FLASH
Shkruar nga Janusz Bugajski
Asnjë sasi propagande dhe dezinformimi nuk do të jetë në gjendje të kamuflojë dështimet ushtarake dhe ekonomike të Rusisë. Eliminimi i kritikëve dhe konkurrentëve vendas nuk do të zgjidhë problemet e Kremlinit, por thjesht do të përkeqësojë betejat për pushtet që kontribuojnë në shpërbërjen e shtetit të Rusisë.
Vrasja e një propagandisti të shquar rus në Shën Petersburg ekspozon konfuzionin në rritje në luftën e informacionit të Moskës.
Vladlen Tatarsky nuk ishte një gazetar konvencional apo bloger ushtarak, por më tepër një ithtar i shkatërrimit të Ukrainës. Ai ishte i lidhur me mercenarët Wagner, majë shtize e forcave ruse në Ukrainën lindore. Ai mund të jetë bërë një viktimë e përshkallëzimit të betejave për pushtet brenda elitave të pushtetit të Rusisë, të cilat po ofrojnë mesazhe kontradiktore për luftën në Ukrainë.
Tatarsky u vra në një restorant në pronësi të kreut të "kompanisë ushtarake private" Wagner, Yevgeny Prigozhin. Prigozhin është përfshirë në një konflikt të ashpër me ministrin rus të Mbrojtjes Sergei Shoigu.
Megjithëse Kremlini ka fajësuar shërbimet speciale të Ukrainës për vrasjen, një shpjegim më i besueshëm është se operacioni u organizua nga shërbimet ruse të sigurisë për të heshtur kritikat që minojnë moralin publik dhe ekspozojnë dështimet e politikës shtetërore dhe operacioneve të saj ushtarake. Vrasja me sa duket i dërgoi një mesazh të fortë vetë Prigozhinit.
Tatarsky dhe Prigozhin nuk e kanë kritikuar Kremlinin për fillimin e luftës, por për paaftësinë e tij në drejtimin e saj. Disa nacionalistë të shquar rusë kanë shkuar edhe më tej.
Igor Girkin, një ish-oficer i Shërbimit Federal të Sigurisë, i cili dikur udhëhoqi një grup militantësh rusë të infiltruar në Donetsk, ka publikuar një video në YouTube duke deklaruar se Rusia përballet me një disfatë të afërt ushtarake. Përveç kësaj, ka një rrymë në rritje të kundërshtimit ndaj Putinit në vetë ushtrinë për shkak të shkallës së humbjeve të fuqisë punëtore dhe pajisjeve ruse.
Këto narrativa anti-Kremlin e bëjnë të vështirë për Moskën dhe ushtrinë e saj troll transmetimin e një mesazhi të qëndrueshëm dhe të besueshëm si brenda dhe jashtë vendit.
Ekspertët perëndimorë kanë besuar prej kohësh se Rusia shkëlqen në propagandë dhe dezinformim. Lufta e Rusisë kundër Ukrainës ka treguar se pohime të tilla janë të vjetruara dhe mashtruese. Ashtu si fushata e saj ushtarake, lufta informative e Moskës ka qenë e paaftë dhe jo bindëse.
Pretekstet për nisjen e luftës nuk kanë asnjë vlerë. Ukraina nuk është padyshim një shtet fashist dhe presidenti i saj hebre, Volodymyr Zelensky, nuk është një nazist që kryeson "gjenocidin" e rusishtfolësve. Për më tepër, nëse Rusia po mbrohej kundër NATO-s, atëherë pse nuk është në luftë me një shtet të NATO-s?
Nëse thjesht donte të zëvendësonte qeverinë në Kiev, atëherë pse po masakron civilë të paarmatosur? Dhe nëse Rusia supozohet se mund të pushtojë lehtësisht të gjithë Ukrainën, atëherë pse ushtria e saj është e paaftë të kontrollojë edhe rajonin e Donbasit?
Objektivat e deklaruara nga propaganda shtetërore vazhdojnë të ndryshojnë ndërsa ushtria është tërhequr nga disa fronte, veçanërisht nga Kievi, Kharkiv dhe Kherson. Ndërsa humbjet në betejë rriten kundër forcave ukrainase më të motivuara dhe më të armatosura, pohimet e Moskës për ndërhyrjen e drejtpërdrejtë të NATO-s vetëm mashtrojnë mbështetësit e saj më të ashpër, ndërkohë që kërcënimet e rregullta të luftës bërthamore globale po e humbasin ndikimin e tyre.
Në kontrast të plotë me dezinformatat e gabuara të Moskës, mesazhet e Ukrainës kanë rezultuar efektive. Ajo solli vëmendjen globale ndaj agresionit të paprovokuar të Rusisë. Dallimi i qartë midis sulmuesit dhe viktimës ndihmoi në gjenerimin e furnizimeve të mëdha me armë nga pothuajse çdo shtet i NATO-s dhe i mundësoi Aleancës të përforconte krahun e saj lindor.
Moska nuk mund të maskojë granatimet e saj pa dallim të qyteteve të Ukrainës dhe legjioni i saj i krimeve të luftës ka zemëruar opinionin publik dhe ka bashkuar kryesisht Perëndimin. Sanksionet ekonomike perëndimore dhe ndërprerja e lidhjeve energjetike me Evropën do të ndihmojnë gjithashtu në tkurrjen e të ardhurave të Rusisë dhe shkatërrimin e ekonomisë së saj.
Megjithë propagandën e luftës, mangësitë ushtarake të Rusisë do të zbulohen më tej ndërsa Ukraina nis një kundërofensivë të madhe për të rimarrë territoret e saj juglindore këtë pranverë. Asnjë sasi propagande dhe dezinformimi nuk do të jetë në gjendje të kamuflojë dështimet ushtarake dhe ekonomike të Rusisë. Eliminimi i kritikëve dhe konkurrentëve vendas nuk do të zgjidhë problemet e Kremlinit, por thjesht do të përkeqësojë betejat për pushtet që kontribuojnë në shpërbërjen e shtetit të Rusisë./ Washington Examiner
Lini një Përgjigje