FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Droni e missili per l'Imam Mahdi: un culto radicale apocalittico sta influenzando sempre più la politica iraniana.
Anche i più piccoli vengono indottrinati: scolari iraniani vestiti con le uniformi delle Guardie Rivoluzionarie. Con un paio di pinze in mano, Mahmoud sistema le braci ardenti del suo narghilè e dice che "l'Iran è più forte di quanto molti si aspettassero". Mahmoud, un devoto sciita, si trova in un bar fumoso nel quartiere di Neukölln a Berlino. Qualche giorno fa, il New York Times ha riportato che l'Iran, nonostante i raid aerei israelo-americani, possiede ancora circa il 70% del suo arsenale missilistico. La cosa non lo sorprende.
"So come ragionano. Da 47 anni si preparano alla guerra contro gli Stati Uniti e Israele. Perché? Perché credono che questa guerra sia necessaria per il ritorno dell'Imam Mahdi", ha affermato. Mahmoud è inoltre convinto che questa guerra faccia parte di antiche profezie.
I razzi come forma di culto
Come Mahmoud, molti musulmani sciiti credono nel Mahdi. Secondo la loro fede, il Mahdi è l'ultimo sovrano musulmano legittimo. L'Imam scomparve nel IX secolo, per poi ritornare in un'epoca di tumulti globali come salvatore finale e sconfiggere il male in una battaglia apocalittica. Il Mahdi guiderà quindi un governo islamico mondiale da Gerusalemme fino al Giorno del Giudizio. È così che l'escatologia sciita tradizionale descrive la fine del mondo.
Ma dall'inizio della guerra tra Iran e Stati Uniti, una corrente radicale ha guadagnato influenza: il mahdismo. "I suoi sostenitori non si accontentano di aspettare il ritorno del Mahdi. Vogliono accelerarlo attivamente", afferma Reza Hajatpour, professore di filosofia e teologia islamica.
Secondo questa ideologia, diverse profezie devono avverarsi affinché il Mahdi ritorni. Tra queste, la grande distruzione causata dalle guerre civili e la "liberazione di Gerusalemme", che dal punto di vista iraniano significa la distruzione di Israele. In questo senso, l'arsenale missilistico iraniano non è solo una questione di tecnologia o strategia militare, ma "un atto di adorazione", come ha recentemente affermato il religioso iraniano Alireza Panahian, stretto collaboratore della Guida Suprema Mojtaba Khamenei e figura centrale del mahdismo.
Nel mahdismo, l'escalation diventa un obbligo
Per molti osservatori occidentali dell'Iran, il culto del Mahdi rimane un punto cieco. Già nel 2022, gli studiosi del Middle East Institute avevano avvertito che la sua influenza sulla politica iraniana veniva sistematicamente sottovalutata. Più recentemente, i sostenitori del Mahdi hanno persino sabotato i negoziati con gli Stati Uniti.
Sipas një hetimi të televizionit amerikan CNN, një grupim me ndikim i quajtur “Jebhe-ye Paydari”, ose “Fronti i Qëndresës”, pengoi arritjen e një marrëveshjeje të re me SHBA-në. Grupi e konsideron veten mbrojtës të vlerave të Revolucionit Islamik. Mes anëtarëve të tij janë ish-shefi i sigurisë Saeed Jalili, deputetë dhe anëtarë të lartë të Gardës Revolucionare. Udhëheqësi shpirtëror i grupit, ajatollah Mohammad Mehdi Mirbagheri, kishte kërkuar që në vitin 2019 një “luftë gjithëpërfshirëse për të përshpejtuar rikthimin e Mahdiut”.
Njohësit e Iranit, si Reza Hajatpour, thonë se politika iraniane është thellësisht e përçarë. Por ndarja nuk kalon më mes reformatorëve dhe konservatorëve të ashpër, por mes një kampi radikal që mendon në mënyrë pragmatike dhe vendos mbijetesën e sistemit në plan të parë, dhe forcave edhe më radikale, të cilat nuk shmangin asnjë rrezik për të realizuar objektivat e tyre ideologjike.
