FLASH
Shkruar nga Jack Buckby
Alla vigilia del quarto anniversario dell'invasione, nel 2022, il Cremlino si trova ad affrontare una realtà paradossale: pur occupando circa il 20% dell'Ucraina, il "costo strategico" di quel territorio ha fondamentalmente compromesso lo status della Russia come potenza globale. La guerra si è trasformata da "Operazione Militare Speciale" a un drenaggio strutturale che sta svuotando lo Stato russo dall'interno.
Quattro anni dopo l'ingresso delle forze russe in Ucraina, avvenuto il 24 febbraio 2022, non è ancora stato raggiunto un accordo di pace globale e sembra improbabile che la guerra finisca presto.
La Russia ha adattato la sua economia e il suo esercito per sostenere il conflitto per anni, se necessario, nonostante le crescenti pressioni economiche e le morti sui campi di battaglia.
Tuttavia, l'anniversario del conflitto solleva un interrogativo importante: anche se la Russia alla fine riuscisse a raggiungere alcuni o tutti gli obiettivi territoriali inizialmente perseguiti all'inizio dell'"operazione militare speciale", ha già pagato un prezzo così alto che il risultato potrebbe costituire una perdita strategica a lungo termine?
La Russia controlla attualmente circa un quinto del territorio ucraino e le sue forze continuano a combattere una guerra feroce e massacrante. Ma i costi militari, economici e persino geopolitici cumulativi, che si verificano in un momento in cui la NATO sta stanziando maggiori risorse per le sue capacità di difesa e combattimento, suggeriscono che i guadagni territoriali da soli potrebbero non essere determinanti per la vittoria di Mosca.
Mentre la guerra entra nel suo quarto anno, la Russia continua a dimostrare di essere in grado di combattere e mantenere la propria economia, nonostante le sanzioni e le perdite senza precedenti.
Mosca ha ristrutturato la sua economia attorno alla produzione bellica e ha aumentato la spesa per la difesa, utilizzando le entrate energetiche e partner commerciali alternativi per sostenere i suoi sforzi militari.
Tuttavia, gran parte della guerra è stata finanziata attraverso i proventi del petrolio e le riserve accumulate in passato, e molte di queste risorse stanno diventando sempre più limitate con il proseguire del conflitto.
Diverse recenti valutazioni del conflitto hanno inoltre concluso che l'economia di guerra russa sta mostrando un crescente stress strutturale, tra cui un rallentamento della crescita industriale e limitazioni tecnologiche causate dalle sanzioni, nonostante continui a produrre armi e mobilitare truppe.
Anche i dati economici presentano un quadro desolante, con una crescita anemica, un aumento delle tasse e tagli alla spesa civile, mentre il governo dà priorità ai finanziamenti militari.
Kjo do të thotë që lufta, ndërsa mund të mbetet teknikisht e mundur për një farë kohe, kërkon sakrifica të vazhdueshme të brendshme. Rusia mund të vazhdojë të luftojë për disa vite të tjera nëse është e nevojshme, ta ruajë praninë e saj në fushën e betejës, por po ashtu po e dobëson vazhdimisht aftësitë ushtarake dhe forcën ekonomike të vendit, duke e bërë rimëkëmbjen gjithnjë e më të vështirë pasi të arrihet një marrëveshje.
Lufta i ka shkaktuar humbje marramendëse ushtrisë ruse, me vlerësimet e fundit që sugjerojnë një total prej 1.2 milionë viktimash ruse gjatë gjithë luftës, duke i lënë në hije të gjitha konfliktet e saj që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore.
Humbjet e kanë detyruar Rusinë të mobilizojë rezervistë dhe të rekrutojë të burgosur, dhe kjo do të thotë se po mbështetet në personel me më pak përvojë për të rimbushur forcat e saj. Përveç humbjeve në fushën e betejës, Rusia po përballet gjithashtu me një mungesë gjithnjë e më të madhe të fuqisë punëtore, e përkeqësuar nga viktimat ushtarake dhe rekrutimi.
