FLASH
Shkruar nga Gjergj Zefi
Kancelari gjerman paralajmëron se kursi i njëanshëm i Trump ndaj Iranit po lë SHBA-në pa strategji daljeje dhe po vë në provë unitetin e Perëndimit...
Përplasja mes Donald Trump dhe Friedrich Merz nuk është thjesht një debat i zakonshëm politik mes dy liderëve, por një simptomë e qartë e një çarje më të thellë strategjike brenda kampit perëndimor. Në thelb të kësaj përplasjeje qëndron një pyetje që Europa e ka artikuluar prej kohësh me kujdes diplomatik, por që Berlini tashmë po e shpreh hapur: a ka Uashingtoni një strategji reale për të dalë nga konflikti me Iranin, apo po operon mbi impulse taktike pa një vizion të qëndrueshëm?
Qëndrimi i kancelarit gjerman nuk është retorikë për konsum të brendshëm. Ai përfaqëson një shqetësim të akumuluar në kryeqytetet europiane, ku perceptimi është se administrata e Donald Trump po e trajton një krizë komplekse gjeopolitike me instrumente të kufizuara dhe pa koordinim të mjaftueshëm me aleatët. Kur Merz flet për “poshtërim” në tryezën e negociatave, ai në fakt i referohet një realiteti të pakëndshëm: një fuqi si Shtetet e Bashkuara, e përfshirë në një konflikt të hapur, por pa një rrugëdalje të artikuluar, humbet gradualisht avantazhin e saj politik dhe diplomatik.
Në këtë kontekst, kritika gjermane nuk është anti-amerikane; përkundrazi, është një përpjekje për të rikthyer racionalitetin strategjik në një moment kur vendimet impulsive mund të kenë pasoja të pakthyeshme. Europa, e ekspozuar drejtpërdrejt ndaj pasojave ekonomike dhe të sigurisë nga përshkallëzimi në Lindjen e Mesme, nuk mund të përballojë luksin e një lufte të gjatë pa objektiva të qarta. Dhe pikërisht këtu qëndron thelbi i debatit: mungesa e një “exit strategy” nuk është thjesht një boshllëk teknik, por një rrezik real për stabilitetin global.
Ndërsa Donald Trump mbështetet në retorikë force dhe presion maksimal ndaj Iranit, Friedrich Merz përfaqëson një qasje më të ftohtë dhe të llogaritur, ku diplomacia dhe koordinimi shumëpalësh mbeten instrumentet kryesore për të shmangur një konflikt të pakontrollueshëm. Kjo diferencë nuk është vetëm stilistike; është një ndarje filozofike mbi mënyrën se si duhet menaxhuar rendi ndërkombëtar.
Historia ka treguar se luftërat pa një fund të qartë kthehen në barrë për vetë iniciatorët e tyre. Në këtë prizëm, paralajmërimi i Berlinit duhet lexuar si një akt përgjegjësie, jo si sfidë. Sepse në fund të fundit, ajo që është në lojë nuk është prestigji i një lideri apo i një administrate, por kredibiliteti i gjithë Perëndimit si një aktor i unifikuar dhe racional në skenën globale./Pamfleti
Po propozoji Merz-it o gjergj qe te behet president i Amerikes dhe u kry kjo pune, e beheni te dy shpetimtare te gjithe dynjase.... . Ke kaq kohe qe lodhesh duke thene gjithshka per Trump, je bere njesoj si Jimmi Kimel.... duhet ta njohesh besoj....
Si mund te quhet nje kone zonjash me nje ujk!?