
Duket se mosha është i vetmi faktor që mund të ndikojë në atë mbështetje solide për presidentin brenda Partisë së tij Demokratike dhe që mund t'i largojë më lehtë ata votues të pavarur të rëndësishëm...
Teksa zgjedhje presidenciale të 2024 po afrojnë, dyshimet e votuesve amerikan nëse presidenti 80-vjeçar ka energjinë dhe mprehtësinë mendore për një mandat tjetër po rriten.
Edhe mbrojtësit e Biden e pranojnë se ai ka ngadalësuar një hap në paraqitjen e tij publike; ai thjesht duket dhe tingëllon më i vjetër. Problemi i moshës është i ndërlikuar nga pozita e ulët publike e zëvendëspresidentes, Kamala Harris, e cila qëndron pas Bidenit në linjën e trashëgimisë.
Ndërkohë republikanët kanë sinjalizuar tashmë se synojnë të bëjnë fushatë kundër saj, si dhe kundër Bidenit, si një mënyrë për të rritur shqetësimet për qëndrueshmërinë e presidentit.
Biden nga ana tjetër natyrisht këmbëngul se mosha është gjithashtu dhe përvoja e tij e gjatë në trajtimin e problemeve të ndërlikuara si në skenën kombëtare ashtu edhe në atë botërore.
Më gjerësisht, fermentimi i pazakontë që shënon skenën politike amerikane këto ditë e bën të vështirë të dihet saktësisht se si të vlerësohen pikat e forta dhe të dobëta politike të Biden. Sondazhi i Gallup, i cili ka ndjekur miratimin e punës presidenciale për më shumë se shtatë dekada, ka vlerësimin aktual të miratimit të punës nga Biden në 43 për qind. Kjo është më mirë se disa javë më parë, por ende relativisht e ulët nga standardet e fundit.
Për krahasim, në të njëjtën fazë në presidencën e tyre, Reagan, Bush Sr, Clinton, Bush Jr dhe Obama kishin vlerësime të miratimit përkatësisht 45, 72, 47, 62 dhe 46 për qind në fund të mandatit të tyre të parë. Vetëm Trump, kishte më të ulëtin me 42 për qind.
Megjithatë, analisti politik veteran Charlie Cook vëren se polarizimi intensiv militantëve në politikën amerikane sot, ka krijuar atë që ai e quan “humbje elasticiteti” në vlerësimet për zgjedhjet presidenciale.
Pothuajse e gjithë luhatja e vlerësimit të një presidenti tani nuk vjen nga militantët e njërës apo tjetrës palë, të cilët janë të mbyllur në pikëpamjet e tyre, por nga elektorati gri.
Brenda atij diapazoni më të ngushtë të lëvizjes së mundshme, vëren Cook, variabli kryesor në pozitën e Biden duket të jetë perceptimi publik i kostos së jetesës. Vlerësimet e tij filluan të bien në verën e vitit 2021, kur inflacioni filloi të turbullonte rimëkëmbjen ekonomike pas Covid. Më pas këto vlerësime u stabilizuan një vit më vonë, kur inflacioni filloi të binte.
Prandaj, zgjedhjet presidenciale të vitit të ardhshëm duket pothuajse e sigurt se do të kenë një garë të ngushtë, pavarësisht nëse republikanët emërojnë Trumpin apo një nga sfiduesit e tij të shumtë.
Kjo do të thotë se Biden do të ketë pak diferencë për gabime, prandaj shqetësimet e vazhdueshme për moshën e tij paraqesin një problem kaq të madh.
Duket se mosha është i vetmi faktor që mund të ndikojë në atë mbështetje solide për presidentin brenda Partisë së tij Demokratike dhe ai që mund t'i largojë më lehtë ata votues të pavarur të rëndësishëm. Në një sondazh të USA Today muajin e kaluar, për shembull, 37 për qind e votuesve demokratë dhe të pavarur thanë se mosha e presidentit i bënte ata më pak të prirur për të votuar për të. Vetëm 3 për qind thanë se kjo i bënte më shumë gjasa ta bënin këtë.
Një pikë e dobishme krahasimi është fushata e rizgjedhjes së Ronald Reganit në vitin 1984. Në atë kohë, Reagan ishte presidenti më i vjetër në historinë e SHBA, por çështja e moshës nuk dukej të ishte shumë një faktor në fillim. Reagan ishte rikuperuar nga rënia e tij e hershme dhe e thellë politike, e lidhur me një ekonomi të lëkundur dhe popullariteti i tij po rritej me shpejtësi në kohën kur erdhi fushata e tij për rizgjedhje kundër ish-zëvendëspresidentit Walter Mondale.
Por më pas një performancë e vështirë, në një debat presidencial solli në plan të parë faktorin e moshës. Reagan arriti të rikuperohej duke e kthyer moshën e tij në diçka si një argument pozitiv për veten e tij.
“Nuk do ta bëj problem moshën në këtë fushatë. Nuk do të shfrytëzoj, për qëllime politike, rininë dhe papërvojën e kundërshtarit tim”, tha Regan.
Kjo qasje pati efektin e dyfishtë të kujtimit të votuesve për vlerën e përvojës së Reganit në detyrë, duke e lënë bisedën me një prekje humori. Ai fitoi zgjedhjet me në shumicë të thellë.
Biden po provon diçka të ngjashme. Ai shpesh përmend përvojën e tij të gjatë në punët e jashtme, si senator, nënkryetar dhe president, si një argument qendror për veten e tij. Në një intervistë të fundit televizive, ai argumentoi se, me kalimin e viteve, "Unë kam fituar shumë mençuri dhe di më shumë se shumica dërrmuese e njerëzve", teksa bëri shaka për moshën e tij, duke thënë se ishte i aftë në trajtimin e politikës së jashtme, sepse "këtë gjë kishte bërë gjatë gjithë jetës së tij për 270 vitet e fundit".
Sa mirë mundet Biden të tregojë mençurinë e akumuluar ndër vite në kaq kohë sa ka mbetur para fushatës, mbetet për t’u parë./ Përshtati “Pamfleti” nga “The Times”
Lini një Përgjigje