FLASH
Shkruar nga Preç Zogaj
No one expects politicians to offer their heads on a silver platter during the investigation and trial. They will fight their own battle. The courts have the final say.
None of the main parties that voted by consensus for justice reform ten years ago have managed to pass the critical test of support from SPAK and GJKKO, even when the criminal investigation would be conducted in their respective domes.
The SP and Rama have boasted about SPAK when investigations have focused on their political opponents, Berisha and Meta. Or several former socialist ministers, whom the prime minister had shaken hands with.
Having himself been the subject of the investigation into the “Partizani” dossier, Berisha has shaped the DP’s heavy-handed anti-SAPK rhetoric. He has also said a few kind words when SPAK has investigated Tirana Mayor Erion Veliaj, former Prime Minister Belina Balluku, and other socialist officials.
This relationship with the investigative institution - good when it hits opponents, bad when it hits me and my close associates - has meant that SPAK is practically in the crossfire of attacks from both political wings. Which has done it its part. Unless it falls into their hands.
It was expected that this would happen. If it did not investigate corruption in the highest spheres, SPAK would deny itself. In fact, the hostility of the political caste towards this institution is primarily related to its courage to investigate without taboos, to the normalization of investigation in the highest spheres, which has marked the new history of justice in our country. Such hostility is the best proof that the institution is on the right path. Despite the need for corrections and improvements to keep every investigation in the bed of a regular and fair legal process, according to the best international standards.
Nobody expects politicians to offer their heads on a silver platter during the investigation and trial. They will fight their own battle. The courts have the final say. In a four-tier judicial system (if we add the Strasbourg Court here), it is almost impossible not to do justice.
On the other hand, no one who has a proper understanding of the battle against corruption and crime in today's Albania expects SPAK and GJKKO to become complex or afraid of threats. Much less to make the guilty, as if their fate is in the hands of the executive. With the status given to them by law, a prosecutor or judge who is afraid of politicians does not deserve to work in SPAK or GJKKO.
But the times ahead look good for justice, which has been attacked by corrupt elites. I would single out two events or developments.
Së pari, emërimin nga Presidenti Trump të ambasadorit të ri të SHBA-ve në Tiranë, gjeneralin Erik Wendt. E ndoqëm me interes të madh paraqitjen e tij para Senatit. Lufta kundër korrupsionit ishte rikthyer në krye të listës së prioriteteve të ambasadorit të ri, ndjekur nga angazhime të tjera konkrete në lidhje me luftën kundër narkotrafiqeve dhe me sigurinë kombëtare të Shteteve të Bashkuara të Amerikës në zgjatimin e tyre në një vend aleat dhe epiqendër e politikës së jashtme amerikane në rajon si Shqipëria.
Janë prioritete të Presidentit, Departamentit të Shtetit dhe agjencive të tjera amerikane të zbatimit të ligjit për Shqipërinë. Ato fuqizojnë bashkëpunimin e SHBA-ve me institucionet dhe agjencitë e analoge në Shqipëri. Prokurorët e SPAK kanë arsye të ndihen të inkurajuar jo vetëm për fjalët e mira të ambasadorit për institucionin ku punojnë. Mbi të gjitha për objektivat e përbashkëta.
Publiku shqiptar nga ana tjetër ka arsye të rimbushet me shpresë e besim se korrupsioni dhe krimi do të luftohen më fort.
Simbolikisht dhe jo vetëm simbolikisht Gjenerali-ambasador vjen për të fituar beteja kundër së keqes në vendin e vogël mik të atdheut të tij. Vjen për të mbrojtur interesat e sigurisë së SHBA-ve që janë interesat e Shqipërisë gjithashtu kundër kërcënimit të tyre. Do t’ia dëgjojmë krismën, thotë një shprehje e vendit.
Një zhvillim tjetër që shkon në një linjë me të mësipërmen është lista e detyrimeve të reja të Shqipërisë nga BE me rastin e miratimit të marrëveshjes IBAR, si një stacion në det të hapur në rrugën drejt ankorimit të vendit në BE. Detyrimet e të reja të muajit maj janë shumë më të forta se ato të muajit shkurt, para kalimit të pengesës së IBAR. Në draftin e muajit shkurt BE i kishte kërkuar Shqipërisë të adresojë në mënyrë efektive përpjekjet e zyrtarëve publikë ose politikanëve për të ushtruar ndikim të padrejtë në institucionet e drejtësisë dhe sulmet personale ndaj gjyqtarëve dhe prokurorëve.
Tre muaj me vonë Shqipëria u ka grahur rremave në kahun e përkeqësimit. BE-ja shpreh keqardhje dhe i kërkon Shqipërisë të adresojë në mënyrë efektive përpjekjet në rritje dhe shqetësuese të zyrtarëve publikë ose politikanëve, përfshirë në nivele të larta, për të ushtruar ndikim të padrejtë në institucionet e drejtësisë, duke përfshirë Strukturën e Specializuar për Antikorrupsionin dhe Krimin e Organizuar (SPAK), dhe sulmet personale ndaj gjyqtarëve dhe prokurorëve.”
Se kush janë këta e zyrtarë publikë dhe politikanë e di çdo lexues. Në krye të listës kësaj radhe është kryeministri Rama. BE i ka në fokus.
It may seem paradoxical that while worsening the stance towards SPAK and in other areas listed in the document of new obligations, Albania receives a passing grade from IBAR. But this is not the case. IBAR is a halfway station. No country has stopped at this station. The big gates are ahead. The last one opens with a normal rule of law and a functional justice system that investigates and judges corruption without obstacles. No one should have any illusions that the big gate opens with letters and propaganda.
Lini një Përgjigje