FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Dhjetëra mijëra njerëz kanë dalë në rrugë në Beograd dhe në qytete të tjera, për t'u ankuar dhe protestuar, duke kërkuar një kthesë kulturore dhe ndoshta politike...
Të përpiktë, çdo të shtunë nga fillimi i majit e deri më sot, një numë ri madh njerëzish mbushin rrugët e Beogradit për të protestuar kundër qeverisë dhe mbi të gjitha kundër presidentit Aleksandër Vuçiç. Një risi absolute për Serbinë dhe një risi për politikanin e mirëfilltë, një njeri me pushtet që në epokën e Millosheviçit, kur në moshë shumë të re mbante postin e ministrit të Informacionit gjatë luftës së Kosovës. Pas një interlude në opozitë, lideri 53-vjeçar i Partisë Progresive Serbe, një formacion me ngjyrime nacional-populiste, u bë zëvendëskryeministër në vitin 2012, kryeministër në vitin 2014 dhe në vitin 2017 u zgjodh president i republikës.
I rikonfirmuar në prill 2022 me 59% të votave, Vuçiç shpejt e gjeti veten në shumë telashe. Ndërkohë që lufta në Ukrainë vazhdon të tronditë marrëdhëniet komplekse midis Serbisë, tradicionalisht pro-ruse, Bashkimit Evropian dhe Shteteve të Bashkuara, në fillim të majit vendi u trondit nga dy tragjedi paralele. Më 3 maj, një djalë trembëdhjetë vjeçar vrau tetë nxënës dhe një roje në një shkollë fillore në Beograd. Ndërsa një ditë pasi, një 21-vjeçar vrau tetë persona në Mlladenoc dhe plagosi katërmbëdhjetë të tjerë.
Një gjakderdhje e dyfishtë. Të gjitha pa kuptim, pa një pse, pa një shpjegim racional të kuptueshëm. Çmenduri e pastër që rrjedh nga dekada acarim, dhunë e përhapur, mesazhet e gabuara apo të keqinterpretuara dhe helm i krijuar nga luftërat ndër-jugosllave.
Por vrasja e fëmijëve në Beograd dhe masakra në Mlladenovc krijoi zhurmën e kashtës klasike që i theu shpinën e devesë. Emocioni u kthye menjëherë në zemërim dhe që nga ajo kohë dhjetëra mijëra njerëz kanë dalë në rrugë në kryeqytet dhe në qytete të tjera, për t'u ankuar dhe protestuar, duke kërkuar një kthesë kulturore dhe ndoshta politike.
Vuçiç u përpoq të qetësonte situatën duke kërkuar çarmatim masiv me dorëzimin vullnetar, pa asnjë pasojë kriminale. Serbia është në fakt në vendin e parë në Evropë për numrin e armëve të poseduara ligjërisht, e lëre më sa janë të padeklaruara. Jo rastësisht - megjithëse, të paktën sipas të dhënave të qeverisë, u mblodhën rreth 100,000 armë zjarri dhe pajisje shpërthyese dhe 4 milionë fishekë.
Më pas, qershia mbi tortë, kriza e Kosovës shpërtheu sërish më 26 maj , një plagë gjithmonë e hapur për serbët dhe presidenti e rifilloi menjëherë sfidën e tij ndaj Prishtinës. Një lëvizje e detyrueshme për të ringjallur edhe një herë shpirtin nacionalist të bashkatdhetarëve të tij dhe për të qetësuar protestat në kryeqytet. Mbi këto koordinata, Vuçiç hoqi dorë nga drejtimi i partisë së tij, duke ia besuar Millosh Vuçeviçit, ministrit aktual të Mbrojtjes dhe duke paralajmëruar një lëvizje të re. Nga hiri i Partisë Përparimtare Serbe, duhet të lindë një lëvizje e re me të cilën do të përballen me zgjedhjet e parakohshme dhe ndoshta të mposhtin njëherë e përgjithmonë opozitën. Çarmatimi total mund të presë…. /Përshtati “Pamfleti” nga “Insideover”
Lini një Përgjigje