FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Primaret demokrate shpërblejnë krahun më radikal. Tani partia i druhet efektit bumerang në zgjedhjet afatmesme...
Ata bënë fushatë kundër ICE (Shërbimit Amerikan të Emigracionit dhe Doganave). Natyrisht. Edhe kundër çdo lloj deportimi. Edhe kjo ishte e pritshme. Ata premtuan gjithashtu shkurtime të ndjeshme për forcat e rendit, veçanërisht për policinë. Në çështjen e emigracionit, mbështetën marrjen më të lehtë të shtetësisë dhe të drejtën e votës për ata që nuk janë banorë rezidentë. Për më tepër, propozuan rritje të taksave për më të pasurit, heqjen e sigurimeve shëndetësore private dhe financimin nga shteti të trajtimeve për personat transgjinorë.
Mes tyre ka nga ata që i kanë cilësuar Shtetet e Bashkuara si një “fatkeqësi e mallkuar”. Ka edhe nga ata që i kanë fshirë duart e pista me flamurin amerikan me arsyetimin se “kishin harruar pecetat”.
Por, nëse deri dje ishin thjesht elementë përçarës brenda Partisë Demokratike gjithnjë e më të zhvendosur majtas, sot ata janë bërë pothuajse fytyra zyrtare e saj. Të martën në mbrëmje, në Nju Jork, tre kandidatë të mbështetur nga Zohran Mamdani fituan bindshëm zgjedhjet paraprake demokrate për Kongresin. Një fitore që, nga njëra anë, forcon ndikimin politik të kryebashkiakut brenda partisë dhe, nga ana tjetër, e shndërron gjithnjë e më shumë simbolin e demokratëve në një forcë socialiste dhe gjithnjë e më pak demokratike.
Fitorja e kandidatëve të mbështetur nga Mamdani
Figura që spikat më shumë nën mbështetjen e Mamdanit, kryebashkiakut të parë mysliman të Nju Jorkut, është Darializa Avila Chevalier, një grua me origjinë nga Republika Domenikane, e konvertuar në Islam, e cila mposhti veteranin Adriano Espaillat, drejtuesin e Grupit Hispanik në Kongres.
Në qendër të fushatës së saj ishin, ndër të tjera, lufta në Gaza dhe, natyrisht, kauza palestineze. Dy vjet më parë, së bashku me studentë të tjerë, ajo mori pjesë në protestat në Universitetin Columbia kundër operacioneve ushtarake të Izraelit. Jo vetëm kaq. Në vitin 2023 ajo protestoi edhe në Times Square, në një aktivitet që u kritikua nga e gjithë Partia Demokratike, pasi gjatë tubimit u përdor një retorikë që, sipas kritikëve, justifikonte sulmet e 7 tetorit.
Por vëmendje të madhe tërhoqën edhe disa qëndrime shumë më të majta se ato të vetë Mamdanit, si kërkesa për shfuqizimin e policisë, kufijve dhe burgjeve, madje edhe konfiskimin e pronave të pronarëve të pasurive të paluajtshme.
Jo vetëm kaq. Në ditët e fundit të fushatës u rikthyen në qarkullim postime në rrjetet sociale, të fshira më pas, por të ruajtura në internet, të publikuara mes viteve 2018 dhe 2022, ku ajo sulmonte me një gjuhë tepër të ashpër Partinë Demokratike, marrëdhëniet ndërracore dhe në përgjithësi Shtetet e Bashkuara. Lista e deklaratave të diskutueshme është e gjatë. Për të dhënë vetëm një shembull, sipas saj gratë e bardha janë thjesht “gra të shëmtuara kolonizuese”.
Sa u përket qëndrimeve ekstreme, dy kandidatët e tjerë të mbështetur nga Mamdani, Claire Valdez dhe Brad Lander, nuk mbeten pas.
