FLASH
Shkruar nga Ivan Milenkoviç
Gjithçka ose asgjë. Vuçiç nuk ka absolutisht asnjë ide se çfarë të bëjë përveçse të përpiqet të kontrollojë fjalë për fjalë policinë dhe tabloidët. Sepse sistemi shtetëror është shembur si rezultat i dhunës, vjedhjes dhe paaftësisë, njësoj si në Zajeçar…
Meqenëse vodhën zgjedhjet në Zajeçar dhe për shkak se dështuan të formojnë një administratë, Aleksandar Vuçiç dhe Esenët po përballen me një krizë pushteti në këtë qytet, i cili është bërë jofunksional. Duket se Zajeçari do t'i mbijetojë disi dimrit, por është e vështirë të thuhet se çfarë do të ndodhë kur të ftohtit të qetësohet. Shpërbërja është një pasojë ligjore. Dhuna, vjedhja dhe paaftësia e thellë e regjimit kleptokratik për të qeverisur qytetin janë pasojat. Megjithatë, ajo që ndodhi në Zajeçar do t'i ndodhë të gjithë vendit.
Duke pasur parasysh se sa larg kanë shkuar gjërat, është plotësisht e pritshme. Policia është kriminalizuar, gjyqësori, me ligjet e Mrdić-it dhe ekipin e Gjykatës Kushtetuese, do të shkatërrohet plotësisht, Parlamenti përfundimisht do të shndërrohet në një stallë derrash, qeveria nuk ekziston më dhe të gjitha pozicionet udhëheqëse në vend janë të zëna nga anëtarë të partisë.
Nëse diktaturat arrijnë të mbijetojnë gjatë, kjo ndodh për tre arsye:
1. Ato gëzojnë mbështetje popullore për ndonjë arsye;
2. Kanë mbështetje të fortë të jashtme (për shembull, Spanja e Francisco Francos);
3. Diktatori dhe oborri janë të mençur sa ti besojnë diçka dikujt që mund ta bëjë atë.
Por këta njerëz kanë humbur shoqërinë dhe qytetarët. Ata nuk kanë mbështetje nga jashtë. Ata janë të paaftë t'ia besojnë diçka kujtdo që është i aftë ta bëjë këtë.
Kolapsi sistemik
Regjimi do të bëjë gjithçka për të qëndruar në pushtet, duke shpërfillur qytetërimin dhe mirëqenien e vendit. Megjithatë, pyetja kryesore është nëse kjo është e mundur duke pasur parasysh një rezistencë të tillë nga qytetarët. Konkretisht, vendi, si Zajeçari, thjesht do të shembet, sepse nuk ka sistem shtetëror që nuk është thellësisht i sëmurë dhe që po bëhet gjithnjë e më i rraskapitur dita-ditës.
Sistemi i kujdesit shëndetësor është në një gjendje të mjerueshme dhe e vetmja gjë që mbetet është të shembet, të rrëzohet me fytyrën mbi beton. Sistemi arsimor është shkatërruar nga prishja që ka arritur në thellësitë e tij. Sistemet e energjisë janë në prag të kolapsit. Varfëria po i gërryen nga brenda dhe kompanitë e huaja po largohen nga vendi nën presionin e krizës. Mbetjet e kulturës janë fshirë, njëlloj si teli pastron një pjatë. Ndërkohë, krimi, nën mbrojtjen e qeverisë, po lulëzon. Dhe regjimi nuk ka absolutisht asnjë ide se çfarë të bëjë përveçse të përpiqet të sundojë, fjalë për fjalë, me ndihmën e policisë dhe tabloidëve.
Zgjedhjet e ardhshme, sigurisht, si çdo zgjedhje në organizatën e Vuçiçit, nuk do të kenë të bëjnë fare me zgjedhjet; ato do të jenë më keq se kurrë më parë. Pavarësisht kësaj, një shumicë vendimtare e qytetarëve të këtij vendi do ta shtyjë regjimin drejt fundit.
Regjimi, sigurisht, nuk do ta pranojë humbjen, por gjithashtu nuk do të jetë në gjendje t'i rezistojë asaj, sepse, pavarësisht gjithçkaje, nuk ka më asnjë bazë të vërtetë. /Përshtatur nga Vreme/
Lini një Përgjigje