FLASH
Shkruar nga Catherine Pepinster
A duhet të jetë Papa një udhëheqës shpirtëror për miliarda apo më shumë lojtar në skenën botërore përkrah politikanëve?
Papa Françesku u zgjodh pasi Kisha Katolike u trondit nga themelet e saj nga dorëheqja e paraardhësit të tij, Papa Benediktit XVI – Papa i parë në 600 vjet që dha dorëheqjen. Mund të kishit menduar se besimtarët katolikë do të kishin një periudhë qetësie për të kapërcyer një dramë të tillë.
Pas marrjes së detyrës nga Papa, nisi reforma në mënyrën se si drejtohej kisha, në mënyrën se si u përball me abuzimet, në mënyrën se si duhet t'i trajtonte katolikët e divorcuar dhe të rimartuar dhe se si Vatikani trajtoi financat e saj. Brenda ditëve të funeralit të Papa Françeskut, kardinalët do të fillojnë diskutimet e tyre se kush duhet të bëhet pasuesi i ardhshëm dhe udhëheqësi i 1.4 miliardë katolikëve në botë.
Disa javë më parë, një nga peshkopët e këtij vendi më tha se kishës i duhet pak hapësirë për të marrë frymë dhe për t'u larguar nga vorbulla. Për më shumë se një dekadë ka pasur ndryshim. Tani, njerëzve u duhet kohë që reformat e Papa Françeskut të shtrihen.
Por, çfarë la pas Papa Françesku?
Ekziston shqetësimi se priftërinjtë e përfshirë në abuzime nuk trajtohen në mënyrë të vazhdueshme nga Kisha në të gjithë globin. Financat e Vatikanit, me sa duket, ende kanë nevojë për vëmendje. Shumë gra janë të kënaqura që Papa Françesku emëroi femra si zyrtare të Vatikanit, por mendojnë se duhet bërë më shumë për rolet e grave në Kishë.
Ka sinjale në disa vende se të konvertuarit po shtohen, ndërsa shumë katolikë po heqin dorë nga kisha. Kisha mbetet e ndarë mes tradicionalistëve – shumë prej tyre të tjetërsuar nga qasja progresive e Papa Françeskut – dhe progresistëve që donin më shumë sesa ai ofronte, si p.sh. lejimi i grave për të qenë priftërinj.
Ekziston pyetja nëse Kisha duhet të përqendrohet më shumë në qendrat e saj në Evropë apo të shikojë pjesë të tjera të botës për të forcuar anëtarësimin e saj. A duhet të jetë Papa një udhëheqës shpirtëror për miliarda apo më shumë lojtar në skenën botërore përkrah politikanëve?
Me këto pyetje përballen kardinalët ndërsa ata shqyrtojnë opsionet e tyre. Disa do të duan të votojnë për Pietro Parolin, aktualisht Sekretar i Shtetit i Vatikanit, i cili kupton mënyrat e botës diplomatike. Nëse duan dikë më shumë si Françesku – një liberal, me këmbë në tokë, nga ana tjetër e botës – një kandidat i mundshëm është kardinali Luis Antonio Tagle nga Filipinet.
Pas një polaku (Gjon Pali II), një gjermani (Benedikti XVI) dhe një argjentinasi (Françesku), italianët do të donin që një tjetër i tyre të pasonte në fronin e Shën Pjetrit, por kardinalët e tjerë mund të mos pajtohen. Një opsion mund të jetë kardinali italian Pierbattista Pizzaballa, i cili tani shërben si Patriark Latin i Jeruzalemit. Ose një kandidat tjetër mund të jetë Mario Grech i Maltës, sekretar i përgjithshëm i Sinodit të Peshkopëve, i afërt me Françeskun, por që konsiderohet gjithashtu një konservator.
Kushdo që të zgjidhet, ata do të kenë një detyrë mbi të gjitha – të përpiqen të bashkojnë Kishën Katolike, duke bashkuar konservatorët dhe liberalët. Edhe për një komunikues të madh si Françesku, kjo ishte një detyrë pothuajse e pamundur. Nuk është çudi që kur zgjidhet një Papë i ri, ai dërgohet nga Kapela Sistine në të ashtuquajturën Dhoma e Lotëve, për të reflektuar mbi barrën e pozicionit të tij.
Sot, katolikët në mbarë botën vajtojnë për Papën që kanë humbur. Por ata do të luten gjithashtu për njeriun që do ta pasojë Françeskun dhe detyrën e tij./ Përshtati "Pamfleti" nga "The Telegraph"
Lini një Përgjigje