FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Presidenti francez deklaroi se Franca do ta njihte zyrtarisht një shtet palestinez, gjë që i dha kënaqësi të madhe grupit terrorist islamist.
Të enjten në mbrëmje, Hamasi ishte i zënë duke shkruar një deklaratë lavdërimi për Presidentin Macron. Presidenti francez deklaroi se Franca do ta njihte zyrtarisht një shtet palestinez, gjë që i dha kënaqësi të madhe grupit terrorist islamist. Në kontekstin e Mbretërisë së Bashkuar, disa zëra po bëjnë thirrje që Kryeministri Starmer të ndjekë shembullin napoleonik të Macronit. Nëse Mbretëria e Bashkuar do ta njihte vërtet një shtet palestinez, një vendim i tillë do të kishte pasoja jashtëzakonisht të rrezikshme jo vetëm për izraelitët, por edhe për Perëndimin në tërësi.
Kryesorja ndër to do të ishte se njohja palestineze do të ishte një shpërblim për marrjen e pengjeve, për përdhunimin, për vrasjen, për djegien e gjallë të njerëzve të pafajshëm. Njohja e një shteti palestinez në një realitet pas 7 tetorit do të ishte asgjë më pak se një shpërblim për terrorizmin. Pak do të argumentonin se kjo shtysë për njohjen e njëanshme palestineze ka rrjedhur nga aktet mizore që Hamasi kreu më 7 tetor, dita më vdekjeprurëse për popullin hebre që nga Holokausti. Mos harroni, kjo shtysë për njohje nuk ishte në tryezë më 6 tetor. Mos kini dyshim, ekstremistët islamistë po vëzhgojnë nga afër, terroristët po vëzhgojnë me vëmendje dhe sinjali që po marrin është se taktikat e tyre të dhunshme japin rezultate pozitive për ta në Mbretërinë e Bashkuar dhe në Perëndim. Ata e thonë vetë: Hamasi ka mirëpritur deklarata të shumta që vijnë nga Londra. Jam i sigurt se lëvdata të ngjashme nga Hamasi do të vinin përsëri nëse Mbretëria e Bashkuar do të njihte një shtet palestinez , në të njëjtën mënyrë që grupi terrorist e uroi me gëzim Macron. Njohja do të ishte marrëzi e plotë, terrorizmi duhet të eliminohet, jo të inkurajohet.
Mund të pyesni, çfarë lëshimesh kërkojnë nga palestinezët në këmbim ata që bëjnë thirrje për njohje? Asgjë. 50 pengjet tona, që ende vuajnë në birucat torturuese të Gazës, nuk do të lirohen. Hamasi do të vazhdojë të jetë autoriteti qeverisës në Gaza. Do të ishte vërtet një mjeshtëri në diplomacinë e kotë.
Realiteti tragjik është se Izraeli nuk ka, dhe nuk ka pasur kurrë, një partner të vërtetë palestinez për paqe. Në të vërtetë, historia e procesit të paqes izraelito-palestineze lexohet si një kronologji e mundësive të humbura për një shtetësi palestineze për shkak të fenomenit të refuzimit palestinez dhe refuzimit për të pranuar ekzistencën e një shteti hebre brenda çdo kufiri. E megjithatë, na thuhet vazhdimisht se pasardhësi i Yasser Arafatit, Mahmoud Abbas, është një partner i besueshëm në këtë drejtim. Sa qesharake. Ishte më pak se një vit më parë që Abbas vlerësoi masakrën e 7 tetorit.
Për më tepër, nëse Abbas është kaq pro-demokracisë, pse është në gjysmë të vitit të 21-të të mandatit të tij katërvjeçar? Mahmoud Abbas ka një histori mohimi të Holokaustit, duke fajësuar hebrenjtë për Holokaustin në shumë raste, përfshirë shtatorin 2023 kur tha: "Hitleri luftoi hebrenjtë evropianë për shkak të fajdesë së tyre, marrëveshjeve të parave, nuk ishte për antisemitizëm."
