FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Sulmet rebele dhe tensionet e brendshme zbulojnë dobësitë e strategjisë ruse...
Rusia po përballet me kufizime në ambiciet e saj për të qenë një fuqi globale, ndërsa zhvillimet e fundit në Mali kanë nxjerrë në pah dobësitë e saj në terren.
Kur mercenarët rusë nga grupi Wagner mbërritën në Mali pesë vite më parë, prania e tyre synonte të demonstronte një rol të ri të Moskës në Afrikë, si një projektim i shpejtë dhe i suksesshëm i fuqisë ushtarake.
Megjithatë, sulmet e fundit të rebelëve, të cilat çuan në vdekjen e ministrit të Mbrojtjes së Malit, Sadio Camara, dhe tërheqjen e trupave ruse nga qyteti i kontestuar Kidal, jo vetëm që kanë treguar kufijtë e ndikimit rus, por edhe kanë nxitur mosmarrëveshje të hapura brenda vetë qeverisë ruse.
Që nga viti 2021, rreth 2 mijë mercenarë rusë kanë mbështetur juntën ushtarake të drejtuar nga Assimi Goïta në këtë vend të Afrikës Perëndimore, duke luftuar si kundër grupit Jama’at Nusrat ul-Islam wal-Muslimin (JNIM), të lidhur me al-Kaedën, ashtu edhe kundër Frontit të Çlirimit të Azawad (FLA), një lëvizje separatiste e komunitetit Tuareg në veri të vendit.
Në ditët e fundit, këto dy grupe kanë ndërmarrë sulme të koordinuara, përfshirë një atentat vetëvrasës dhe një operacion tokësor të mbështetur nga dronë që çoi në rimarrjen e Kidalit. Marrja e këtij qyteti kishte qenë një fitore simbolike për rusët tre vite më parë.
Edhe pse nuk pritet që aleanca JNIM-FLA të marrë pushtetin, tashmë ekzistojnë dyshime serioze mbi qëndrueshmërinë e regjimit të Goïtës.
Forcat ruse në Mali janë pjesë e “Africa Corps”, një strukturë e krijuar për të zëvendësuar operacionet e Wagner-it në kontinent pas rebelimit të dështuar të vitit 2023 në Rusi. Ndryshe nga Wagner, i cili drejtohej nga Yevgeny Prigozhin, “Africa Corps” është nën kontrollin e drejtpërdrejtë të inteligjencës ushtarake ruse (GRU).
Pjesërisht për shkak të mungesës së fleksibilitetit dhe pjesërisht për shkak të përqendrimit të Moskës në luftën në Ukrainë, kjo strukturë po has vështirësi në përsëritjen e sukseseve të mëparshme. Në vitin 2023, një ekip i vogël trajnerësh ushtarakë u dërgua në Niger, ndërsa në përgjithësi është vërejtur një tërheqje graduale e Rusisë nga Afrika. Negociatat me Sudanin për një bazë detare janë pezulluar.
Këto zhvillime janë pjesë e një procesi më të gjerë. Rusia vazhdon të gjejë partnerë tregtarë në Afrikë, të tërhequr nga nafta dhe plehrat kimike me çmime të ulëta, si dhe nga retorika anti-perëndimore. Mbyllja e Ngushticës së Hormuzit dhe rritja e çmimeve globale kanë forcuar pozicionin e saj në këtë drejtim.
Megjithatë, Moska po detyrohet të heqë dorë nga ambicia për të qenë një fuqi globale. Në Amerikën Latine, aleatët si Venezuela dhe Kuba po përballen me presion për të normalizuar marrëdhëniet me Shtetet e Bashkuara. Ndërkohë, në Siri po diskutohet transformimi i bazave ruse në qendra të përbashkëta trajnimi, ndërsa prania ushtarake në Armeni dhe Taxhikistan po reduktohet.
Në Transnistri, rajoni separatist i Moldavisë, forcat ruse janë të izoluara dhe në tkurrje. Këto zhvillime lidhen drejtpërdrejt me prioritetin që presidenti Vladimir Putin i ka dhënë luftës në Ukrainë, duke zhvendosur burime njerëzore dhe ushtarake drejt frontit.
Suksesi i mëparshëm i Rusisë në Afrikë lidhej edhe me tërheqjen e forcave perëndimore, si në rastin e Malit pas largimit të Francës. Megjithatë, zhvillimet e fundit përbëjnë një sfidë për Moskën dhe kanë rritur tensionet e brendshme.
“Africa Corps” ka fajësuar “mercenarët ukrainas dhe evropianë” për dështimet e fundit, ndërsa korrespondentë rusë kanë akuzuar mediat perëndimore për mbështetje informative ndaj grupeve rebele. Në prapaskenë, GRU ka shprehur pakënaqësi ndaj ministrisë së Jashtme ruse, duke e akuzuar për minimizim të sukseseve dhe ekspozim të humbjeve.
Disa gjeneralë po vënë në dyshim nëse forcat në Afrikë duhet të rikthehen më pranë territorit rus. Ndërkohë, mediat shtetërore kanë shmangur mbulimin e gjerë të këtyre zhvillimeve.
Edhe pse këto zhvillime nuk ndikojnë drejtpërdrejt në kontrollin e Putinit mbi vendin, ato tregojnë për rritje të tensioneve brenda elitës ruse dhe për një akumulim sfidash në kontekstin e luftës katërvjeçare në Ukrainë. /Përshtatur nga The iPapers/
Lini një Përgjigje