FLASH
Shkruar nga Mariana Rolandi
"Women don't cry, they earn money", sings Shakira. Well, she certainly won. Because her song earned over 2.5 million dollars. But not all divorcees are or feel compensated.
When Shakira, the Colombian pop diva, divorced her husband, soccer star Gerard Piqué in 2022, she wrote a song to overcome the pain and humiliation of the separation due to her husband's infidelity.
The song, which was made in collaboration with Argentinian DJ Bizarrap and became an instant hit, was a "healthy way to channel my emotions," Shakira said. She described the song as an "anthem for many women".
A day after the release, the popular American singer Miley Cyrus followed suit with her song about her husband's alleged infidelities. Celebrities and influencers have an example even here in Argentina: Sofía Aldrey, a make-up artist by profession, posted images of messages her ex-boyfriend had sent to other women when they were still a couple.
For some women, breakups coincide with other big problems. Miley Cyrus needed surgery during her breakup, while Shakira's father fell ill. In Argentina, Aldrey realized that her ex-partner, a TV actor, had cheated on her during a 2-year period in which she had stayed with him as he suffered from cancer.
However, women cannot expect an equal level of sympathy when their private lives are made public. Shakira was mocked online as an "angry woman" and "bad mother" who needed psychotherapy. But isn't it a criticism that these angry women should not have brought out the "unwashed" of the family in public, another form of gender violence?
Doctor Fernanda Tarica, who founded an NGO in Buenos Aires that helps victims of domestic violence, says that "betrayal and lies cause harm to the other person, so it is unimaginable that they are not a form of violence".
"When the pact of monogamy is broken, there is first an emotional violence. Then in many cases and for various reasons, these women are unable to end the relationship, which creates emotional dependence that turns into power and other forms of violence" - she emphasizes.
Tarica u befasua nga reagimet e ndryshme ndaj këtyre tre grave, dhe mbi lehtësinë e akuzës ndaj tyre. Kjo është diçka shumë funksionale në patriarkalizëm. Por problemi është tradhtia dhe nëse dikush e publikon atë nga një pozitat e dhimbjes, përgjigja e shoqërisë është ta refuzojë atë.
Duket se mbizotëron mendimi se abuzimi brenda–martesor, duhet mbajtur brenda mureve të shtëpisë. Megjithatë, kjo ngre pyetjen:A duhet të mbrohet abuzuesi dhe jo viktima? Psikologia konjitive Delfina de Achával thotë se shkelja e besimit te çiftet provokon “emocione shumë të vështira për t’u përpunuar që lidhen me pushtetin, zotërimin… tradhtinë dhe braktisjen”.
De Achával e përshkruan si “simbolike” dhunën e tradhtisë martesore. “Gratë nuk qajnë, ato fitojnë para”, këndon Shakira. Epo, ajo me siguri fitoi. Sepse kënga e saj fitoi mbi 2.5 milionë dollarë. Por jo të gjithë të divorcuarat janë ose ndihen të kompensuara.
Në rastin e Anës (jo emri i saj i vërtetë), një taksiste 42-vjeçare me tre fëmijë, ajo e përzuri burrin nga shtëpia pas një martese 20-vjeçare. Kur ishte shtatzënë me fëmijën e saj të dytë, ajo filloi të dallonte shenjat e tradhtisë, derisa pa një bisedë në Facebook që e bëri të ndihej aq keq saqë përfundoi në spital.
Gjatë pandemisë, ajo kuptoi se nuk mund të divorcohej dot kurrë nga burri i saj, pasi të qenit shtëpiake dhe nënë, nënkuptonte se nuk mund të punonte apo të fitonte para. Ndaj një ditë nisi të ndiqte kursin për t’u bërë taksiste. Në këtë rast Fernanda Tarica e sheh tradhtinë si shkaktim të “një dhune ekonomike të rëndësishme”.
Ajo thotë: “Ka gra që nuk mund të divorcohen sepse nuk mund ta përballojnë. Ato nuk kanë asgjë për të jetuar me fëmijët e tyre, ndaj burri sillet si të dojë”. Ky është në thelb një seksizëm i përhapur, i cili shkel në heshtje të drejtat ekonomike të grave, thotë Cintia González Oviedo, drejtuese e “Bridge the Gap”, një organizatë konsulence për çështjet gjinore dhe diversitetin.
Edhe kur gratë mund t’i japin fund martesës dhe të gjejnë një punë, thotë ajo, ato përballen shpesh me një problem tjetër: baballarët që zhduken dhe nuk paguajnë për kujdesin ndaj fëmijëve. Gonzalez deklaron se mbi 66 për qind e burrave të divorcuar në provincën e Buenos Airesit nuk paguajnë rregullisht ushqimin e fëmijëve të tyre, ndërsa Ministria e Grave dhe Barazisë Gjinore, thotë se vetëm 10 për qind e meshkujve të divorcuar ofrojnë njëmbështetje ekonomike “të vërtetë dhe efektive”.
Psikiatri Enrique Stola thotë se ndërsa dhuna ekonomike në kontekstin e abuzimit martesor duhet të përkufizohet më qartë, ajo është “një shprehje tjetër e dhunës strukturore ndaj grave”, të cilat lihen të kujdesen për fëmijët pa mbështetjen e duhur nga ish-partnerët.
“Kjo ndodh në të gjitha vendet, dhe kjo dhunë është kronike dhe strukturore, sepse gjyqtarët, si bura dhe gra, nuk marrin masa të shpejta për t’i ndihmuar këto gra në një situatë kritike”-thotë ai. I specializuar mbi dhunën me bazë gjinore, Stola thotë se dhuna ekonomike shfaqet “dukshëm gjatë një ndarjeje, edhe pse s’ka dyshim se do të ketë pasur edhe më parë shenja të saj, krahas llojeve të tjera të dhunës psikologjike dhe simbolike.
Dhe ajo mund të jetë më keq mes të pasurve, thotë ai, pavarësisht përdorimit të avokatëve që shpesh nuk arrijnë t’i garantojnë gruas pjesën e saj të drejtë të parave nga divorci. Kur një grua i drejtohet gjyqit, shton ai, ajo “nis të ndjejë atë që ndjejnë shumë gra të tjera, madje edhe ato me nivele ekonomike më të ulëta: ajo akuzohet se është lakmitare, se dëshiron të rrëmbejë të gjitha paratë, dhe të mos i lërë asgjë ish-partnerit”.
Fernanda Tarica këmbëngul se “shumë shpesh”, kur gratë e martuara kanë lidhje jashtëmartesore, kjo vjen si një përgjigje ndaj një tradhtie nga ana e bashkëshortit. Stola e sheh gjendjen e tradhtisë si të pabarabartë, dhe sugjeron që shumë njerëz besojnë se gratë duhet “t’i japin gjithmonë burrit një shans tjetër, sepse kështu janë burrat”.
However, the same society is reluctant to give women a second chance, she says, adding that men are unable to give their wives or even their children a second chance, as their power is at stake.
They see betrayal as "a blow to their love", which weakens them socially, making them look like cowards. "Not that anyone will tell them this to their face, but they feel that they have lost their symbolic power in society. There is a big difference in the way society expects men and women to manage the situation after a betrayal," he concludes. / "Worldcrunch" - Bota.al
Lini një Përgjigje