FLASH
Shkruar nga Artan FugaSenza speranza, abbandonato, maltrattato, pagato come se ricevesse l'elemosina, insultato in ogni ufficio, lasciato vestito con abiti usati, a cui vengono spesso offerti farmaci inutili, esposto alla pioggia e al sole, vedendo la prospera illuminazione di coloro che ogni giorno gli dicono: Siamo al tuo servizio!, deluso, quando dopo 35 anni le promesse sono state calpestate, quando le risorse naturali vengono svendute, vendute e date per interessi personali, quando gli viene detto: Resta lì perché tu non sai, io so! Cos'altro resta alla coscienza civica, all'opinione pubblica, se non essere insoddisfatta, se non ribellarsi?
Provo un senso di disgusto e di sconforto per certi analisti, professori o moralisti che, apertamente o indirettamente, come iene o volpi, si comportano come se non capissero e formulano essenzialmente la domanda idiota: Come ha fatto il mondo a ribellarsi all'improvviso?
Il fatto che per decenni abbiano chiuso occhi e orecchie, ma non la bocca, ricorda loro che il malcontento popolare non è mai esistito, non è mai cresciuto e non è mai diventato un vulcano in eruzione. Ora pretendono di trovarne le cause, mentre le cause sono loro stessi.
La coscienza dell'opinione pubblica, soprattutto quella ribelle, non si forma in un secondo, né senza ragione, né istigata e tenuta in vita da fattori cospirativi. Si costruisce gradualmente fino a diventare un'opinione pubblica condivisa.
Senza voler essere esaustivi, questo malcontento che oggi si riversa nelle piazze e nelle strade della capitale, sui social network, nelle case e nei quartieri di tutto il paese, si è formato lentamente e ha preso il posto di illusioni e utopie secondo cui l'Albania, dopo la caduta della dittatura, sarebbe diventata immediatamente e automaticamente come tutta l'Europa!
1. L'insoddisfazione è nata ed è stata rafforzata dalla realtà sociale stessa, che, anziché confermare la propaganda, vi si è apertamente opposta. Declino demografico, collasso dell'istruzione, degrado delle infrastrutture produttive del paese, stagnazione nel processo di integrazione europea, elezioni manipolate, una classe politica obsoleta che non accettava il ricambio politico e la volontà dei cittadini, degrado dell'assistenza sanitaria, disoccupazione, in altre parole, tutto ciò che di negativo grava sulle spalle della massa dei cittadini.
2. L'emigrazione è diventata un ponte di collegamento tra l'esperienza di vita delle grandi masse di albanesi residenti all'estero, nei paesi europei e non solo, e la popolazione albanese. L'opinione pubblica ha appreso da ciò che una vita dignitosa, le libertà civili, lo Stato al servizio dei cittadini, la libertà di parola, ecc., in Europa non sono ciò che la classe politica anatolica offre in Albania.
3. Rrjetet sociale, aq shumë të anatemuara nga ana e propagandës së të gjitha rregjimeve në Shqipëri, të shënjuara me gisht nga lloj lloj skolastikësh injorantë, dëshmuan fuqinë e tyre si mediat e popullit, si kafene universale të popullit, ku ai qan hallet e tij. Pakënaqësia popullore gjen te rrjetet sociale vendin ku u mpiks.
4. Kuvendi i degraduar i Shqipërisë gjithësesi i ka dhënë mundësi opozitës në luftën e saj për pushtet që të kritikojë qeverinë dhe të nxjerrë jo pak në pah korrupsionin dhe gjithçka antipopullore. Kjo nuk i duhet mohuar opozitës, sado që e gjitha kjo ishte një betejë llafesh pa asnjë rol politik praktik. Sikurse e kam thënë, për arsye të ndryshme opozita aktualisht nuk është në Kuvend një faktor politik, por vetëm ligjërues. Ky aspekt ligjerues gjithsesi e ndihmoi ndezjen e pakënaqësive popullore, kurse me vepripmin e vet politik e bllokon atë.
5. Me kodet dhe ligjet antikueshtetuese popullsia ka kuptuar se vota në Shqipëri nuk vlen. Atë që opozita e konsideronte si blerje e votës e zhvleftësonte atë, por çdo blerje ka edhe një shitës, dhe shitja e votës ishte në vetvetye një akt revolte popullore ndaj inflancionit të votës që edhe sot nuk vlen për asgjë. Kurse qeveria e kontrollonh votën, aq sa i duhet, duke zgjedhur edhe ata deputetë opozitarë që dëshiron, me mekanizma që qytetarët i njohin mirë! Kur sistemi politik i ngjan një sistemi të mbyllur atëhere energjitë qytetare do të rrjedhin sidomos jashtë tij, jashtë politikës, në një revoltë dhe pakënaqësi popullore që përfshin në inatin dhe zemërimin e vet të gjithë klasën politike të vendit, madje jo vetëm atë.