Le të marrim rastin e Valdez. Ajo fitoi nominimin në distriktin e shtatë, një zonë mes Brooklyn dhe Queens, aq e majtë sa është quajtur “Korridori Komunist”. Kundërshtari i saj ishte Antonio Reynoso, jo një politikan i moderuar, por një tjetër kandidat i krahut socialist që mbështetej nga Working Families Party, e njëjta forcë politike që në nëntorin e kaluar kishte mbështetur vetë Mamdanin, si edhe nga shumë drejtues sindikalë.
Megjithatë, Valdez triumfoi me një platformë edhe më radikale, duke premtuar një luftë pa kompromis kundër Izraelit, si edhe një “epokë të re të artë për lëvizjen sindikale”.
Përplasja për Izraelin dhe financuesit
Çështja e Izraelit dhe luftës në Gaza ishte në qendër të vëmendjes edhe në fitoren e Brad Lander, i cili mundi prokurorin federal Dan Goldman, i njohur për qëndrimet e tij pro Izraelit. Gjatë gjithë fushatës zgjedhore, Lander e përshkroi situatën në Gaza si gjenocid.
Suksesi i kandidatëve si Lander, Valdez dhe Avila Chevalier u zhvillua edhe në sfondin e një përballjeje mes financuesve politikë. Humbësi i madh i kësaj gare në Nju Jork ishte AIPAC (American Israel Public Affairs Committee), një superkomitet që mbledh fonde për kandidatët me qëndrime në mbështetje të Izraelit.
Mesazhi që vjen nga qyteti i 11 shtatorit është se një pjesë gjithnjë e më e madhe e elektoratit është e gatshme jo vetëm të votojë majtas, por edhe të pranojë qëndrime gjithnjë e më radikale. Ky zhvendosje majtas tingëllon si një sinjal alarmi për demokratët e moderuar, të cilët druhen se Partia Republikane dhe Donald Trump mund ta shfrytëzojnë këtë situatë në zgjedhjet afatmesme, duke i paraqitur demokratët si një parti jashtë kontrollit.
Drejtimi i ri i demokratëve drejt vitit 2028
Ajo që është e sigurt është se Nju Jorku po tregon drejtimin e ri të Partisë Demokratike, një drejtim që po shpërblehet nga elektorati i majtë në bastionet e saj tradicionale.
Në Queens, për shembull, fitoi Aber Kawas, me origjinë palestineze dhe mbështetëse e ndërprerjes së financimit të asaj që ajo e quan “gjenocidi izraelit në Gaza”. Së bashku me Mamdanin, ajo nisi fushatën “Not On Our Dime”, e cila synon të ndalojë donacionet për Izraelin nga organizatat e akredituara pranë Bashkisë së Nju Jorkut.
Dikur figura si Kawas konsideroheshin raste të izoluara që nuk arrinin të kalonin dy për qind të votave. Sot, sipas autorit të artikullit, ato po bëhen normë.
Për demokratët, pushtimi politik i Nju Jorkut nga krahu socialist, nga njëra anë vë në vështirësi udhëheqjen e Hakeem Jeffries, aktualisht lider i pakicës demokrate në Kongres, dhe nga ana tjetër dëshmon një përçarje të thellë identitare që pritet të ketë jehonë edhe në zgjedhjet presidenciale të vitit 2028.
Siç shkruan Politico, krahu progresist anti-establishment tani kërkon të ketë të paktën një përfaqësues në garën për nominimin presidencial.
Emri i parë në listë është, natyrisht, Alexandria Ocasio-Cortez, e cila prej vitesh udhëton nëpër Shtetet e Bashkuara duke mbledhur turma në tubime kundër Donald Trumpit.
Mediat vazhdojnë t'i kushtojnë vëmendje AOC-së, por lind spontanisht një pyetje: a do të jetë ajo po aq tërheqëse edhe për pjesën tjetër të vendit, atë që ndodhet jashtë “Korridorit Komunist”? /Përshtati Pamfleti nga IlGiornale/
Lini një Përgjigje