Ndërsa kampit të parë i përkasin figura si negociatori iranian dhe kryetari i parlamentit Mohammad Ghalibaf, kampi më i pamëshirshëm përbëhet nga një brez i ri, jashtëzakonisht ideologjik, mbështetësish të regjimit, veçanërisht brenda Gardës Revolucionare. Në mendësinë e tyre, kaosi dhe shkatërrimi nuk janë diçka e padëshirueshme, por një hap i domosdoshëm drejt shpëtimit.
Kjo mund të përmbysë rregullat bazë të gjeopolitikës. Sepse kur logjika e vetëmbrojtjes zëvendësohet nga gatishmëria absolute për sakrificë, atëherë frenimi reciprok humbet efektin. Në atë rast, përshkallëzimi bëhet i pashmangshëm.
Ngritja e kultit apokaliptik
Radikalizmi i brezit të ri të mbështetësve të regjimit iranian nuk është rastësi. Sipas Reza Hajatpourit, besimi shiit për fundin e botës ka ndikuar ideologjinë e Republikës Islamike që nga themelimi i saj në vitin 1979. Ai vetë studioi teologji në qytetin Qom në fillim të viteve 1980.
“Dobësia e Islamit, luftërat e shumta dhe ndryshimet globale, rezistenca kundër imperializmit, të gjitha këto besimtarët i shihnin si shenja të rikthimit të afërt të Mahdiut”, thotë ai.
Megjithatë, shumica e klerikëve në pushtet refuzonin idenë e përshpejtimit aktiv të rikthimit të tij. Kjo ndryshoi në vitin 2005 me presidencën e parë të Mahmoud Ahmadinejadit, një mbështetës i bindur i mahdizmit. Në atë kohë, Republika Islamike po përballej me krizë ekzistenciale. Shoqëria po bëhej gjithnjë e më sekulare dhe sondazhet e brendshme kishin treguar se në zgjedhjet presidenciale të vitit 1997, edhe 73 për qind e Gardës Revolucionare kishin votuar për reformatorët.
Për pasojë, regjimi nisi të krijonte një brez edhe më fanatik të Gardës Revolucionare, të gatshëm të vriste dhe të vdiste për ruajtjen e sistemit. “Për të qenë më efektive, propaganda nuk përdorte më argumente teologjike, por simbole emocionale”, thotë Hajatpour. Kulti i Mahdiut ishte ideal për këtë qëllim.
Le figure centrali della nuova macchina propagandistica divennero predicatori senza turbante e senza formazione teologica, che arrivarono persino a deridere il clero tradizionale chiamandoli "studiosi passivi" o "api senza miele".
Il più noto tra loro è Ali Akbar Raefipour, capo dell'istituto di propaganda "Masaf", che significa "Guerra". Secondo le indagini del media iraniano in esilio "Iran Wire", fin dalla sua fondazione nel 2011, questo istituto ha utilizzato cerimonie religiose, media statali, conferenze internazionali e social media per rendere il mahdismo la dottrina dominante tra la nuova generazione di sostenitori del regime, non solo in Iran ma anche all'estero.
L'organizzazione "Masaf" si descrive come "il più grande movimento cibernetico dei figli della rivoluzione di internet".
Influenza oltre i confini dell'Iran
In Iran, le conseguenze di questa macchina propagandistica si fanno sentire persino tra i cittadini comuni.
"Quando parlo con i sostenitori del regime, mi dicono che noi iraniani siamo il popolo eletto di Allah, che dobbiamo riconquistare i luoghi sacri islamici e quindi aprire la strada all'Imam Mahdi. Mi sembra di essere finito in una crociata medievale", afferma un iraniano che desidera rimanere anonimo.
Ma l'influenza del culto del Mahdi si estende ormai oltre l'Iran. È tardi a Berlino-Neukölln e Mahmoud sta salendo sulla sua Volkswagen. Sul lunotto posteriore c'è scritto in arabo: "O Allah, fa' che l'Imam Mahdi ritorni presto".
Mahmoud non è ancora sicuro che la Repubblica Islamica sia davvero la forza che aiuterà il Mahdi. Le notizie di violazioni dei diritti umani e di repressione lo inducono a dubitarne. Tuttavia, crede che presto dovrà schierarsi, perché nella prossima guerra tra il bene e il male, a suo parere, non ci sarà spazio per la neutralità. /Adattato da un opuscolo di NZZ/
Lini një Përgjigje