FLASH
Shkruar nga Federico Ferraù
Macron's most recent speech at Sorbonne University was rapturously reported by the mainstream media. However, it should be read very carefully. It seems that with this speech the French president reinforced the program presented earlier by Mario Draghi in La Hulpe.
But the more the European establishment tries to fix the liberal EU system to encourage it to remain "competitive", the more its contradictions increase. We talked about this issue with Agustín Menendez, jurist and professor of comparative public law and political philosophy at the Complutense University in Madrid.
Macron recently said that "Europe can die, that it is mortal", and we must "react through strength, development and humanity". How are these three big European sources doing? Can they respond to the crisis that the EU is going through?
Macron makes no distinction between the European Union and Europe. This approach can be justified in certain cases, but it is not acceptable when you aim to make a good impression and when you pretend to talk about the history of the last 25 centuries.
However, I think that Macron has only recalled the existential dimension of the European crisis. But his speech lacked a much clearer analysis of what has gone wrong in the past 40 years of European integration. Especially the last 10 years, where he has had a great responsibility. Macron said many things at the Sorbonne, but did not touch the essence.
Which is according to you...
Today the EU is not able to act effectively as its "economic constitution" - which is not a true political constitution, as it also includes an institutional structure and a decision-making system - makes action at the European level impossible. and blocks the actions of member states.
How does this blockage happen?
By favoring a continuous cycle of austerity, which creates an ultra-rich minority at the expense of the development of everyone else. See the case of Greece. The "excellent" macroeconomic data of a country that has become the poorest of the 27 member countries, with the exception of Bulgaria, where the situation is even more catastrophic.
In mid-March, Macron was the first to talk about sending troops to Ukraine, surprising everyone. What is France's role in the current power structure in Europe?
Le t'i japim Çezarit atë që është e Çezarit. Macron ishte shumë i qartë në vizionin e tij. Duke e lënë të hapur derën për transformimin e luftës me prokurë që po zhvillohet në Ukrainë në një luftë frontale, edhe nëse kjo do të rriste rrezikun e luftës bërthamore, Macron prezantoi kandidaturën e Francës si vendi hegjemonist i një faze të re të integrimit evropian, e mundësuar kjo nga kriza ku ka hyrë Gjermania.
Gaboj apo po flasim për industrinë e luftës?
Pikërisht për të. Ajo lëvizje mund të shpjegohet si hapi i parë drejt rolit qendror të kompanive franceze në zhvillimin e një industrie armatimesh mbi-kombëtare. Kjo do të lejonte atë që në rrethana të tjera duket e pamundur: ri-industrializimin e Francës, e financuar me paratë e të gjithë evropianëve.
Një operacion që do t'i garantonte Francës udhëheqjen e lakmuar të BE-së...
Falë forcës së saj ushtarake, do të kishte rolin e Athinës së lashtë në Lidhjen Deliane (478-477 Para Erës Sonë). Por le të jemi të qartë mbi një gjë: vetëm një pakicë e francezëve do të përfitonte ekonomikisht.
Trupat “në tokën ukrainase” të premtuara nga Macron, mund të mos jenë më thjesht një kërcënim, por një operacion nga i cili nuk ka kthim pas. A do të rrëzohen shumë qeveri në atë moment?
Një burrë shteti i vërtetë i peshon gjithmonë 2 herë fjalët e tij. Dhe nëse duhet të flasë për armët bërthamore, duhet të matet të paktën 4 herë. A e bëri këtë Macron? Ndoshta jo, duke pasur parasysh antipatinë e tij ndaj diplomatëve.
Gjermania e di shumë mirë se lufta e ka zhytur ekonominë e saj në një krizë të paprecedentë. Aktualisht ka një zhvendosje të madhe të kompanive nga Gjermania në SHBA. Pse lidershipi gjerman e vuan në mënyrë pasive këtë proces? Çfarë mësimi duhet të nxjerrim prej tij?
Duhen nxënë 2 leksione. Së pari janë elitat gjermane që nxjerrin në pah një impuls më të qartë nihilist, siç e ka bërë të qartë edhe çështja e gazsjellësit “Nord Stream”. E dyta, që interesat evropiane nuk janë të njëjta me ato të SHBA-së. Macron ka parasysh këtë gjë në disa pasazhe të fjalimit të tij, por distanca midis tij dhe De Gaulle është shumë e madhe. Por ajo që duhet nuk është një antiamerikanizëm retorik dhe piktoresk.
Çfarë rrezikohet më shumë në Ukrainë? Mbijetesa e Rusisë? Apo ai i regjimit neoliberal evropian? Apo ndoshta ajo çfarë mbetet nga “Rendi i Ri Botëror” amerikan?
Në këtë kapitull të luftës së pjesshme globale që është lufta në Ukrainë, Rusia dhe ndoshta edhe SHBA kanë objektivat e tyre strategjike. Ndoshta rusët duan të shmangin shndërrimin në një fuqi të dorës së dytë, siç mund të ndodhë nëse vazhdon zgjerimi i NATO-s.
But we have to wonder if the war is hastening Russia's decline, starting with its demographic decline. For the US, its role as a superpower is at stake. It is threatened by economic and cultural decline. Just think of the incredible material inability to produce munitions caused by de-industrialization. On the other hand, the European Union has no strategic objectives, it only submits to American ones.
Meanwhile, a strong doubt has arisen: Whether or not Europe should enter the war to guarantee the survival of its economic-political system...
General and later President of the USA, Dwight Eisenhower, spoke many years ago about the American military-industrial complex as a threat to American democracy. What we are seeing now is the birth of the supranational European military-industrial complex. One thing is clear: Macron and Draghi will not be the ones to reveal to us the dangers associated with such a development./ Adapted Pamphlet from "Il Sussidiaro"
Lini një Përgjigje