FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Tensionet në Ngushticën e Hormuzit vijojnë të përshkallëzohen, ndërsa përplasjet mes Iranit dhe Shteteve të Bashkuara ndjekin të njëjtin model: sulm, kundërpërgjigje dhe përshkallëzim të ri.
Një dron iranian godet një anije që lundron në këtë korridor strategjik pa miratimin e Teheranit, SHBA-ja përgjigjet me sulme ajrore ndaj objektivave në bregdetin iranian, ndërsa Garda Revolucionare Islamike hakmerret me sulme raketore dhe me dronë ndaj aleatëve të Uashingtonit në Gjirin Persik.
Kjo situatë po zhvillohet paralelisht me përpjekjet diplomatike të Katarit dhe Pakistanit për të mbajtur të hapur kanalin e negociatave. Katari, i cili ka luajtur rolin e ndërmjetësit, u bë gjithashtu objektiv i një sulmi të fundit iranian, ndërsa Omani priti ministrin e Jashtëm iranian Abbas Araghchi për bisedime mbi lundrimin në ngushticë.
Për Iranin, Hormuzi mbetet një nga instrumentet më të fuqishme të presionit. Kontrolli i pjesshëm apo kërcënimi për bllokimin e kësaj rruge detare i jep Teheranit mundësi të ndikojë drejtpërdrejt në tregjet globale të energjisë.
“Kjo rrugë ujore strategjike është një nga asetet penguese të vendit”, deklaroi Mohsen Rezaei, këshilltar ushtarak i Udhëheqësit Suprem të Iranit, Mojtaba Khamenei.
Sipas zyrtarëve amerikanë, negociatorët iranianë kanë pretenduar se sulmet ndaj tri anijeve javën e kaluar ishin pasojë e një “pjese të gabuar” të sistemit iranian.
Instituti për Studimin e Luftës (ISW) në Uashington vlerëson se kjo situatë i lejon Teheranit të vazhdojë dialogun diplomatik, ndërsa Garda Revolucionare ruan kontrollin mbi veprimet në terren.
“Dallimet midis negociatorëve dhe IRGC-së lidhen me mënyrat taktike, negociatat ose veprimet ushtarake, jo me objektivat strategjike”, thuhet në analizën e ISW.
Shtetet e Bashkuara kërkojnë që Irani të garantojë publikisht lirinë e lundrimit në Ngushticën e Hormuzit dhe të ndalojë sulmet ndaj anijeve tregtare. Teherani, nga ana tjetër, refuzon kthimin në situatën e mëparshme dhe kundërshton një kontroll të pakufizuar të trafikut detar.
Analistët thonë se zgjidhja mbetet larg. Sipas Danny Citrinowicz, operacionet amerikane duket se synojnë më shumë t’i imponojnë kosto Iranit sesa të ndryshojnë realitetin strategjik në ngushticë.
Normalizimi i trafikut detar mbetet i vështirë, për sa kohë që nuk arrihet një marrëveshje mes Iranit dhe Omanit për uljen e tensioneve ose që SHBA-ja nuk heq dorë nga përpjekjet për të garantuar kalimin e cisternave përmes korridoreve të kundërshtuara nga Teherani.
Lini një Përgjigje