FLASH
Shkruar nga Pamfleti 
Trump, Putin e le illusioni della vittoria...
Mentre i dettagli dei negoziati di Washington tra Trump, Zelensky e i leader europei sono ancora poco chiari, a Tirana sono iniziati i festeggiamenti.
Sui social network o sui media, coloro che esultano per il "nuovo accordo" si sono affrettati a proclamare la "vittoria" dello zar Vladimir Putin e ad attaccare l'America e soprattutto l'Europa e il suo leader.
Tutto questo entusiasmo non sembra una sensazione o un sentimento, è piuttosto la speranza di cambiare la situazione sul campo, dove l'Europa, in particolare l'UE, è forte proprio nel controllo della lotta alla criminalità organizzata e ai traffici illeciti, nonché ai funzionari corrotti.
È questa parte della nostra società che, fin dall'inizio, era pronta a iniettare uno spirito anti-occidentale in Albania per fermare la campagna contro l'impunità e l'insediamento dello SPAK.
A capo di questa lobby ci sono i due elefanti della politica, Edi Rama e Sali Berisha, attorno ai quali convivono funzionari e oligarchi, mafiosi e agenti immobiliari, avvocati e analisti, che si nutrono della fetida pozza dell'illegalità.
Uscendo da questa stagnante pozza di desideri di ripristinare lo status quo ormai rotto e irreversibile, è importante capire cosa sta succedendo al di là dell'entusiasmo, ma soprattutto della frenesia delle "fake news" che la macchina della disinformazione di Putin sta diffondendo.
I negoziati avviati tra Donald Trump e Vladimir Putin per porre fine alla guerra, o meglio per ridistribuire i territori, non sono una questione di volontà personale.
Si sarebbero sviluppati comunque, chiunque fosse al potere, cambiando solo il contesto e la vetrina.
Questi negoziati erano stati preparati fin dai tempi di Biden; il capo della CIA durante l'amministrazione Biden, William Burns, ha compiuto numerosi viaggi a Mosca alla fine dell'anno scorso.
Viaggi che avevano proprio lo scopo di preparare il terreno a una possibile fase di trattative.
L'apparato amministrativo statunitense, fin dai tempi di Trump prima e di Biden poi, ha avuto il problema più grande con la Cina, con il suo rafforzamento e il ritorno della Russia a essere un obbediente vassallo di Pechino.
Il ritiro degli Stati Uniti dall'Afghanistan è stata una concessione aperta alla Cina, che le ha consentito di estendere i suoi gasdotti e oleodotti, proteggendo il confine con la problematica area uigura.
La guerra in Ucraina non è stata un'invasione da parte degli eserciti occidentali, ma una chiara invasione dell'esercito russo da tre lati del confine con l'Ucraina: da nord attraverso la Bielorussia, da est e sud-est attraverso la Russia e da sud attraverso il Mar d'Azov e il Mar Nero.
La Russia intendeva non solo impossessarsi della parte orientale che controllava dal 2014, ma anche installare un governo fantoccio a Kiev, come quello di Yanukovych, per fare dell'Ucraina il suo stato satellite.
Pas 3 vitesh luftë, të gjithë shkencëtarët e gjeopolitikës janë dakord në një përfundim: Rusia e ka fituar luftën taktikisht, pra ka avancuar me ushtrinë e saj në Lindje të Ukrainës, por nga aspekti strategjik është e humbur.
Pasi ka në kufirin lindor një komb armik tashmë, që nuk do të jetojë në Lindje por në Perëndim. Pra nuk e ka më zonë influence të saj Ukrainën, siç e kishte dhe siç ishte objektivi më i rëndësishëm i Vladimir Putinit, i cili çoi ministrin e tij të Jashtëm Lavrov të veshur me bluzë me siglën e Bashkimit Sovjetik në samitin e Alaskës.
Po si është situata në terren për ta pasur më të qartë?
Shihet qartë nga harta nga ku po diskutohet paqja, e cila nuk do të jetë aq e thjeshtë. E gjithë loja po bëhet për rajonin lindor të Donbasit, atë të Khersonit dhe Zaporizhën.
Donbasi ka qenë pellgu më i çmuar minerar i epokës sovjetike, që ka ushqyer industrinë e rëndë dhe ushtarake të Moskës për më shumë se një shekull.
