FLASH
Shkruar nga Eljan Tanini
Hysen Kryeziu, former activist for the rights and freedoms of Kosovo under the Serbian occupation, today a teacher, leader of an organization that deals with the war martyrs in Kosovo, was the guest of the evening at Esence, which is directed by Eljan Tanini.
Eljan Tanini: -Your family and social stories are not very popular in Albania today. This is also the reason why you are in Essence today. Were you a teacher?
Hysen Kryeziu: - I worked for 32 years in education, but for 11 years I was not allowed to work in school, my studies were interrupted. I started teaching in our Albanian language schools, not in the Yugoslav education system. As a family, we have an early tradition of patriotism since our great-grandfather
Eljan Tanini: - How did you oppose the Serbs, Titoslavs?
Hysen Kryeziu: -1978-1979 for the first time I registered as a student. I participated in the demonstration of March 1981. Among other things, we did guerilla actions with our people, we also had to defend our actions. The police used to come and stay in the courtyard of the mosque. We wrote on the walls, we distributed flyers, we worked 3 out of 3.
The Chamber of Muharrem Fetah has been the nursery of such organizations. Sejdi's chamber was an illegal base. I have been arrested 3 times in my life.
I entered the school one day, I got in the way of a technical, operational person, and then the fight started. The children were watching us. When I left school, 3 Albanian policemen were waiting for us. My sister Servete Kryeziu Maloku came out with her friends in support.
They kept me in the police station, they were right to sentence him to 90 days, I was sentenced to 60 days.
The second arrest, we were very bad from the economy. One day, Lulzim Krasniqi was on his way to us, I met him and his sister. He told me: - You have been discovered as a group! Either run away or…
My brother Shefqeti escaped to Albania within two days, no one knew, I knew.
My father and I were on vacation, we were in an economic crisis. My father put me to work for someone who kept the house with me.
The other day, a person known only to me came to my house for school material, he was actually a policeman
Dhjetor 1982, në shtëpi vjen një telegram me shku e me paraqit provimet për Janarin. Nuk kisha dëgju ndonjëherë që duhet të paraqitesha në këtë mënyrë përmes një telegrami. Ishte koha e afatizuar, i njëjti person më kërkon prapë. Ai më gjeti, shkon, pas 2-3 orësh më arrestojnë pa bujë. Metodë e njohur kjo. Erdhi një polic më mori, më çuan në stacionin policor, Klinë, më tha vishu trashë. Aty e kuptova çfarë nuk shkonte. Polici tjetër në polici, më pat njohur baltën e këpucëve. Polici tjetër na faktoi lëvizjet tona me datë dhe orë. Ajet Gashi dhe Qazim Mazreku më pyesin a e njeh gjuhën serbo-kroate? Unë nuk jepja përgjigje. Prangat i vunë që në shtëpi.
Për gjuhën serbo-kroate u thashë jo! Tash ata nisën me fol për grupin tjetër për me i arrestu të gjithë, flisnin serbisht. UDB-ja e kishte rrjetin shumë të gjerë, denohem 2 vite. Qazim Mazreku nisi dhunën. Në burgun e Pejës nisën netët më të gjata të jetës sime, nga rrahjet isha i fryrë, enjtur. Aq shumë plagë kisha në trup sa kur hiqja pantallonat, shkëputej dhe lëkura. I kam thënë babës mos të shohë nana pantollat dhe gruaja, hidhi diku në Drin. Më mirë të mbysja veten sa të duroja ato tortura.
Ka plot të burgosur që kishin dashur të hidheshin nga dritaret gjatë pyetjeve, kati i katërt.
Kur më kanë marrë në pyetje, unë nuk kam qenë i vetëdijshëm. Më pas më çuan në vetmi, në birucë.
Në burg kishim sinjalet tona, pasi dola nga biruca 2 muaj e gjysmë, dëgjova parrullat deri sa i mësova: REPUBLIKË, REPUBLIKË, KUSHTETUTË O ME HATËR O ME LUFTË!
Esat Kollçaku, u paraqit si u burgosur. Kishim dyshime, ishte muskuloz. Nuk rrinte dot pa bërë ushtrime, ndërkohë niste me na rreh të gjithëve.
Flori Bruqi na hyri si virus në dhomë, ndërkohë kishte orë në dorë gjë për të cilën patëm dyshime. Ai më tha: Ti e ke vëllanë në Shqipni, këtu je sepse do të bësh burg për vëllanë tënd. Shefqeti do të kthehet shumë shpejt nga Shqipëria.
Ftesa për shërbimin ushtarak vinte në 2-3 muaj, mua më ka ardhur për 2 ditë. E kisha edhe gruan në spital. Për ushtrinë shkoj në Kroaci, atje më pyesin nëse kisha bërë burg dhe a di serbisht? Njeriu që më mori në pyetje ishte gati të më këpuste kokën dhe ta hidhte atë nga dritarja.
Lush Grabanica më tha se kush janë përcjellësit e mi: Bujar Berisha dhe një person me mbiemrin Mustafaj ishin ata që më gjëmonin kudo. Në repart nuk kishim orë të kufizuar për të hyrë e për të dalë. Atë natë nuk ma mundësuan hyrjen në kazermë. Nisën të shtënat në kazermë perballë meje. Atë natë fjeta jshatë, dola zvarrë nga kazerma, isha bërë ujë. Më akuzuan se desha me vra rojet, me i sulmu, me helmu në ushqim.
Arrestohem më 4 shtator 1998. Pavarësia më gjeti në ditën e daljes nga burgu.
The boy did not recognize me when he came to the prison. I stayed in Peja prison for 18 days in Lipjan. Baba finds me together with Latif Kryeziu who had hired a lawyer. The boy did not recognize me, he is not a father, he said. After 3 months they took me to Dobrava, I was already in the book of the missing. I gained almost 20 kg, that's why even my son Adriatiku, now Ambassador in Canada, didn't recognize me. The clothes were stuck to my flesh, when I took them off from the violence and torture, when I took off the clothes, they also ripped off my flesh.
I gave the boy the bomb he was hiding somewhere. I was released from prison on February 17, 1999. I also want to say something: There are also people in Kosovo who do not know these problems, as there are also those from Albania who gave a lot to the war./Essence
Lini një Përgjigje