FLASH
Shkruar nga Miles Taylor
Der ehemalige Stabschef des US-Heimatschutzministeriums, Miles Taylor, argumentiert, dass der plötzliche Tod des Senators eine umfassende Untersuchung durch die Bundesbehörden erfordere. Obwohl erste medizinische Befunde auf natürliche Todesursachen hindeuten, lassen Propagandavideos und offene Drohungen aus dem Iran und Russland ernsthafte Zweifel aufkommen. Laut Taylor ist eine vollständige Untersuchung des Vorfalls notwendig, um künftige Angriffe geopolitischer Rivalen zu verhindern.
Ich habe den verstorbenen Senator Lindsey Graham lange kritisiert, da ich der Ansicht bin, er habe seine eigenen Werte verraten, um die Gunst Donald Trumps zu gewinnen. Die verdächtigen Umstände seines plötzlichen Todes – in Verbindung mit seiner prominenten Rolle in einigen der gefährlichsten Konflikte der Welt – rechtfertigen jedoch meiner Meinung nach eine umfassende staatliche Untersuchung.
Um es gleich vorweg klarzustellen: Bislang gibt es keinerlei Hinweise auf böswillige Einwirkung. Vorläufige Erkenntnisse des Gerichtsmediziners aus Washington deuten auf einen Aortenriss hin, verursacht durch eine chronische Herzkrankheit – ein stiller Killer, der oft ohne Vorwarnung zuschlägt.
Grahams Vater starb im Alter von 69 Jahren im Schlaf an einem Herzinfarkt. Es ist durchaus möglich, dass dies ein natürlicher Tod war. Doch nur wenige Stunden nach dem Tod des 71-Jährigen geschah etwas Unglaubliches. Ein mit der iranischen Regierung verbundenes Propagandaorgan bekannte sich offenbar zu dem Vorfall.
Der Account teilte ein Video, das mit künstlicher Intelligenz im Lego-Stil erstellt wurde. Es zeigte eine vermummte Gestalt, die sich nachts in das Haus des Senators schlich und ihm einen tödlichen Herzinfarkt verursachte – eine unheimliche Darstellung von Grahams Tod. Das Video endet damit, dass der Name „Lindsey“ von einer Todesliste gelöscht wird und darunter ein anderer Name erscheint. Das Video fragt, wer als Nächstes dran ist. Währenddessen verkünden die Nachrichtensprecher des staatlichen Fernsehens lächelnd die Nachricht von seinem Tod.
Am Montagnachmittag, zwei Tage nach dem Tod des Senators, durchsuchten FBI-Agenten sein Haus auf dem Capitol Hill. Zeugen berichteten, dass mindestens fünf Agenten das Haus betraten und verließen, einige von ihnen trugen Latexhandschuhe, während die Ermittler Nachbarn befragten.
FBI-Direktor Kash Patel sagte, das FBI habe alle notwendigen Ressourcen für die Ermittlungen zur Verfügung gestellt, obwohl eine Quelle aus den Strafverfolgungsbehörden darauf beharrt, dass bisher nichts auf ein Verbrechen hindeute.
Trumps FBI-Direktor – eine Person, die ich ebenfalls oft kritisiert habe – hat diesmal richtig gehandelt. Wenn Amerikas Gegner den Tod eines Senators offen feiern und andeuten, dass sie daran beteiligt waren, ist eine gründliche und transparente Untersuchung unerlässlich, um diese Möglichkeit vollständig und glaubwürdig auszuschließen.
Graham ishte lobuesi kryesor i luftës me Iranin. Ai ishte në mesin e një grupi të vogël amerikanësh që mbajnë përgjegjësinë më të madhe për trazirat më të rënda në atë vend që nga revolucioni i vitit 1979. Ai kërkoi masa më agresive dhe punoi për të bindur administratën që të mos tërhiqej nga konflikti.
Si kundërpërgjigje, Teherani e vuri atë drejtpërdrejt në shënjestër dhe e kërcënoi me vrasje duke ia përmendur hapur emrin. Vetëm pak ditë para se të vdiste, Graham po i shpërfillte publikisht këto kërcënime në rrjetet sociale.
Ndoshta këto tallje janë thjesht mburrje, një propagandë oportuniste për të marrë meritën e një vrasjeje që Teherani nuk e kreu kurrë. Por kur një fuqi e huaj armiqësore, e cila ka kërcënuar hapur se do të vrasë një senator amerikan në detyrë, publikon një video ku lë të kuptohet se bëri pikërisht këtë, e vetmja përgjigje e duhur është një hetim i përmasave të mëdha.
Dhe Irani nuk ishte i vetmi që e donte Grahamin jashtë loje. Rusët kishin vite që dëshironin mënjanimin e tij. Graham vdiq rreth një ditë pas kthimit nga Kievi - vizita e tij e dhjetë në Ukrainë në kohë lufte - ku qëndroi krah Volodymyr Zelensky-t, vizitoi një fabrikë dronësh dhe njoftoi se Shtëpia e Bardhë më në fund kishte rënë dakord të mbështeste projektligjin e tij të sanksioneve.
Ky ligj do t’i jepte presidentit Trump fuqi të reja e të jashtëzakonshme për të ndëshkuar vendet që financojnë makinerinë e luftës së Moskës. “Kjo do të thotë se do të bëhet ligj”- deklaroi Graham. Tridhjetë e gjashtë orë më vonë ai ishte i vdekur, dhe projektligji humbi arkitektin e tij kryesor pikërisht në momentin kur pritej të miratohej.