Më shqetësuese nga të gjitha, Abbas aktualisht ka një politikë në fuqi në të cilën Autoriteti Palestinez "i moderuar" paguan fjalë për fjalë paga familjeve të terroristëve që vrasin izraelitë. Sa më shumë hebrenj të vriten, aq më shumë para marrin. Politika e Autoritetit Palestinez “Paguaj për Vrasje” në mënyrë tragjike siguron që terrorizmi palestinez të mbetet një industri fitimprurëse. Njohja e një shteti palestinez nga ana e qeverive perëndimore do të ishte një pranim de facto i “Paguaj për Vrasje”, gjë që në mënyrë vendimtare do të na largonte më shumë nga paqja dhe do të inkurajonte më shumë vrasje të izraelitëve dhe hebrenjve.
E kam pyetur veten se çfarë ndikimi do të kishte një vendim i tillë, përveç inkurajimit të lartpërmendur për terror? Nuk do të kishte asnjë ndikim pozitiv për sa i përket Lindjes së Mesme, me njohjen që shërben vetëm si një akt madhështie dhe sinjalizimi virtyti. Progresi pozitiv mund të vijë vetëm përmes diskutimeve dypalëshe. Hapat e padobishëm dhe të njëanshëm që kërkojnë të anashkalojnë Izraelin nuk do të arrijnë absolutisht asgjë, pasi realiteti në terren do të mbetet i njëjtë.
Dhe ky realitet është se nuk mund të ketë përparim apo ndikim pozitiv në kontekstin izraelito-palestinez për sa kohë që pengjet tona mbeten në robëri dhe Hamasi mbetet në pushtet. Duke njohur një shtet palestinez, Mbretëria e Bashkuar do të luante një kartë të madhe që mund të fitonte lëshime nga palestinezët drejt paqes për absolutisht asgjë. Do të sinjalizonte gjithashtu një largim të rëndësishëm nga politika e administratës amerikane. Siç vërejti Sekretari i Shtetit i SHBA-së, Marco Rubio, pas njoftimit të njohjes nga Macron: "Ky vendim i pamatur i shërben vetëm propagandës së Hamasit dhe e kthen mbrapsht paqen. Është një shuplakë në fytyrë për viktimat e 7 tetorit."
Në fund të fundit, duhet të shkojmë përtej fjalëve boshe dhe sinjaleve të virtytit dhe të shqyrtojmë implikimet praktike të asaj që thonë njerëzit. Kur njerëzit bëjnë thirrje për njohjen e një shteti palestinez, kë do të njihnin ata si udhëheqjen palestineze? Kë do të donin të qeverisnin? Me sa duket jo grupin terrorist të zgjedhur gjenocidal, Hamasin? Pra, a do të ishte atëherë Mahmoud Abbas dhe Autoriteti Palestinez që mbështet terrorin?
Mes një paqëndrueshmërie të tillë globale, gjëja e fundit që do t'i duhej botës është një shtet tjetër i dështuar si ai i Jemenit, Irakut, Libanit apo Libisë. Ne kemi shumë prej tyre në rajonin tonë. Korrupsioni, ekstremistët xhihadistë, boshllëqet e pushtetit, radikalizmi, ndërhyrja iraniane, një mori grupesh të armatosura terroriste, një shtet palestinez do të kishte të gjithë përbërësit e një shteti që mund të dështojë. Pse do të ishte ndryshe një shtet palestinez nga të tjerët? Si do të dukej një sistem arsimor i mbikëqyrur nga një mohues i Holokaustit? Në realitetin pas 7 tetorit në të cilin po jetojnë izraelitët, çfarë garancish sigurie po na jepen për shqetësimet tona legjitime? Ende nuk kam dëgjuar një përgjigje të qëndrueshme për asnjë nga këto pyetje./Përshtati "Pamfleti" nga "The Telegraph"
Lini një Përgjigje