FLASH
Shkruar nga Pamfleti
The countdown has begun to close in 2023, a year which according to an analysis by the BBC could have been worse, but the hold-up has simply postponed major crises until 2024.
The post-Covid world is exhausted, economically impoverished, but ultimately the busiest it has been in decades.
In everyone's shadow it will be: At best distracted by the presidential election, at worst torn apart by voting disputes and political extremism.
The US geopolitical response will be absent, fueling authoritarian ambition or a radical upheaval of the global order.
2024 can make 2023 seem rational and measured.
First, it is important to take comfort that the brutal attack by Hamas militants on Israel, and the latter's brutal attack on Gaza, has not yet reached the level that everyone fears.
The Iranian-backed Islamist movement, Hezbollah militants, has so far limited engagement, avoiding a head-on confrontation between Lebanon and Israel. Based on the situation so far, it is not known what the plans of Hezbollah will be, which may have calculated that a clash with Israel would mean a large-scale bombing of Lebanon.
During this year, Iran has turned its back on the nuclear agreement, and for this the former president of the USA, Donald Trump, has criticized it. It has recently been reported that Iran is enriching uranium at an alarming rate, enough for a nuclear weapon.
Could an Iranian nuclear bomb be the next crisis to hit the region? Is Hezbollah being held in reserve to respond if Israel and the US attack Iran's nuclear facilities? Or are the authoritarian states of the Middle East so focused on calm, unity against Iran, and economic cooperation that the Palestinian cause is something to be angry about and not acted upon?
The first decision of major concern in 2024 may come from Israel's far-right government. Does he use the moment of relative domestic unity and public support of the US to avoid all advice from its allies and attempt to attack Hezbollah?
The Israelis could be fortified enough, trying to withstand the potential losses caused by the inevitable waves of rockets that Hezbollah would send in response. The US might be forced to deploy military aid, but the damage on both sides, mostly to civilians, would be astronomical.
Pavarësisht Lindjes së Mesme, kriza më e rëndë e sigurisë globale mbetet pushtimi i Ukrainës nga Rusia. Ndalimi i ndihmës nga SHBA-ja dhe Bashkimi Evropian tashmë ka dëmtuar moralin e ukrainasve dhe me gjasë vlerësimin e tyre për atë që ata mund të shpresojnë të arrijnë në dimrin dhe pranverën e ardhshme. Miliardat e shpenzuara të NATO-s për kundërsulmin e verës të Ukrainës nuk arritën rezultatet aq të nevojshme për të kundërshtuar ndikimet e mundshme të trazirave zgjedhore të SHBA-së të vitit 2024.
Ukraina po përballet me një krizë ekzistenciale në dimrin e ardhshëm, pasi nuk do të mbijetojë pa ndihmën perëndimore. Ajo nuk mund të pranojë shkallën e sfidave me të cilat përballet. 2023 ishte, në Rusi dhe Ukrainë, gjithashtu një vit në të cilin më e keqja nuk u materializua ende.
Këtë vit, presidenti i Rusisë Vladimir Putin u përball me sfidën më serioze të sundimit të tij deri më tani. Rebelimi 48-orësh i udhëhequr nga shefi i Wagner-it, Yevgeny Prigozhin, i cili filloi si një mosmarrëveshje midis drejtuesve ushtarakë dhe u përshkallëzua në një marshim mercenar në Moskë. BBC shkruan se elita e saj tani me siguri e ka kuptuar mitin e pathyeshmërisë së Putinit dhe gjithashtu e di se tradhtarët dhe e gjithë rrethimi i tyre mund të përfundojnë në përplasje. Por fakti që tentativa për grusht shteti ndodhi lideri rus duhet të ketë ndryshuar natyrën e pushtetit të tij “vertikal”, dikur të padiskutueshëm.
Krizat e luftës janë shtyrë për në vitin 2024. Analiza e BBC vijon më tej duke shpjeguar se ne do të mësojmë vitin e ardhshëm nëse ringjallja e rusëve në vijën e frontit parashikon një strategji që do t’i fitojë terren, apo thjesht një rritje të përkohshme të pasurisë. Ne do të mësojmë gjithashtu nëse ndihma perëndimore është duke u tharë dhe sa shpejt kjo përkthehet në një kolaps të Ukrainës. Dhe ne do të mësojmë gjithashtu nëse elita e Kievit, mbresëlënëse e fortë deri më tani, pavarësisht përçarjes së brendshme, do të mund të fokusohet tek lufta. Aksionet për sigurinë evropiane janë monumentale. Fitimet për Rusinë në Ukrainë e lënë Moskën më afër kufijve të NATO-s dhe prirjen e Perëndimit për përçarje.
Një pikë e vogël e ndritshme është se Kina nuk e ka pushtuar ende Tajvanin, pavarësisht manovrave të panumërta ushtarake rreth tij, dhe në Detin e Kinës Jugore rreth Filipineve. Pekini po i afrohet një krize demografike, në formën e një popullsie në plakje dhe fuqisë punëtore në tkurrje, dhe bashkë me të vijnë problemet ekonomike.
Ëndrra kineze e Xi Jinping mund të luftojë për të arritur, dhe kjo mund të çojë në teprime të ndërhyrjes të politikës së jashtme. Tajvani do të shkojë në votime vitin e ardhshëm dhe fati i tij, me Biden të angazhuar publikisht për të vënë çizmet amerikane në tokë në mbrojtje të tij, mbetet karta e egër e dekadave në vazhdim.
The state of the world's nuclear powers is as dire as it has ever been. It has previously been discussed about the unrest in the USA, Russia, China and Israel. India is comfortable with disturbing authoritarian and nationalist tendencies. Pakistan is once again witnessing an Islamist insurgency, accompanied by swirling political crises. And North Korea is giving Moscow old artillery munitions so it can bomb Eastern Europe and launch missiles at Japan.
"The arrival of 2024 does not mean that we have to dig shelters in the backyard or move to southern Argentina. But it leaves the world in a more uncertain place than we've seen in decades. The good news is that the worst hasn't happened this year, so it may not happen next year, or ever," concludes the BBC's analysis.
Lini një Përgjigje