FLASH
Shkruar nga Michael R.PompeoL'ex capo della CIA ed ex Segretario di Stato durante il suo primo mandato chiede pubblicamente al presidente Trump di spostare tutte le pietre per infliggere il colpo di grazia alla teocrazia iraniana degli Ayatollah. L'appello arriva in un momento in cui Washington non ha ancora raggiunto un accordo con la Russia per porre fine alla guerra in Ucraina, ha notevolmente teso i rapporti con gli alleati europei ed è sull'orlo della guerra con il Venezuela...
Il regime iraniano si trova oggi in una situazione molto difficile. Grazie alle azioni decisive del presidente Donald Trump e di Israele, la Repubblica Islamica non è più la potenza regionale di un tempo e ora si trova ad affrontare gravi crisi su tutti i fronti.
L'infrastruttura militare iraniana ha subito un grave degrado e il suo programma nucleare illecito è stato gravemente danneggiato. La sua rete di alleati in Medio Oriente si sta sgretolando: Hezbollah è stato significativamente indebolito; la dinastia Assad è crollata; le milizie sostenute dall'Iran in Iraq affrontano crescenti reazioni politiche e pubbliche; e Hamas a Gaza è diventata l'ombra di se stessa.
Anche la situazione interna è molto grave. A causa della cronica cattiva gestione economica, della corruzione e dell'isolamento internazionale, l'economia è nel caos e il Paese è allo stremo. Privo di legittimità popolare e incapace di produrre risultati per la sua popolazione, l'unico strumento di controllo rimasto al regime è il dominio della paura.
Nonostante le sue numerose debolezze, ci sono ancora molte persone in Occidente che continuano ad agire con l'errata convinzione o l'illusione che non ci siano alternative all'attuale governo. Ma questo modo di pensare è sbagliato a tutti i livelli.
Ignora le aspirazioni di milioni di iraniani che hanno rischiato la vita per chiedere un cambiamento; ignora l'esistenza di un'opposizione democratica e ben organizzata che ha trascorso più di quattro decenni a combattere i mullah e a prepararsi per il giorno dopo la caduta della teocrazia; e perpetua la propaganda del regime secondo cui l'Occidente dovrebbe tollerare la sua brutalità semplicemente perché l'alternativa è il caos.
Il popolo iraniano ha espresso chiaramente la sua preferenza attraverso ripetute rivolte.
Non vuole né la teocrazia né la monarchia, ma una repubblica libera, democratica e responsabile. Il movimento pro-democrazia organizzato in Iran ha la capacità, il sostegno popolare e il piano sistematico necessari per sostituire la fallita "mullahcrazia" con un governo che rifletta la volontà del popolo.
Kjo forcë ka një plan të besueshëm për një Iran demokratik që përfshin zgjedhje të lira, sundimin e ligjit, ndarjen e fesë nga shteti dhe angazhimin për të mos prodhuar armë bërthamore. Kjo lëvizje, nuk kërkon trupa amerikane në terren apo ndonjë lloj ndryshimi regjimi nga jashtë.
Ajo kërkon vetëm që Shtetet e Bashkuara dhe aleatët e saj të mbështesin kërkesën e popullit iranian për vetëvendosje, dhe t’i mohojnë regjimit qasjen tek burimet, mbi të cilat ai mbështetet për të mbijetuar.
Nga historia e dimë se rrezmi i regjimeve autoritare, duket shpesh i pamundur derisa ndodh papritur. Kur shërbeja në Gjermaninë Perëndimore si oficer në fund të viteve 1980, ideja se Muri i Berlinit do të rrëzohej vetëm pak muaj pas përfundimit të misionit tim dukej si fanta-shkencë.
Megjithatë, kjo është pikërisht ajo që ndodhi. Edhe pas gati 14 vitesh luftë civile, askush nuk e parashikoi rënien e shpejtë të Asadit në Siri. Sot, diktatura e Iranit tregon shenjat klasike të rraskapitjes që paralajmërojnë fazat e fundit të një regjimi: kolaps ekonomik, përçarje të brendshme dhe një popullsi që nuk pranon më të jetojë nën sundimin klerikal.
Detyra e politikëbërësve amerikanë, nuk është të parashikojnë momentin e saktë të rënies së regjimit, por të krijojnë mjedisin e duhur, që rezultati të jetë stabiliteti dhe jo kaosi. Kjo kërkon një qasje të rrënjosur tek realizmi dhe gatishmërinë për të hequr dorë nga formulat diplomatike të dështuara të së kaluarës.
Kjo e fundit ka karakterizuar politikat e Presidentit Trump ndaj Iranit si në administratën e tij të parë ashtu edhe në atë të dytë. Tani ai ka mundësinë të përmbyllë arritjet e tij historike në Lindjen e Mesme me një arritje vërtet transformuese dhe të ndihmojë në përshpejtimin e rënies së regjimit iranian.
Përfitimet e një ndryshimi të tillë, do të ishin të pallogaritshme: terroristët do të humbnin sponsorin e tyre kryesor, kundërshtarët e Amerikës do të humbnin një pikë kyçe në rajon dhe do të krijoheshin mundësi të mëdha ekonomike në sektorët detarë dhe të energjisë; dhe një popullsi iraniane shumë e arsimuar dhe e ndërlidhur globalisht, mund të dilte si një partner i natyrshëm ekonomik dhe politik për Shtetet e Bashkuara.
Asnjë forcë e jashtme nuk mund dhe nuk duhet ta bëjë ndryshimin e regjimit brenda Iranit. Kjo është një punë e popullit iranian. Por ne mund t'i ndihmojmë ata duke rritur presionin e jashtëm dhe duke mbështetur dëshirën e tyre për një të ardhme paqësore dhe demokratike.
Detyra jonë është e thjeshtë: të qëndrojmë krah popullit iranian, të njohim vizionin e tyre demokratik dhe t’u mohojmë klerikëve në pushtet paratë, legjitimitetin dhe pandëshkueshmërinë. Kur të vijë dita e ndryshimit - dhe kjo do të ndodhë - Shtetet e Bashkuara duhet të jetë në pozicionin më të mirë për të çelur një epokë të re miqësie me popullin iranian./ Përshtatur nga “Fox News”
*Mike Pompeo, analista di FOX News, ex capo della CIA durante il primo mandato di Trump e poi Segretario di Stato.
Lini një Përgjigje