Parashikimet tani sugjerojnë se Rusia do të përballet me një deficit prej miliona personash në fuqinë punëtore në dekadat e ardhshme. Këto humbje, përfaqësojnë diçka shumë më tepër sesa thjesht një pengesë taktike afatshkurtër.
Jetët e humbura janë jetë të humbura përgjithmonë, dhe Rusia e ka dobësuar forcën e saj ushtarake konvencionale dhe ka shpenzuar sasi të mëdha të burimeve të saj. Ajo e ka zvogëluar aftësinë e saj për të projektuar pushtetin diku tjetër, dhe po rrit kohën e nevojshme për të rindërtuar forcat e saj me çdo ditë që kalon.
Edhe nëse Rusia përfundimisht konsolidon kontrollin mbi pjesë të Ukrainës Lindore, ajo do ta ketë bërë këtë me koston e sakrifikimit të një pjese të konsiderueshme të forcës së saj ushtarake dhe aftësisë së saj për të penguar kundërshtarët.
Një nga justifikimet kryesore të Rusisë për pushtimin e Ukrainës, ishte qëllimi i saj i deklaruar për të parandaluar zgjerimin e NATO-s dhe për të zvogëluar ndikimin ushtarak perëndimor pranë kufijve të saj.
Në vend të kësaj, lufta ka prodhuar rezultatin e kundërt. Finlanda dhe Suedia, vende historikisht neutrale, iu bashkuan NATO-s në përgjigje të drejtpërdrejtë ndaj pushtimit të Rusisë, duke ndryshuar në mënyrë dramatike pozicionin gjeografik dhe strategjik të aleancës.
Pranimi i tyre ka forcuar aftësitë ushtarake të NATO-s dhe ka zgjeruar praninë e saj përgjatë krahut verior të Rusisë. Anëtarësimi i tyre, e ka riformësuar në thelb mjedisin e sigurisë së Rusisë, duke krijuar sfida të reja ushtarake për Moskën dhe duke forcuar parandalimin perëndimor.
Lufta e ka rigjallëruar gjithashtu NATO-n si një aleancë politike dhe ushtarake. Shpenzimet e mbrojtjes në të gjithë Evropën janë rritur dhe vendet e NATO-s i kanë ofruar Ukrainës qindra miliarda dollarë ndihmë ushtarake dhe ekonomike.
Allo stesso tempo, la forza militare complessiva della NATO – dal personale alle forze aeree e navali – rimane significativamente superiore a quella della Russia. Invece di indebolire la NATO, la guerra l'ha rafforzata – uno degli esempi più chiari di come l'invasione russa abbia minato i suoi obiettivi strategici a lungo termine.
Le conseguenze economiche della guerra potrebbero essere tra i suoi costi più duraturi. L'economia russa sta attraversando una fase di stagnazione e le crescenti debolezze strutturali in vari settori industriali stanno dirottando le risorse verso la spesa militare.
Allo stesso tempo, le sanzioni e le restrizioni commerciali hanno rimodellato l'economia russa, costringendola a fare maggiore affidamento sulle riserve nazionali e su tasse più elevate, riducendo al contempo la spesa civile.
La guerra in sé è estremamente costosa: si stima che la Russia spenda 250 miliardi di euro all'anno. Anche le entrate energetiche, da sempre la spina dorsale dell'economia russa, sono diminuite drasticamente, costringendo il governo ad aumentare i prestiti e a riallocare la spesa.
Tuttavia, oltre ai costi finanziari immediati, la guerra ha causato danni economici a lungo termine, che minacceranno il potenziale economico della Russia per gli anni a venire e potrebbero ridurre in modo permanente la sua traiettoria di crescita.
La Russia potrebbe ancora raggiungere alcuni o tutti i suoi obiettivi territoriali iniziali, in particolare nell'Ucraina orientale. Un eventuale accordo di pace potrebbe anche consentire a Mosca di mantenere il controllo sul territorio attualmente occupato.
In effetti, ciò sembra sempre più probabile. Ma le più ampie conseguenze strategiche di questa guerra prolungata, che sta entrando nel suo quinto anno, suggeriscono che anche un successo russo avrà un prezzo estremamente alto. / Tratto da "Pamphlet", di "19 Forty Five"
Lini një Përgjigje