FLASH
Shkruar nga Gjergj Zefi
Luca is not the victim here, but is the desperate 'comanche' of a power that is in the final round...
A week ago, when the government minister 'Kurti' appeared at a press conference in Pristina on the business case of the Devolli brothers, a part of the journalists took the microphones and cameras and left demonstratively.
They made this gesture as a sign of protest, because journalists or the media community connected the debate of the Kosovo government with the Devolli brothers, with Klan Kosova television.
And according to a part of Kosovo journalists, the government is affecting the freedom of expression.
They may be right, they may be wrong, in any case it was a gesture of freedom by some journalists, since they were not all. Some of them stayed and did not join the protest group.
The community of journalists who protested did not like the fact that some of their colleagues did not join the protest, and someone even used some easy metaphor. Yes, no one judged, did not attack colleagues. Because in reality, the normal limit of that coexistence of this freedom of expression is to at least not attack the message. We have it in the canon too!
But here, in Albania, the complete opposite happens. Good donkey, but even the flies don't leave you comfortable.
Take the case of Luca, a typical phenomenon of Edi Rama's propaganda.
Luca is not a classic entrepreneur, he is an agitprop of Edi Rama, who feeds on public power tenders, taking badihava state properties, and propagandizes them as miracles of Bablok's governance.
There, the government holds parties, the party campaigns, and the entire state is forced to eat and drink for years, until they turned Luca's bars into collective canteens, where people go to meet a person in power.
Luca is not a businessman, as such one is interested in not having conflicts, he is interested in having as many clients as possible, having as much income as possible and as little as possible, the good would not be enemies at all.
He is the metaphor of the "new man" of Edi Rama's power, i.e. the people who are the product of the charity of the "genius".
How is a successful person in the era of Edi Rama?
Like Luca!
Po jo si Luca sipërmarrës, pasi në fund të fundit, dystina e lekëve nuk i hyn asnjërit në xhep, përveç atij dhe shefave të tij.
Për njerëzit, publikun pra, Luca është një politikan në kuptimin real të fjalës, me pushtetin e kontratave qeveritare, ‘kartabjankën’ e përplasjes së derës në çdo zyrë të shtetit, siç e ka deklaruar vetë në intervistat televizive. Ai është përfaqësues politik që del në fushatat zgjedhore për PS-në, hedh fishekzjarre e derdh rakinë lumë kur fiton Babloku, dhe i hap mjediset e biznesit për zyra elektorale të partisë në pushtet.
E gjitha kjo është një deformim, pasi nuk mundet dikush që merr kontrata publike për biznes, pra pronat e qytetarëve, t’i kthejë më pas në zyra partie.
Nuk i ka private ato zyra, i janë dhënë për të qenë ambjente fabrike e mjedisi industrial të depolitizuar. Gjithsesi në këtë Shqipëri ku gjithçka është në duart e horrave e të mafies, nuk është qibar për shkelje të tilla.
Por që një ditë të bukur, Luca si përfaqësues i pushtetit shantazhon gazetarët, jo vetëm që nuk ka asnjë mobilizim nga komuniteti, por ka gazetarë që sulmojnë kolegët e tyre për llogari të njeriut të pushtetit.
Ky është realisht sinjali e dëshmia e një shoqërie që nuk funksionon. Që bazë ka vetëm klientelën. Pasi nëse Luca apo çdo kush ka një kontestim për një shkrim apo analizë ndërkombëtare, ku i përmendet emri si ortak me kriminelët më në zë në vend, janë të gjitha mundësitë për ta kontestuar. Duke shkruar një reagim, duke paraqitur një padi, duke bërë një konferencë shtypi. Por sulmi e shantazhi është banditizëm, që në fakt nuk është i individit që nuk është individ, por siç e thotë edhe vetë një përfaqësues i pushtetit. E si i tillë është edhe shantazhi. Sot ky pushtet e ka me Pamfletin, e nesër do ti marrë me radhë të tjerët. Siç thotë Brehti për Hitlerin, që një ditë e kishte me hebrenjtë e më pas me socialistët, e në fund me të gjithë. Kaq e thjeshtë është. Luca nuk është viktima këtu, por është çomange e dëshpëruar e një pushteti që ndodhet në çarkun final. / Pamphlet
Lini një Përgjigje