FLASH
Shkruar nga Carmelo Palma
Lufta civile hibride e shkaktuar nga lëvizja MAGA, është pjesë e një strategjie të përcaktuar që përfshin edhe aleatët e Amerikës, të cilët gangsteri i Shtëpisë së Bardhë dëshiron t’i trajtojë ashtu si gangsteri i Kremlinit përpiqet të trajtojë Ukrainën: si një tokë e pushtuar...
Nga lufta civile hibride e shkaktuar nga lëvizja MAGA në Shtetet e Bashkuara mund të pritet çdo rezultat, përveç atij që do të sillte një kompromis të ndershëm mes trumpizmit dhe anti-trumpizmit.
Një kompromis i tillë nuk do të prodhonte një Amerikë me dy fytyra paqësore, por një realitet të brishtë: pak të përzier dhe pak racist, pak demokratik dhe pak despotik, pak të lirë dhe pak jo, pak me sundim të ligjit dhe pak me sundim të forcës.
“Mein Kampf”-i trumpian ka objektiva të shpallura dhe një strategji të qartë për të hakmarrë shtrembërimin e idealit dhe tradhtinë ndaj “blut und boden”-it (gjak dhe tokë) amerikan.
Edhe kur duket se deliron dhe ndoshta edhe kur deliron vërtet, Donald Trump nuk e tepron. Ai nuk thotë asgjë ndryshe nga ajo që do të bënte nëse do të mundte, dhe asgjë më pak nga ajo që gjithsesi do të përpiqet të bëjë. Nuk ka dallim mes programit dhe propagandës së tij, sepse propaganda është vetë programi.
Dhuna e tij verbale është pasqyrim i dhunës materiale të urdhrave të tij. Madje edhe fytyra e tij reflektohet në atë të banditëve të dërguar për të terrorizuar dhe për të shtënë në Minnesota e kudo ku ka rebelim ndaj zërit të padronit.
Ai synon zgjidhjen përfundimtare të “çështjes perëndimore”, pra të aleancës euro-atlantike, e cila sipas tij i sjell SHBA-së më shumë barrë sesa përfitime, duke ia rrëmbyer frytet e madhështisë në dobi të aleatëve të padenjë, të vegjël dhe parazitë.
Trump kërkon çlirimin e plotë nga “skllavëria” e shtetit të së drejtës, shoqërisë së hapur, ndarjes dhe kufizimit të pushteteve, si dhe bashkëpunimit ndërkombëtar, elementë që sipas tij dobësojnë fuqinë amerikane, duke e mbërthyer në një rrjet detyrimesh të pajustifikuara.
Ai synon ta pastrojë Amerikën nga të gjithë emigrantët, me nënshtetësi ose jo, që nuk janë pasardhës ose imitues të emigrantëve origjinalë, ose që nuk pranojnë primatin e tyre.
Por kjo logjikë bie ndesh me trendet demografike amerikane: brenda më pak se 20 vitesh, të bardhët jo-hispanikë do të jenë më pak se gjysma e popullsisë, gjë që e bën të papajtueshme me parimin demokratik.
Për Amerikën e MAGA-s, gjithçka që ka qenë në bazë të suksesit të jashtëzakonshëm amerikan, nga kontrolli i faktorëve teknologjikë, ekonomikë dhe kulturorë të tregjeve globale, shihet sot si kërcënim vdekjeprurës. Satrapët digjitalë që lundrojnë mbi dallgën e kësaj kryengritjeje ëndërrojnë të përfitojnë nga gjithëpushteti i një perandori të ri, duke zëvendësuar fuqinë e butë dhe ekosistemin juridik, ekonomik e civil që po shkatërrohet.
Megjithatë, në Amerikë ekziston ende një rezistencë institucionale dhe shoqërore ndaj ushtrimit të pushtetit thjesht autoritar. Kjo rezistencë, edhe pse gjithnjë e më e copëtuar ose e paralizuar, mbështetet në sistemin e “checks and balances”, i konceptuar për të parandaluar abuzimet, por jo për të neutralizuar një përmbysës të rendit në Shtëpinë e Bardhë.
SHBA-ja nuk është sot vetëm fusha e betejës së një lufte të re civile amerikane, por edhe e një lufte civile të Perëndimit. Trump dëshiron të bëjë me Perëndimin atë që Putini përpiqet të bëjë prej më shumë se një dekade me Ukrainën: ta shndërrojë në një tokë manovre dhe pushtimi, një realitet politik të nënshtruar, duke i shkatërruar identitetin moral përpara atij politik.
Edhe në formatet e saj, lufta hibride e Trump kundër Perëndimit ngjan me atë të Putinit: synimi nuk është vetëm të thyejë rezistencën morale dhe materiale të të sulmuarve, duke përhapur frikë, konfuzion dhe mosbesim mbi aftësinë reale për t’u mbrojtur ndaj forcës mbizotëruese të agresorit.
Ajo synon gjithashtu të paraqesë agresionin si një akt të justifikuar, të cilit, sipas një logjike të shtrembëruar të drejtësisë, edhe viktimat duhet t’i njohin legjitimitetin ose madje ta pranojnë si një domosdoshmëri historike.
Objektivi kryesor është të bindë opinionin publik evropian se ky pretendim mbështetet në një doktrinë të paraqitur si racionale dhe e bazuar në realitet politik. Sipas këtij diskursi, paqja dhe prosperiteti do të ishin më të sigurta duke pranuar kërkesat e Kremlinit sesa duke u përballur me të.
Në mënyrë të ngjashme, Trump nuk synon vetëm të zgjerojë sovranitetin e SHBA-së kudo ku arrin fuqia e tij ushtarake. Ai kërkon të bindë ish-aleatët perëndimorë se nënshtrimi ndaj vizionit të tij autoritar do t’u ofronte më shumë siguri dhe një bujari më të madhe nga “perandori amerikan”, sesa ruajtja e rendit demokratik dhe aleancave tradicionale./ Përshtati "Pamfleti", nga “Linkiesta”
Kjo puna e racave jo vetem ne USA por edhe ne Europen e bardhe eshte shume e komplikuar. Eshte nje shprehje e bukur e Tironesve. Kur fillo e hy troklliku nuk le vrym muri qe hy e s'del, i ka thone Sefer daja Barom Celikut, te ka glu muti per temel.