanno avviato discussioni sulla possibilità di estendere la deterrenza nucleare francese ad altri paesi europei, tra cui la Germania.
Lo stesso Trump ha riconosciuto che la questione della Groenlandia è stata un momento cruciale, affermando: "Tutto è iniziato con la Groenlandia... Noi amiamo la Groenlandia. Loro non vogliono cederla, e io ho detto: 'Addio'". /Adattato dal WSJ /
Lini një Përgjigje