FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Shtetet e Bashkuara besojnë se udhëheqësi de facto i Sirisë, Ahmed al-Sharaa, mund ta mbajë Sirinë të bashkuar dhe të parandalojë luftën civile. Është një rrezik i madh, por nëse ai ia del mbanë, kjo mund ta riformësojë rolin e Sirisë në rajon nga një armik i SHBA-së në një aleat të fortë rajonal…
Është një moment që pakkush mund ta kishte imagjinuar disa vite më parë, por Presidenti sirian Ahmed al-Sharaa ka mbërritur në Uashington për një sërë takimesh të rëndësishme , të cilat do të kulmojnë me një takim ballë për ballë me Donald Trump në Shtëpinë e Bardhë.
Udhëtimi i tij deri më sot është një histori e jashtëzakonshme se si një burrë nga një komandant xhihadist ka evoluar në një burrë shteti të klasit botëror, tani i përqafuar nga kombi më i fuqishëm në botë. Ahmed al-Sharaa u bë udhëheqësi i Sirisë pas rënies së regjimit të Bashar al-Assad në dhjetor të vitit të kaluar.
Përpara kësaj, ai njihej me pseudonimin e luftës Abu Mohammed al-Jolani.
Gjatë luftës brutale civile në Siri, ai ishte udhëheqësi i organizatës terroriste Fronti Al-Nusra, dega siriane e Al-Kaedës. Në atë kohë, mendimi që ai të shkelte në tokën amerikane dhe të takonte një president amerikan do të kishte qenë i paimagjinueshëm. Kishte një shpërblim prej 10 milionë dollarësh për informacionin që do të çonte në kapjen e tij.
Çfarë po ndodh pra? Pse po përmbyset diplomacia? Pas 14 vitesh konflikti që filloi gjatë të ashtuquajturës Pranverë Arabe, Siria është në kaos. Sarrah, si kreu i qeverisë kalimtare, shihet nga SHBA-të si ajo që ka shansin më të mirë për ta mbajtur vendin të bashkuar dhe për ta parandaluar atë të rrëshqasë përsëri në luftë civile dhe të bëhet një shtet i përjashtuar.
Por që kjo të ndodhë, Siria duhet të dalë nga statusi i saj i përjashtuar, dhe kjo është ajo për të cilën po vënë bast SHBA-të, dhe kjo është arsyeja pse është e gatshme t'i ofrojë mbështetjen e saj dhe një "përqafim të ngrohtë" presidentit të përkohshëm me një të kaluar të trazuar.
Duke mbështetur Saraa-n, ata shpresojnë se ai do ta lërë pas të kaluarën e tij dhe do të shfaqet si një udhëheqës për të gjithë, duke bashkuar vendin. Uashingtoni gjithashtu beson se me të në anën e tij, ka më pak të ngjarë që Irani dhe Rusia të jenë në gjendje të rifitojnë një pikëmbështetje të fortë strategjike në vend. Kështu, një njeri që dikur ishte armik i Shteteve të Bashkuara tani po përshëndetet si një aleat i mundshëm.
Megjithatë, ka pikëpyetje të mëdha. Ai e ka mohuar të kaluarën e tij ekstremiste, duke thënë se e bëri atë që bëri për shkak të kushteve të luftës civile.
Por që kur ai mori pushtetin, kanë shpërthyer përleshje të përgjakshme sektare. Në korrik, shpërthyen luftime midis grupeve të armatosura Druze dhe Beduine në Sweida .
Ishte një shenjë se sa i brishtë mbetet vendi dhe gjithashtu ngriti shqetësime në lidhje me aftësinë e tij për t'u bërë një udhëheqës i pranuar dhe i respektuar nga të gjithë. Megjithatë, Sarrah shihet si shansi më i mirë për të stabilizuar Sirinë dhe, si rrjedhojë, një pjesë të rëndësishme të Lindjes së Mesme.
Ekziston një mirëkuptim i përbashkët se nëse Siria ia del të veprojë dhe të gjitha pjesët e saj të jenë të balancuara, do të jetë më e lehtë të mblidhet dhe të mbahet bashkë pjesa tjetër e enigmës. Vizita në Uashington është jashtëzakonisht e rëndësishme dhe historike. Është vizita e parë zyrtare nga një kryetar shteti sirian që nga pavarësia e vendit në vitin 1946.
Megjithatë, takimi me Donald Trump është vërtet një çështje e madhe. Të dy burrat u takuan në Riad në maj, por në takimin e tyre ditën e sotme, ata do të diskutojnë heqjen e sanksioneve, që thelbësore për rindërtimin e Sirisë pas luftës, se si Siria mund të ndihmojë në luftën kundër Shtetit Islamik , si dhe një rrugë të mundshme për normalizimin e marrëdhënieve me Izraelin.
Implikimet do të jenë interesante, ndërsa SHBA-të vazhdojnë të punojnë me një ish-luftëtar me lidhje xhihadiste.
Është një rrezik i madh, por nëse ka sukses, mund ta riformësojë rolin e Sirisë në rajon nga një armik i SHBA-së në një aleat të fortë rajonal. /Përshtati Pamfleti/
Lini një Përgjigje