FLASH
Shkruar nga Abdullah Bozkurt
Attraverso decreti di mobilitazione totale e modifiche alla dottrina militare, Erdogan sta orientando la Turchia verso un possibile confronto militare con Israele. Con il controllo assoluto sull'esercito e sulle infrastrutture civili, Ankara sta eliminando qualsiasi ostacolo istituzionale alle operazioni sul territorio siriano...
Una serie di recenti provvedimenti adottati dal governo del presidente turco Recep Tayyip Erdogan dimostra che il Paese si sta preparando a uno scenario di guerra, caratterizzato da cambiamenti radicali nelle regole di mobilitazione militare e civile, dall'espansione dei sistemi di approvvigionamento logistico e da un'aggressiva spinta al potenziamento delle capacità missilistiche e dei droni.
Sebbene Ankara non abbia esplicitamente identificato un avversario specifico, sempre più prove suggeriscono che il governo di Erdogan stia spingendo la Turchia verso un possibile confronto militare con Israele, forse in territorio siriano.
Questa preoccupazione è rafforzata dalla retorica sempre più bellicosa degli alti funzionari e da un notevole cambiamento nella dottrina strategica della Turchia, in cui lo Stato ebraico è ora considerato una minaccia fondamentale alla sicurezza nazionale.
Erdogan ha già tentato in passato di spingere la Turchia verso un simile scontro. Nel 2010, dopo il tragico incidente della Mavi Marmara nel Mediterraneo orientale, aveva chiesto una risposta militare contro Israele, ma si era scontrato con la resistenza di alti generali turchi.
Ora questa struttura istituzionale si è completamente disintegrata. Nel corso dell'ultimo decennio, Erdogan ha sistematicamente consolidato il potere e rimodellato l'apparato statale.
Nel 2014, ha chiuso una lunga indagine antiterrorismo su una rete legata alla Forza Quds del Corpo delle Guardie Rivoluzionarie Islamiche iraniane, aprendo la strada all'ascesa di figure filo-iraniane nei servizi segreti, nella polizia, nell'esercito e nella diplomazia.
Dopo il tentato colpo di stato del 2016, Erdogan ha condotto massicce epurazioni che hanno rimosso decine di migliaia di ufficiali, tra cui gran parte della leadership filo-NATO all'interno delle forze armate. Ha nominato Adnan Tanrıverdi, fondatore del gruppo paramilitare SADAT, suo principale consigliere militare e ha consolidato i suoi poteri esecutivi dopo il referendum del 2018.
Sotto la sua guida, la Turchia ha ampliato la sua presenza militare all'estero, armando gruppi islamisti in Siria e Libia e stabilendo basi dalla Somalia al Qatar. Ankara ha inoltre intensificato i legami con Hamas, offrendo ai suoi militanti rifugio, finanziamenti e persino la cittadinanza turca.
Allo stesso tempo, i servizi segreti turchi hanno intensificato gli attacchi contro le reti israeliane, ignorando la presenza di jihadisti e agenti dei servizi segreti iraniani sul territorio turco.
Shenja më e qartë e këtij përgatitjeje u pa më 22 maj 2024, kur Erdogan nxori një dekret presidencial që prezantoi Rregulloren e re të Mobilizimit dhe Gjendjes së Luftës. Kjo rregullore e zgjeron në mënyrë dramatike autoritetin e qeverisë për të mobilizuar të gjithë infrastrukturën civile, ekonomike dhe institucionale për skenarë konflikti.
Duke zëvendësuar kornizat e vjetra, ajo vendos një sistem të krijuar për të kaluar vendin me shpejtësi në gjendje lufte, madje edhe pa një deklaratë formale. Në thelbin e saj, është koncepti i gatishmërisë së vazhdueshme në periudha “tensioni” dhe “krize”.
Këto kategori janë qëllimisht të paqarta, duke përfshirë trazira të brendshme ose kërcënime të perceptuara, duke e ulur ndjeshëm pragun për përdorimin e kompetencave të jashtëzakonshme.
Rregullorja prezanton doktrinën e “mbrojtjes tërësore kombëtare”, ku mund të sekuestrohen institucionet publike, kompanitë private dhe asetet e transportit si anijet e avionët. Civilët me aftësi të specializuara mund të caktohen në role mbështetëse ushtarake, ndërsa kompanitë mund të detyrohen që të prodhojnë mallra ushtarake. Rezervistët duhet të paraqiten brenda 48 orëve, ndërsa pronarët e mjeteve civile brenda 6 orëve. Autoriteti është konsoliduar tërësisht te presidenti, i cili mund të vendosë institucionet civile nën kontrollin operacional ushtarak dhe të rregullojë procedurat e evakuimit.