6. Dihet se ndërgjegja e pakënaqësisë dhe e revoltës ushqehet te masat sidomos nga skandalet dhe mëkatet e veset e klasave sunduese. Kështu ka qenë dhe kështu vazhdon të jetë. Sado të zbehta dhe të rralla akuzat e SPAK, ato treguan se korrupsioni nuk ishte një artefakt i ligjërimit politik, por një realitet i prekshëm. Milarda lekë të vjedhura, grabitura, keqmenaxhuara. Mos harrojmë se populli sheh se çfarë jete luksoze bëjnë ata që quajnë veten shërbëtorët e tij. Shërbëtori i ka hypur mbi qafë zotërisë dhe i thotë: Pa bëj si kalë! hingëlli duke trokëlluar!, duke e qëlluar me thembra në ije! Rrogat e deputetëve në stratosferë, administrata publike e mbushur me miq, patronazhistë, dhe miltantë, një pjesë e të cilëve edhe euforikë socio-politikë deri në idiotësi. Sherret brenda klasës sunduese politike, akuzat e ndërsjella qeveri - opozitë shpesh kanë qenë se kush ka qenë më vjedhës se tjetri, më i paaftë se tjetri, më plaçkitës votash se tjetri, më dhunues sheshesh dhe njerëzish se tjetri. Kjo histori e gjatë në dy a tri dekada një ditë rrënjosi idenë në popull se këta janë njësoj dhe e ka radikalizuar natyrshëm revoltën dhe opinionin publik të pakënaqur!
Masat e qytetarëve kuptuan se kishin ngelur të braktisura, i kishte braktisur pushteti, politika si e tillë që vetëm tjerr e tjerr në Kuvend e sallone mediash darkave, e ka braktisur nëpunësi.
7. Ah, il funzionario pubblico! Ascoltate cosa dicono i cittadini, come raccontano di centinaia e migliaia di casi in cui nessun lavoro può essere completato in un ufficio statale senza adulare il funzionario, senza dirgli: quanto sei bello e quanto sei intelligente, senza promettergli che onorerà il servizio che ti sta rendendo, per il quale paghi con le tue tasse, e infine, infine, dandogli il denaro che ti chiede con gli occhi, con le parole, con il comportamento.
8. La rivolta e l'opinione pubblica insoddisfatta non sono nate perché i cittadini hanno letto i trattati teorici di Locke, Spinoza, Rousseau, ma perché la vita glielo ha insegnato, perché si sentono abbandonati negli ospedali, nelle farmacie, negli uffici ipotecari dove le proprietà vengono espropriate secondo la legge che il deputato, il politico stesso ha fatto e poi dice agli altri: Ho infranto la legge? Che cosa avete, populisti? Un popolo spogliato di ogni proprietà che si accumula nelle mani di coloro che sono nominati da decisioni politiche o semplicemente perché hanno la capacità di essere burattini per nascondere il vero proprietario, restituire uno a uno al politico o all'amministratore il denaro che presumibilmente guadagnano attraverso gli appalti.
Senza speranza, abbandonato, maltrattato, pagato come se ricevesse l'elemosina, insultato in ogni ufficio, lasciato vestito con abiti usati, a cui vengono spesso offerti farmaci inutili, esposto alla pioggia e al sole, vedendo la prospera illuminazione di coloro che ogni giorno gli dicono: Siamo al tuo servizio!, deluso, quando dopo 35 anni le promesse sono state calpestate, quando le risorse naturali vengono svendute, vendute e date per interessi personali, quando gli viene detto: Resta lì perché tu non sai, io so! Cos'altro resta alla coscienza civica, all'opinione pubblica, se non essere insoddisfatta, se non ribellarsi?
Ky akademiku, duhet te kete ndonje problem te madh me analizen logjike mendore. Asnjehere, ne asnje vend te civilizuar nuk mund te mos kete pakenaqesi sociale dhe te kete reagime me protesta. Ne rastin tone, kete proteste plotesisht te drejte, sot po e udheheq PD nepermjet personave te vete te kamufluar. Ata te ashturquajturit koordinatore jane ne sherbim te tyre. Protestuesit hallexhinj me keq se ata. Dhe fundi dihet aty ku fut hundet PD; deshtim I saj.
Perse ne nje momentum si ky, kaq kritik per te ardhmen e fëmijëve tanë, perse pra nuk dalin ne ball të protestes edhe gazetaret patriot? Jane ne shërbim te Rames e Berishës apo jane frikacak oportunist? Apo mediat e dijne se skan kredibilitet ne popull prandaj rrin te tërhequr? Protesta eshte gjithepopullore, kërkesat jane te kristalta : Rama nBurg e Berisha nBurg. A kane ndërgjegje gazetaret dhe familjaret e tyre qe rrinë e shikojnë per karshi popullin protestues nen thundrën e binomit te ndyre Rama-Berisha?