FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Mbetjet e avionit privat Embraer të Yevgeny Prigozhin janë pastruar nga vendi i rrëzimit dhe regjistruesit e fluturimit janë gjetur, por tymi metaforik ende nuk është pastruar në Moskë.
Ne ende nuk e dimë se çfarë e rrëzoi Embraer Legacy 600 të Prigozhin. Analiza e ekspertëve tregon mundësinë e një shpërthimi dhe mund të mos e dimë kurrë. Për të përdorur një term të pasaktë, kutia e zezë më e madhe në këtë katastrofë të aviacionit është aparati shtetëror i presidentit rus Vladimir Putin, i cili nuk njihet për transparencën e tij.
Kjo nga ana tjetër tregon për një pyetje shumë më të madhe: si do të ndryshojë peizazhi rus pas largimit të njeriut që paraqiti sfidën më serioze ndaj sundimit të Putinit në më shumë se dy dekada?
Putin ka mbajtur qëndrimin e tij, duke iu referuar në mënyrë të zhdrejtë kontributet e Prigozhin në luftën kundër Ukrainës.
"E njihja Prigozhin për një kohë shumë të gjatë, që nga fillimi i viteve '90. Ai ishte një njeri me fat të vështirë dhe bëri gabime të rënda në jetë dhe arriti rezultatet e nevojshme si për veten e tij, ashtu edhe kur e pyeta për këtë për një kauzë të përbashkët, si në muajt e fundit. Ai ishte një njeri i talentuar, një biznesmen i talentuar”, tha Putin të enjten.
Por mesazhi i vërtetë që po dërgonte Putini, pasi priti një ditë të plotë pas rrëzimit, u shfaq i drejtuar drejt elitës ruse: gabimet mund të jenë fatale.
Kremlini ka mohuar me forcë spekulimet se shteti rus mund të ketë qenë i përfshirë në aksident.
“E gjithë kjo është një gënjeshtër absolute. Tani, sigurisht, ka shumë spekulime rreth kësaj katastrofe dhe vdekjes tragjike të pasagjerëve të aeroplanit, përfshirë Yevgeny Prigozhin."-tha zëdhënësi i Kremlinit Dmitry Peskov.
Por jo të gjithë ka të ngjarë të binden. Në korrik, pas rebelimit të dështuar të Prigozhin, Presidenti i SHBA Joe Biden bëri shaka në një konferencë shtypi duke thënë se nëse do të ishte Prigozhin, "do të isha i kujdesshëm se çfarë ha, do të mbaja vëmendjen në menunë time".
Marshimi në Moskë nga njerëzit e Prigozhinit ishte një kërcënim i drejtpërdrejtë për shtetin dhe një fyerje personale për Putinin, i cili prej kohësh ka kultivuar një imazh të mjeshtërisë dhe gati-gati të pagabueshmërisë si car.
Pra, kush do të guxonte të vinte kokën në rrezik? Çdo Prigozhin aspirues dhe duket se nuk ka asnjë në horizontin e menjëhershëm ka të ngjarë të jetë i ndërgjegjshëm për të kapërcyer linjat e kuqe reale ose të perceptuara.
Vlen të kujtohet se Prigozhin nuk ka pasur kurrë një njohje veçanërisht të lartë të emrit në Rusi, të paktën sigurisht jo përpara pushtimit në shkallë të plotë të Ukrainës. Por sukseset e grupit Ëagner në fushën e betejës ngritën profilin e tij publik dhe televizioni shtetëror rus lavdëroi luftëtarët e tij Wagner për pushtimin e qytetit të shkatërruar lindor të Ukrainës, Bakhmut .
Kjo ndryshoi në fund të qershorit pasi marshimi i Wagnerit në Moskë ngriti mundësinë shqetësuese të luftës civile në Rusi. Prigozhin mund ta ketë cilësuar rebelimin mercenar si një "protestë", por kryengritja e dëmtoi seriozisht prestigjin e tij. Sondazhi i pavarur Levada-Center kreu një sondazh në korrik që zbuloi se miratimi publik i Prigozhin kishte rënë me shpejtësi pas kryengritjes së dështuar.
Por kjo nuk do të thotë se Prigozhin nuk kishte zona besnike. Veprimet e grupit Wagner u ndoqën nga afër nga një grup blogerësh nacionalistë dhe Prigozhin i cili rekrutonte luftëtarë nga burgjet ruse dhe përdorte të njëjtën gjuhë të kripur si të dënuarit dukej se kishte marrë respektin e shumë prej luftëtarëve të tij.
Pra, a kërcënon vdekja e Prigozhin të mobilizojë ndjekësit e tij, duke paraqitur një sfidë të mundshme për shtetin? Në këtë fazë, jo. Luftëtarëve të Wagner-it iu ofrua të nënshkruanin kontrata me ushtrinë e rregullt pas kryengritjes së tyre dhe Igor Girkin, një ultranacionalist i linjës së ashpër që kishte kritikuar hapur Putinin, u gjend në burg. Precedentët janë krijuar.
Tifozët dhe mbështetësit e Prigozhin nuk u penguan të vendosnin lule jashtë selisë së Wagner në Shën Petersburg, qyteti i dytë i Rusisë dhe vendlindja e Putinit dhe Prigozhinit , pas rrëzimit të së mërkurës. Mattheë Chance i CNN madje ishte dëshmitar i një prej kujtimeve të tmerrshme në vendngjarje: një vare, simboli i brutalitetit të Ëagner-it, i vendosur mes buqetave me lule.
Por buqetat mund të pastrohen. Ia vlen të kujtojmë një vrasje politike që tronditi Rusinë deri në palcë në vitin 2015, vrasja e opozitës karizmatike Boris Nemtsov, i cili u qëllua për vdekje të Kremlin. Admiruesit e Nemtsovit vazhduan për vite të tëra të linin lule në vendin e urës ku ai u vra. Autoritetet lokale gjithmonë i fshinin lulet dhe asnjë memorial i përhershëm nuk qëndron për politikanin e vrarë
Si përfundim nuk ka asnjë provë që tregon për përfshirjen e Kremlinit apo shërbimeve ruse të sigurisë në përplasje. Por jeta dhe fati i Prigozhinit kanë nxjerrë në shesh të çarat brenda gerontokracisë paranojake, hakmarrëse që sundon Rusinë./ Marrë nga CNN, përshtati Pamfleti
Lini një Përgjigje