Në Donbas ndodhen rajonet e Donjetskut dhe Luganskut. Këtu ndodhet edhe hambari më i rëndësishëm minerar i vendit, kryesisht minerale me ngjyrë apo siç quhen sot minerale të rralla.
Kjo zonë është në duart e Moskës që në vitin 2014 e aktualisht Rusia kontrollon rreth 80% të territorit.
Në Lugansk, rusët kontrollojnë 99% të territorit, ndërsa në Donjetsk 79%.
Në shkurtin e vitit 2022 komandot ruse kishin pritshmërinë se do të pushtonin gjithë Donbasin për pak orë, por situata në terren shkoi krejt ndryshe. Në Donjetsk është përqëndruar rezistenca më e ashpër e ushtrisë ukrainase dhe janë zhvilluar betejat më të ashpra që kanë marrë mijëra jetë, duke nisur nga beteja tragjike e Mariupolit.
Më pas janë zhvilluar betejat e ashpra të Bakhmut-it, Chasiv Yar-it, Adivkas e deri beteja për kontrollin e Pokrovskit, që po zhvillohet ende me intensitet të lartë.
Aktualisht, në pjesën e Donbasit që kontrollohet nga Ukraina banojnë më shumë se 272 mijë njerëz. Pra jemi larg së qeni një triumfi putinian në Donbas. Vazhdojmë më tej.
Në Kherson, përkatësisht në pranverën e vitit 2022 kolona të mëdha ruse kapërcyen urën mbi Dnjepër që lidh Krimenë me Ukrainën dhe pushtuan gjithë rajonin, duke përfshirë edhe kryeqytetin që mban të njëjtin emër. Por nuk kaloi shumë dhe ukrainasit e rimorën kontrollin e qytetit.
Kundërsulmi ukrainës i zbythi rusët në Lindje të Dnjeprit. Që atëherë, ushtria e kuqe bombardon Khersonin e kthyer në një qytet fantazëm. Aktualisht rusët kontrollojnë 71% të rajonit të Khersonit, e Ukraina frikësohet se nga këtu Putin do të nisë ofensivën ndaj Odesës, pasi nga deti ka dështuar plotësisht.
Ndërkaq, rajoni tjetër në hartën e negociatave është Zaporizha, e cila u sulmua që në mars të 2022. Rusët kontrollojnë 74% të rajonit, përfshirë dhe centralin bërthamor gjatë rrjedhës së lumit Dnjepër.
Pra nuk bëhet fjalë për triumf të Putinit, por për fitore të tij në terren për ato territore që i ka kontrolluar që prej 2014-s.
Donald Trump è ansioso, e si potrebbe persino dire disperato, di raggiungere il successo nei negoziati di pace, come lo era il suo vessillo durante la campagna elettorale. Ha corso un grosso rischio coccolando Vladimir Putin, accogliendolo con onori e tappeto rosso, cosa che sta rischiando molto nelle elezioni di medio termine.
Trump non agisce essenzialmente contro l'apparato americano, tuttavia il suo stile negoziale, un po' spettacolare e molto speculativo, ha permesso a un maestro dell'intrigo e della propaganda come Putin di trarne vantaggio.
L'obiettivo di Putin nei negoziati non è l'Ucraina, ma l'inclusione nel grande tavolo della ridistribuzione mondiale insieme a Stati Uniti e Cina, dove la Russia punta a giocare con i territori da tenere sotto influenza per mantenere le sue posizioni geopolitiche.
A partire dai Balcani, dove purtroppo sembra che anche il Kosovo sia coinvolto. Ma questo merita un approfondimento speciale.
Pertanto, per i putinisti e i vecchi amanti dei Soviet e della "Madre Russia" è troppo presto per festeggiare, dal momento che nemmeno i russi stessi lo hanno fatto.
Ieri sera, mentre tutto il mondo seguiva la Casa Bianca per i negoziati tra Trump, Zelensky e i leader dell'UE, la principale televisione russa trasmetteva una soap opera.
Per quanto riguarda l'analogia: quando Mehmet Shehu (si suicidò), la televisione albanese trasmise una commedia, mentre quando Mikhail Gorbachev fu rovesciato da un colpo di stato nell'agosto del 1991, la televisione russa trasmise "Il lago dei cigni" di Čajkovskij. In breve, qualcosa di magico stava bollendo in pentola.../ Opuscolo
Lini një Përgjigje