FLASH
Shkruar nga Gian Micalesin
Gjenerali çeçen Apti Alaudinov tha se "ata humbën njësi dhe pajisje gjatë atij sulmi"...
"Herët a vonë, të gjitha luftërat mbarojnë. Sa më shpejt të mbarojnë, aq më mirë. Për ne dhe për ukrainasit. Por për të ndaluar luftimet, thjesht ngrirja e luftës nuk është e mjaftueshme; së pari duhet të adresojmë shkaqet rrënjësore të konfliktit. Nuk mund të pranojmë një armëpushim që i lejon armikut të riorganizohet dhe të na kërcënojë përsëri."
Gjenerali Apti Alaudinov, 53 vjeç, ndan shpirtin paqedashës të Vladimir Putinit, duke i dhënë atij nderimet më të larta në vitet e fundit, nga Medalja e Guximit deri te çmimi Hero i Rusisë. Por tipari i veçantë i këtij gjenerali, i konsideruar si një nga më të aftët midis atyre që drejtojnë të ashtuquajturat Operacione Speciale, është se ai është çeçen dhe komandon Akhmat Spetsnaz, njësinë që bashkon veteranët e Wagner, trupat çeçene dhe pakicat nga e gjithë Rusia dhe ish-republikat sovjetike.
Në Rusi, ai njihet më së miri për sprapsjen e trupave ukrainase të cilat, në gusht të vitit 2024, pushtuan pothuajse një mijë kilometra territor në rajonin e Kurskut. "Ukraina po e humbet luftën", shpjegon Alaudinov në këtë intervistë ekskluzive me Il Giornale, "pikërisht për shkak të asaj ndërhyrjeje. Në Kursk, ata humbën njësitë e tyre më të mira dhe shpërdoruan armët që morën nga aleatët e tyre. Ata i kishin premtuar NATO-s se do të pushtonin Kurskun dhe termocentralin bërthamor të Kurchatov, por nuk kishin llogaritur në vijën mbrojtëse të mbajtur nga Akhmat Spetsnaz.
Më 8 mars, Operacioni Tubo, i kryer nga njerëzit e mi, u dha fund iluzioneve të tyre.
Cili ishte sekreti i asaj fitoreje?
"Shpirti luftarak i burrave të mi. 680 prej tyre hynë në një tubacion gazi të papërdorur vetëm 1.40 metra të gjerë, përparuan në errësirë përgjatë mbi 15 kilometrave tubacione dhe, dy ditë më vonë, u rishfaqën pas armikut, duke i detyruar ata të braktisnin pozicionet e tyre dhe të iknin."
Por çfarë është Akhmat Spetsnaz?
"Ne jemi njësia më ndërkombëtare në ushtrinë ruse. Jo vetëm që përfshijmë përfaqësues të të gjitha kombësive në federatë, por edhe japonezë, kinezë, koreanë dhe madje edhe afrikanë. Ne jemi myslimanë, ortodoksë dhe besimtarë të feve të tjera, por të gjithë luftojmë në emër të Zotit, për mbrojtjen e familjes dhe vlerave tradicionale."
Çeçenët dhe rusët kanë zhvilluar dy luftëra shumë të përgjakshme. Si është e mundur që ju po luftoni së bashku?
"Gabohesh. Edhe në ato dy luftëra, unë dhe shumë çeçenë të tjerë luftuam për Rusinë kundër xhihadistëve dhe separatistëve."
Dhe si po shkon lufta në Ukrainë?
"Do të thoja se po fitojmë. Armiku po pëson humbje të mëdha dhe vazhdon të tërhiqet. Trupat tona, nga ana tjetër, po përparojnë dhe po çlirojnë një ose dy vendbanime në ditë."
Pse ukrainasit nuk mund ta mbajnë më pozicionin e tyre?
Arsyeja kryesore është mungesa e ushtarëve. Ata mbështeteshin shumë te furnizimet perëndimore. Ata ishin të bindur se mund ta detyronin Rusinë të nënshkruante një traktat sipas kushteve të tyre. Dhe në fund, ata madje arritën të bindnin aleatët e tyre perëndimorë. Por kjo besim çoi në katastrofë. Ata pësuan humbje marramendëse, shumë më të rënda se tonat. Kjo është arsyeja pse ata nuk mund të gjejnë më rekrutë për të rekrutuar dhe vendosur në vijat e frontit. Dhe ndërkohë, ata përballen me shterimin e burimeve amerikane dhe evropiane.
Dhe a nuk është e lodhur ushtria juaj?
"Pa dyshim, pas pothuajse katër vitesh lufte, edhe ne po e ndiejmë lodhjen. Çdo ushtri do ta ndiente. Megjithatë, sot, trupat tona janë ato me kapacitetin më të lartë të mobilizimit dhe përvojën më të gjerë luftarake. Ne gjithashtu po rrisim prodhimin e armëve dhe dronëve. Në fund të vitit të parë të luftës, sigurisht që ishim në vështirësi dhe na mungonin shumë gjëra. Por sot ekonomia ruse është riorganizuar plotësisht. Dhe kjo na lejon të përballemi me luftën pa shumë probleme." /Përshtatur nga Il Giornale/
Lini një Përgjigje