FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Sulmi ukrainas me dronë gjatë Forumit Ekonomik Ndërkombëtar të Shën Petersburgut vuri në pikëpyetje narrativën e Kremlinit dhe solli luftën në qendër të vëmendjes së elitës politike dhe ekonomike ruse...
Kjo ishte një perde tymi që zbuloi më shumë sesa fshehu. Shtylla e tymit të zi që u ngrit në qiellin veror mbi Shën Petersburg të mërkurën i kujtoi botës, veçanërisht investitorëve të huaj që kishin udhëtuar për të marrë pjesë në Forumin Ekonomik Ndërkombëtar të Shën Petersburgut (SPIEF), se Rusia është në luftë dhe se ajo kishte mbërritur në të njëjtin qytet ku ndodheshin edhe ata.
Nuk kishte asnjë dyshim se kush e kishte kryer sulmin. Në një letër të hapur drejtuar presidentit rus Vladimir Putin, homologu i tij ukrainas Volodymyr Zelensky shkroi: “dronët tanë me rreze të gjatë veprimi bënë një vizitë në hapjen e forumit tuaj në Shën Petersburg.”
Është e lehtë të imagjinosh Zelenskyn, ndërsa vendi i tij vazhdon të përballet me sulme vdekjeprurëse ruse, duke i lejuar vetes qoftë edhe një çast të vogël argëtimi teksa ai dhe këshilltarët e tij krijonin këtë fjali sfiduese, sikur të ishin në një mbledhje për skenarin e një prej komedive televizive ku lideri ukrainas dikur luante.
Kanë kaluar më shumë se një çerek shekulli që kur Putin u bë për herë të parë president i Rusisë. Imazhet e tij në poza fuqie kanë qenë një pjesë e rëndësishme e karrierës së tij politike: me kostum në sallat madhështore të Kremlinit, si njeri i fortë me uniformë ushtarake, apo si aventurier gjysmë i zhveshur gjatë pushimeve.
Putini, pasioni i të cilit për historinë e ka çuar të shkruajë ese të gjata për Luftën e Dytë Botërore dhe për “Unitetin e Rusëve dhe Ukrainasve” (me pak fjalë: Ukraina nuk është një vend i veçantë), me siguri shpreson që një ditë të kujtohet përkrah Car Pjetrit të Madh, themeluesit të Shën Petersburgut, si një udhëheqës që e çoi Rusinë në lartësi të reja.
Letra e Zelenskyt godet pikërisht këtë ambicie. “Çfarëdo që të thoni për NATO-n, gjeopolitikën apo gjuhën ruse, kjo luftë është zgjedhja juaj personale, një luftë pa një shkak të vërtetë. Kështu do ta kujtojë historia”.
Në poemën e vitit 1833 “Kalorësi i Bronztë”, Aleksandër Pushkini imagjinon Pjetrin e Madh teksa planifikon ndërtimin e qytetit. “Të gjitha flamujt do të na vizitojnë”, ëndërron cari.
Putini dëshironte diçka të ngjashme. Një nga momentet për të cilat ai është ndjerë më krenar si president ishte mikpritja e liderëve të vendeve më të fuqishme të botës në Shën Petersburg, qytetin e tij të lindjes, gjatë samitit të G8-ës në vitin 2006.
Mesazhi ishte i qartë: Rusia, pas poshtërimit që pasoi humbjen e statusit si superfuqi në fund të Luftës së Ftohtë, ishte rikthyer në tryezën kryesore të politikës ndërkombëtare.
Unë isha i pranishëm në atë samit si korrespondent. Disa javë më parë kisha vizituar qytetin për një reportazh tjetër dhe vura re se ai po zbukurohej tashmë për ngjarjen e madhe.
Diçka e ngjashme duhet të ketë ndodhur edhe përpara SPIEF-it. Tymi i zi nuk ishte përfshirë në asnjë prezantim planifikimi për mënyrën se si duhej të dukej qyteti. Ajo që zbuloi tymi është një luftë e ndërtuar mbi gënjeshtra.
Gënjeshtra e parë e madhe erdhi në fillim, në vitin 2014, kur Rusia pretendoi fillimisht se Krimea ishte marrë nën kontroll nga forca vetëmbrojtëse, e ashtuquajtura “gardë vendore”.
Një muaj më vonë, gjatë emisionit të tij tradicional maratonë me pyetje nga qytetarët, Putin pranoi: “sigurisht që ushtarakët rusë mbështetën forcat e vetëmbrojtjes në Krime.”
Në vitin 2022, lufta kundër Ukrainës hyri në një fazë shumë më të tmerrshme. U nevojitën më shumë gënjeshtra, përfshirë mohimin se bëhej fjalë për një luftë. Kremlini këmbënguli se ishte një “operacion ushtarak special”.
Zyrtarët dhe propagandistët e televizionit shtetëror rus vazhdojnë me besnikëri ta përsërisin këtë shprehje.
Të bën të pyesësh se sa prej tyre e besojnë ende vërtet. Asnjë fushatë e sofistikuar marrëdhëniesh me publikun nuk mund ta fshijë tymin nga horizonti i Shën Petersburgut, apo nga kujtesa e delegatëve të forumit që e panë atë të ngrihej mbi qytet.
Putini vazhdon të ketë avantazhe të mëdha, në burime dhe fuqi njerëzore, ndaj vendit më të vogël fqinj që dëshiron të pushtojë. Letra e Zelenskyt, me tonin e saj tallës që nuk u mirëprit aspak në Moskë, nuk do të shënojë fillimin e një procesi paqeje.
Kur foli në SPIEF, presidenti rus zgjodhi të kritikonte Perëndimin dhe të lavdëronte sukseset ekonomike të Rusisë. Një pjesë e madhe e këtyre sukseseve, natyrisht, ushqehet nga ekonomia e luftës – ose, sipas terminologjisë zyrtare, ekonomia e “operacionit ushtarak special”.
Por për momentin, Putini ka humbur iniciativën në fushën e betejës, nuk ka një rrugë të qartë diplomatike përpara dhe ka parë sesi planet e tij për të shfaqur Shën Petersburgun para botës janë zhdukur mes reve të tymit.
Gjithnjë e më shumë rusë duhet të kenë filluar të pyesin veten nëse mund të vazhdojnë t’i besojnë njeriut të cilit i kanë besuar sigurinë dhe mirëqenien e tyre. /Përshtatur nga I Paper/
Lini një Përgjigje