Ndonëse vendimet duhet t’i paraqiten formalisht parlamentit, dekreti lejon zbatimin e menjëhershëm. Sistemi mbështetet në mbledhjen e gjerë të të dhënave mbi burimet kombëtare, të ruajtura në sisteme elektronike të centralizuara.
Autoritetet gëzojnë kompetenca për të inspektuar entitetet private dhe siguruar pajtueshmërinë e tyre me planet e mobilizimit. Personeli i Inteligjencës Kombëtare (MIT) mbetet nën autoritetin e agjencisë së tyre, duke nënvizuar rëndësinë e operacioneve sekrete.
Mekanizmat ekonomikë janë gjithashtu pjesë e kornizës, me buxhete të planifikuara për emergjenca dhe grumbullim të mallrave jetikë në rast lufte. Shteti mund të detyrojë ofrimin e shërbimeve kur burimet financiare janë të pamjaftueshme. Rregullorja e vitit 2024, ndryshon rrënjësisht nga ajo e vitit 1990, e cila ishte më e ngurtë dhe mbështetej në kabinetin qeveritar. Modeli i ri është proaktiv dhe centralizon vendimmarrjen te Erdogan pa asnjë kufizim institucional.
Sektori privat është integruar thellë në planifikimin ushtarak përmes protokolleve paraprake. Zhvillime të tjera, si rregulloret për vendstrehimet në ndërtesa dhe blerja e sistemeve të transportit të karburantit, e përforcojnë më tej idenë e përgatitjes për një konflikt të gjatë.
Edhe pse Turqia ka infrastrukturë të karburantit të integruar në NATO, autoritetet po shtojnë kapacitete të pavarura logjistike. Retorika armiqësore ndaj Izraelit dhe lëvdatat për Hamasin si “mbrojtës i interesave të Turqisë” nuk janë më thjesht fjalë, por po formësojnë politikat e agjencive shtetërore.
Adnan Tanrıverdi, l'artefice delle purghe militari, ha svolto un ruolo chiave nella sostituzione di ufficiali laici esperti con fedelissimi islamisti. Durante la crisi del 2010, i generali misero in guardia dai pericoli di uno scontro diretto, impedendo un'escalation.
Hanno fatto la stessa cosa all'inizio del conflitto siriano. Ma dopo il 2016, questo equilibrio si è spezzato. Più di due terzi dei generali sono stati eliminati e l'esercito è stato ristrutturato su basi ideologiche. Oggi, l'esercito turco è dominato da elementi neonazionalisti e filo-iraniani.
Senza i controlli istituzionali del passato, non esiste più alcuna forza interna in grado di contestare le decisioni strategiche di Erdogan. Se scegliesse la guerra con Israele, la strada sarebbe spianata sia dal punto di vista legale che operativo.
Questa trasformazione dimostra che la Turchia si sta muovendo verso una forma di governo militare dominata dall'alto, in cui la vita civile, l'attività economica e le istituzioni statali sono diventate parte integrante dell'apparato militare.
Offuscando i confini tra tempo di pace e stato di emergenza, l'attuale regime ha creato un contesto in cui le risorse del paese possono essere immediatamente destinate a una guerra che un tempo sembrava impensabile, ma che ora fa parte dei piani ufficiali di Ankara. / Opuscolo del "Nordic Monitor"
Sa qef kam t'i hane kokat me njeri tjetrin e te shpetojme nga sherret e tyre.
A e din ndonjeri se ku ishte IzraelKRIMI gjate perandorise Osmane.Dhe kush ishte IRANI ne ate periudhe jo te vogel,por rreth 500 vjecare. Shqiptaret kane dege jo te vogla popullsie me RRENJE IRANIANE,dhe pasts him e dhe Turke. Ne nuk mbeshtesim rregjimin Iranian,por nuk mund te anashkalojme GJENOCIDIN E RI NEONAZIST te HEBRENJEVE,ose sic i percakton Europa,CIFUTE,ndaj POPULLIT PALESTINEZ. IZRAELI ASHT SHTET KRIMINAL-REVANSHIST,PUSHTUES-KOLONIZATOR ne shekullin qe jetojme. Ne I kemi ndihmu HEBRENJTE,i kemi ruajt nga Nazistet!….Nga ato NAZISTE QE BASHKUAN TROJET SHQIPTARE te ndara pa drejtesisht nga Europa dhe BRSS bolsheviko-komuniste. ERDOGAN ka marre vendim te sakte ne 2024-shin,sepse Ai I ka ma afer dhe I njeh mire Kancerozet Izraelit.