FLASH
Shkruar nga Roland Qafoku
He has not only the experience but also the sense of smell to predict that everything will happen in the future. Apparently, he does not expect anything to happen within the DP. Therefore, it was also absent in the protest.
The only solid and reliable excuse for Ilir Meta's absence from the February 20 protest would be a meeting with him in the Oval Office of the White House invited by President Joe Biden. Any other justification remains suspect. Beyond the many conclusions about what the expected protest of the opposition brought, its development also brought out a very important fact. Ilir Meta's relations with Reestablishment are clearly at an impasse. His non-presence at this protest was a detail that not only confirms this conclusion, but above all raises some questions about his relations with the most important part of the largest opposition party. Its genesis is related to his statement on February 1 about the candidate for prime minister, which constitutes the essence of this whole impasse. Meta said:
"The Freedom Party is determined to welcome any contribution from inside and outside politics that will serve a consensus, participation and representation of the opposition forces as wide as possible, starting from the simple voter and up to the highest level of the opposition leadership, through the election of a candidate for prime minister who would enjoy the widest possible political and social support".
So, Ilir Meta excludes Sali Berisha as a candidate for prime minister and proposes a comprehensive candidate. First of all, it brought the dissatisfaction of Sali Berisha and this disapproval was also accompanied by other movements of Meta. The culmination was his absence at the February 20 protest. With Sali Berisha under house arrest and with an online speech of his that looked like "working from home", with a still unconfirmed leadership of Re-establishment and a competition for who is the second important figure after Berisha, the presence of Ilir Meta will to take primary importance for what he represents as the second most important political figure of the opposition after Sali Berisha.
But he chose not to be present, even with his wife, Monika Kryemadhi.
Meta was justified by his presence at a conference in Cairo at the Third World Forum on "Just Peace for Development". Between the very important protest in Tirana and a not at all important conference in Africa, Meta chose to be in the second one. In a status on Facebook after the protest, he not only supported it, posting pictures of the presence of representatives of the Freedom Party, but called it "an extraordinary manifestation of democracy in defense of pluralism, freedoms, rights and human dignity." ".
E megjithatë mungesa e tij nuk ishte shumë bindëse. Mungesa e Ilir Metës në proetsë dhe lënia në dorë të Gazmend Bardhit si lider i opozitës krijoi impaktin e parë në opinionin publik. Nuk ishin të paktë ata anëtarë të PL por edhe të PD që shpreheshin nën zë se pa Metën kjo protestë është pa kokë. Sado Bardhi përpiqej të bënte liderin ai nuk shkoi dhe nuk po shkon dot më shumë se formati i një sekretari të dikurshëm të Lulzim Bashës. Vërtetë sot ai është kryetar i grupit parlamentar, por bashkimi i tij me Rikthemelimin është thjesht një matematikë numrash dhe jo fryme të sinqertë. Ndërkaq, qendrimet e Gazmend Bardhit ndaj Partisë së Lirisë në përgjithësi dhe Ilir Metës në veçanti kanë treguar raporte aspak normale. Janë ende të freskëta deklaratat e tij negative ndaj Metës në detyrën e presidentit të Republikës kur i vetëm bënte një luftë kundër Ramës dhe qeverisë. Dhe, i regjur në këto 34 vjet me lloj-lloj betejash, Ilir Meta është nga ata që edhe mund të falë, por kurrë nuk i harron ata që e kanë sulmuar në raste delikate, veçanërisht për thirrjet e Bardhit se “presidenti fliste me gjuhën e Foltores së Berishës”. Gazmend Bardhi më shumë se një herë ka deklaruar gjatë asaj kohe:
“Ne gjithmonë për gabimet dhe inatet tona kemi veshur me pushtet Ilir Metën. Ka marrë pushtetin Ilir Meta dhe ia ka çuar në prehër Edi Ramës”.
Por sulmet e Gazmend Bardhit ndaj Ilir Metës nuk mbaruan këtu. Një “perlë” tjetër e tij kundër Ilir Metës është ajo e bërë më 25 janar 2022:
“Gjuha e Foltores nuk mund të jetë kurrë gjuhë e institucionit të Presidentit, pavarësisht halleve të përbashkëta të Ilir Metës, Edi Ramës dhe Sali Berishës. Duke i uruar punë të mbarë Presidentit të Republikës, i sugjeroj lexim të kujdesshëm të vendimit të Gjykatës Kushtetuese.”
Prova ekstreme e qedrimeve të tij kundër Metës ka qenë më 26 maj 2023 kur bëri një akuzë shumë të rëndë për zgjedhjet lokale teksa tha:
“Skandali është që këshilltarët me votat e demokratëve i ka Ilir Meta. Unë kam ulëritur duke kërkuar që kandidatët të dalin me logon e PD. Në Elbasan ka 12 këshilltarë, 7 janë të Partisë së Lirisë dhe 5 demokratë.