Propagandistët e Moskës nuk i kanë fshehur kurrë qëllimet e tyre. Në vitin 2023, drejtuesja e rrjetit RT të Kremlinit fliste në televizionin shtetëror për dërgimin e një skuadre vrasësish për të hequr qafe Graham. Ajo përmendi spiunin sovjetik që organizoi vrasjen e Leon Trockit me një çekiç në Meksikë në vitin 1940, duke shtuar se kjo nuk do të ishte e vështirë as ketë herë, pasi rusët e dinin adresën e shtëpisë së tij.
Këtë fundjavë, po të njëjtët propagandistë u gëzuan në transmetim të drejtpërdrejtë për vdekjen e tij, ku njëri prej tyre u shpreh se ishte e vështirë të parashikohej se kush e kishte radhën për të vdekur. Për më tepër, senatori vdiq pikërisht në vendin për të cilin ajo e kishte kërcënuar: në shtëpinë e tij.
Unë nuk e ngre këtë hipotezë thjesht si një vëzhgues i jashtëm. Gjatë administratës së parë Trump, ndihmova në udhëheqjen e përgjigjes së SHBA-së ndaj sulmit të vitit 2018 në Salisbury, kur oficerët e inteligjencës ushtarake ruse udhëtuan drejt qytetit të qetë anglez dhe helmuan Sergei Skripal, një ish-oficer i inteligjencës së Moskës që spiunonte për Britaninë së bashku me të bijën.
Ata përdorën një agjent nervor ushtarak, të krijuar posaçërisht për të mos lënë gjurmë. Plani i qartë i Kremlinit ishte që vdekjet të dukeshin misterioze dhe të pamundura për t’u provuar, duke dërguar gjithsesi një mesazh kërcënues për dezertorët e tjerë.
Ai komplot u zbulua vetëm sepse helmi dështoi të përfundonte punën dhe hetuesit britanikë refuzuan të mjaftoheshin me përgjigje të lehta. Në kundërpërgjigje, SHBA dëboi 60 oficerë të inteligjencës ruse, dëbimi më i madh në historinë amerikane.
Mësimi që na dha Salisbury është se operacione të tilla zbulohen vetëm kur hetuesit veprojnë shpejt dhe me vendosmëri. Një krizë kardiake te një burrë 71-vjeçar, me histori familjare të sëmundjeve të zemrës, mbetet versioni më i mundshëm i asaj që i ndodhi senatorit Graham. Por nëse ekziston qoftë edhe një mundësi e vogël që ky të ketë qenë një akt i qëllimshëm i një fuqie të huaj armiqësore, pasojat ndërkombëtare do të ishin shumë të mëdha. Kjo është arsyeja pse na nevojiten analizat toksikologjike, një rishikim i kundërzbulimit për rrymat e kërcënimit dhe një ekzaminim mjeko-ligjor i ditëve të fundit të senatorit, udhëtimeve të tij dhe shtëpisë ku banonte.
Dhe nuk jam i vetmi që mendoj kështu. Senatori John Cornyn, një republikan që nuk mund ta quash kurrsesi konspiracist, pranoi këtë javë se çarja e aortës mund të shpjegojë vdekjen e Grahamit, por sërish u bëri thirrje zyrtarëve që “t'i japin përgjigje gjithë pikëpyetjeve duke parë se çfarë do të tregojnë raportet e toksikologjisë”.
Ai ka të drejtë. Dhe nuk do të bënim mirë që t’i hidhnim poshtë këto shqetësime, vetëm sepse disa nga zërat më të zhurmshëm që i ngrenë ato janë njerëz si Laura Loomer, e njohur për promovimin e teorive absurde konspirative.
E theksoj unë nuk kisha ndonjë simpati për Lindsey Graham. E pashë të sakrifikonte parim pas parimi për të fituar pëlqimin e Donald Trumpit, dhe e kam quajtur këtë me emrin që meriton: burracakëri. Nuk do ta zbus këtë gjykim as tani që ai nuk jeton më.
Por Graham u zgjodh nga populli i Karolinës së Jugut dhe pavarësisht bindjeve politike, çdo qytetar duhet të jetë njëlloj i tmerruar nga ideja se një qeveri e huaj mund të kërcënojë udhëheqësit tanë të zgjedhur, e lëre më pastaj t’i godasë ata.
Asgjë nga këto nuk është e pamendueshme. Në vitin 1983, Bashkimi Sovjetik rrëzoi një avion pasagjerësh ku udhëtonte kongresmeni Larry McDonald nga Xhorxhia, duke e vrarë atë së bashku me më shumë se 260 të tjerë.
Most Americans don't know this. Pretending that this can't happen again isn't skepticism. It's amnesia. If a full investigation turns up nothing, even that conclusion will have value.
It will deny our enemies the propaganda victory of ambiguity and expose their claims as ridiculous. But if it is discovered that a foreign hand was involved in the death of a United States senator, the consequences must be devastating.
Sie müssen schnell, öffentlich und so hart sein, dass kein Gegner jemals wieder eine amerikanische Wahlurkunde mit einer Todesliste verwechseln wird.
Alles andere wäre lediglich eine Einladung, solche Aktivitäten fortzusetzen. /Adaptiert aus „The i Paper“
Lini një Përgjigje