FLASH
Shkruar nga Diplomatico | Pamfleti.net
Die Aussetzung der Sanktionen und der historische Besuch in Washington deuten auf eine neue amerikanische Strategie hin: Damaskus von Moskau und Teheran abzukoppeln und es zu einer Säule regionaler Stabilität zu machen.
Die Wiederaufnahme der Beziehungen zwischen Washington und Damaskus nach mehr als einem Jahrzehnt der Feindseligkeit stellt vielleicht die überraschendste Wendung in der amerikanischen Nahostpolitik seit der Normalisierung der Beziehungen zum Iran im Jahr 2015 dar.
Der historische Besuch des syrischen Führers Ahmed al-Sharaa im Weißen Haus und die Aussetzung der Sanktionen gemäß dem Caesar Act sind nicht bloß eine politische Geste; sie signalisieren den Beginn einer neuen strategischen Phase, in der Syrien, einst ein erklärter Feind des Westens, unter US-Aufsicht zu einem Faktor regionaler Stabilität umgestaltet wird.
Eine reife Wendung in der Stille
Seit dem Ausbruch des Bürgerkriegs 2011 ist Syrien zum Symbol des geopolitischen Konflikts zwischen Ost und West geworden. Das Regime von Baschar al-Assad wurde durch russische und iranische Interventionen an der Macht gehalten, während die USA unter früheren Regierungen die Opposition unterstützten und durch den „Caesar Act“ lähmende Sanktionen verhängten.
Doch hinter den Kulissen begann sich die Realpolitik zu verändern. Der wachsende russische Einfluss in Syrien, die permanente iranische Präsenz an der Grenze zu Israel und die vom Westen im Nahen Osten hinterlassenen Lücken zwangen Washington, seine Ziele zu überdenken. Donald Trump, der ins Präsidentenamt zurückkehrte, erkannte, dass er, um die regionalen Spannungen abzubauen und Moskau und Teheran zu isolieren, Damaskus selbst aus deren politischem Einflussbereich herauslösen musste.
Rückkehrdiplomatie
Al-Sharaas Besuch in Washington, der erste in der Geschichte des unabhängigen Syriens, war monatelang unter direkter Vermittlung mehrerer arabischer Länder, insbesondere der Vereinigten Arabischen Emirate und Ägyptens, vorbereitet worden, die einen neuen Kommunikationskanal zwischen den USA und Damaskus anstrebten. In dem Treffen mit Präsident Trump forderte der syrische Präsident die endgültige Aufhebung der Sanktionen, die Rückkehr Syriens auf die internationalen Märkte und die Öffnung des Weges für amerikanische Investitionen in den Wiederaufbau der zerstörten Infrastruktur.
Andererseits hat die US-Regierung zugestimmt, die härtesten Sanktionen für 180 Tage auszusetzen und damit den Handel mit Gütern für den zivilen Gebrauch sowie die technologische Zusammenarbeit zu ermöglichen.
Diplomatisch gesehen ist dies ein klares Signal: Damaskus wird als potenzieller Partner für regionale Stabilität behandelt, nicht länger als isoliertes Regime.
Die verborgenen Gründe für den Wandel
Die amerikanische Hinwendung zu Syrien lässt sich ohne drei Schlüsselfaktoren nicht verstehen:
Izolimi i Iranit: SHBA kërkon të zbusë ndikimin iranian në kufijtë siriano-izraelitë dhe në bazat pranë Deir ez-Zor dhe Damas, duke e detyruar Teheranin të tërhiqet gradualisht. Afërsia e re me Damaskun është pjesë e një strategjie për ta shkëputur Sirinë nga varësia ushtarake dhe ekonomike iraniane.
Balancimi i Rusisë: Pas luftës në Ukrainë, Rusia është dobësuar ekonomikisht dhe politikisht. Ndërkohë, ndikimi i saj në Siri është venitur. SHBA shfrytëzon momentin për të rikthyer praninë e vet politike dhe ushtarake në vend, duke propozuar bashkëpunim në siguri dhe rindërtim civil.
Roli i Izraelit dhe vendeve arabe: Tel Avivi e sheh këtë zhvillim si një garanci të re për kufijtë e tij veriorë, ndërsa vendet arabe – sidomos Emiratet, Arabia Saudite dhe Jordania – kanë mirëpritur afrimin SHBA–Siri si një mënyrë për të normalizuar rajonin pas viteve të përçarjes.
Nga Damasku në Uashington: kthimi në skenën ndërkombëtare
Në mënyrë simbolike, prania e al-Sharaa në Shtëpinë e Bardhë është një pranim de facto i legjitimitetit të qeverisë së tij nga SHBA. Nga një “regjim i sanksionuar”, Siria po kthehet në një vend që po i ofrohet “një shans për madhështi”, siç deklaroi vetë Trump.
Ky zhvillim ndryshon edhe hartën diplomatike të rajonit: Turqia humbet rolin e ndërmjetësit kryesor në Siri; Irani humbet terren ekonomik; ndërsa SHBA ripozicionohet si garanci për paqen dhe rindërtimin pas luftës.
Sfida që mbeten
Megjithëse pezullimi i sanksioneve është një hap i rëndësishëm, rruga drejt normalizimit të plotë është e gjatë. Kongresi amerikan duhet të miratojë çdo vendim për heqjen e përhershme të “Caesar Act”. Gjithashtu, çështjet e të drejtave të njeriut, kthimi i refugjatëve dhe çarmatimi i forcave të mbështetura nga Irani mbeten kushtet kryesore që Uashingtoni kërkon nga Damasku.
Në vetë Sirinë, popullsia e lodhur nga varfëria, korrupsioni dhe mungesa e investimeve pret me skepticizëm këtë kthesë – mes shpresës për hapje dhe frikës se gjithçka mund të mbetet vetëm simbolike.
Një fitore diplomatike për Trump, një shans për Sharaa
Për Donald Trump, ky zhvillim është një fitore e shumëfishtë: ai paraqitet si presidenti që riktheu SHBA-në në lojë në Lindjen e Mesme, izoloi Iranin dhe rihapi një vend të dikurshëm të shkatërruar nga lufta për investime amerikane.
Për Ahmed al-Sharaa, është momenti i rilindjes politike, një mundësi për ta shkëputur Sirinë nga trashëgimia e errët e Bashar al-Assadit dhe për ta kthyer në një vend që bashkëpunon me Perëndimin, jo që përballet me të.
Në fund, marrëdhëniet mes SHBA-së dhe Sirisë po hyjnë në një epokë të re. Nga një armiqësi e gjatë e përgjakshme, po lind një bashkëpunim i kujdesshëm, i mbështetur në interesa të ftohta strategjike.
In Washington und Damaskus wächst die Erkenntnis, dass der gestrige Feind der wichtigste Verbündete von morgen sein könnte, insbesondere in einem Nahen Osten, der sich im Schatten der Rivalität zwischen den USA und China und neuer globaler Unsicherheiten neu formiert. / Broschüre
Lini një Përgjigje