Pra, pakënaqësisë së Berishës për propozimin e Metës për një kryeministër gjithëpërfshirës, nëse i shtojmë edhe qendrimet e Gazmend Bardhit kanë bërë që Meta të nguronte jo pak për të marrë pjesë në protestë. Kësaj mungese duhet t’i shtojmë edhe një mungesë tjetër të mëparshme. Në mbledhjen e konfederatës së opozitës më 16 shkurt përsëri Meta mungoi dhe prezenca e Petrit Vasilit dhe Erisa Xhixhos ishte vetëm formale. Por përse Ilir Meta ka bërë këto lëvizje që nuk janë thjesht lajm, por një zhvillim shumë i rëndësishëm brenda opozitës dhe bëjnë që edhe pa u angazhuar Ilir Meta të ketë në dorë të ardhmen e opozitës?
Së pari, prej shumë kohësh Parta e Lirisë dhe vetë Ilir Meta ka qenë të distancuar nga zhvillimet në Partinë Demokratike. Dhe për këtë kanë patur mëse të drejtë. Çdo interferim dhe çdo angazhim në zhvillimet në PD nuk do të kishin asnjë kuptim dhe asnjë interes për të.
Së dyti, Ilir Meta ka shumë të drejtë kur bëri propozimin më themelor për atë që po ngjet me opozitën. Një emër kandidat për kryeministër do t’i japë shumë më frymë partive opozitare dhe opozita do të jetë shumë më e organizuar dhe më e fokusur në qëllimet e saj në zgjedhjet e ardhshme parlamentare. Qendrimi stoik i Berishës në arrest shtëpie se do të jetë ai e ardhmja e drejtimit të PD ka bërë që të pengohet çdo zhvillim në këtë parti. Por Ilir Meta e ka kuptuar se në këtë situatë opozita nuk vjen në pushtet me Sali Berishën si kandidat për kryeministër. Por këtë bën sikur nuk e kupton si Sali Berisha dhe ata që e mbështesin atë.
Së treti, Ilir Meta nuk mund të vijojë më që të japë logon e partisë së tij për të bërë koalicion me Rithemelimin gjë që bëri në zgjedhjet lokale të kaluara. Kjo ishte mëse e domosdoshme edhe në zgjedhjet e pjesshme, por jo nuk mund të vijojë pambarimisht. Ajo ishte mëse e nevojshme në momentin e parë kur u zhvilluan zgjedhjet pjesshme, por kjo formë bashkëpunimi nuk mund të funksionojë pa fund.
Së katërti, Ilir Meta ka treguar se është kundër sulmeve ndaj SPAK. Ai e ka vlerësuar si anormale sulmet duke e akuzuar atë si grup kriminal dhe bandë. Edhe Meta është pjesë e hetimit nga kjo strukture. Por ai kurrë nuk e ka shpërfillur drejtësinë. Ai ka qenë i gatshëm të shkojë atje kur e thërrasin dhe të përballet me çdo akuzë, por Meta kurrë nuk ka bërë akuza ndaj kësaj strukture. Ai sigurisht ka bërë politikë dhe ka hedhur akuza ndaj kundërshtarit të tij Edi Rama duke e cilësuar si uzurpator dhe e ka cilësuar ramaforma reformën në drejtësi. Por kurrë nuk ka akuzuar prokurorët dhe gjykatësit nominalisht. Kjo afërmendsh tregon se Meta nuk është fare dakord me sulmet që i janë bërë SPAK nga vetë Berisha dhe eksponentë të PD.
Së pesti, mungesa e takimeve të sekretarit Antony Blinken me drejtues të opozitës e kanë bërë Metën të konkludojë se mungesa e kontakteve në diplomacinë amerikane opozita nuk vjen kurrë në pushtet. Si të tillë ai e shikon mungesën e kanaleve të komunikimit tejet kardinale. Si një politikan me karrierë 34-vjeçare Meta e di shumë mirë se asnjë aksion politik i çdo force politike në Shqipëri nuk ka arritur asnjë sukses pa mbështetjen e SHBA. Si mund të ndodhë kjo në kushtet aktuale të opozitës? Nuk përjashtohet që propozimi i Metës për kryeministrin gjithëpërfshirës të jetë pjesë edhe e konsultimeve me diplomatët e huaj, veçanërisht ata amerikanë.
Së gjashti Ilir Meta shikon që përpjekja për bashkimin e partive opozitare pa realizuar bashkimin e PD është një betejë formale e dështuar. Si mund të arrihet në një aksion të tillë kur PD vijon të jetë e përçarë, e ndarë dhe me problemin e vulës ende në gjykatë? Kjo u duk në mungesën që ai bëri në mbledhjen e 16 shkurtit në të cilën dërgoi atje dy vartësit e tij, njëri prej të cilëve është i gatshëm të zëvendësojë çdo gjë në këtë parti.
All of these are the main reasons why Ilir Meta made a move to free the course of events in the PD. He has not only the experience but also the sense of smell to predict that everything will happen in the future. Apparently, he does not expect anything to happen within the DP. Therefore, it was also absent in the protest.
Lini një Përgjigje