FLASH
Shkruar nga Lorenzo Lamperti
Trump's public abandonment of a US ally in need is the ideal symbol for Beijing's message to the rest of the world that America is no longer a reliable partner...
"A shouting match!" This is how Chinese media described Friday's heated confrontation at the White House between Donald Trump and Volodymyr Zelensky, in front of cameras and international media.
Reports from China point out the "very rare" and "dramatic nature" of an episode, which "highlights the deep differences between the United States and Ukraine" over a diplomatic solution to the three-year armed conflict.
The incident, writes the Global Times, a tabloid very close to the Chinese regime, "also showed the Trump administration that ending the crisis may be more challenging than it initially expected."
It is precisely these “challenges” that China has been pinning its hopes on since February 2022, when it maintained a position on the war in Ukraine that has remained essentially unchanged. Beijing expected that the exhaustion of the western front would ultimately force all parties to accept Beijing’s demand for a “political solution” based on the principles of “territorial concern for the security of all parties.”
The two stated principles are certainly difficult to reconcile with the war in Ukraine, given that Beijing has always supported Moscow's anti-NATO and anti-US vision. It is for this reason that Xi Jinping has never proposed himself, despite the misinterpretations of some analysts, in the role of mediator in resolving the conflict.
At a weekly press conference on Saturday, a Chinese government spokesman chose not to comment. In fact, at the official level, Beijing will be keen to support Trump's efforts to find a political solution to the conflict.
But in reality, from Beijing's perspective, the humiliation of Zelensky in front of the world's media is a spectacle that could hardly have gone better. Of course, the world had already seen the collapse of the alliance between Washington, Kiev and Europe, but no one could have imagined that the final abandonment would occur in such a grotesque manner in front of television cameras.
From China's perspective, this episode ultimately demonstrated the disintegration of the credibility of the United States, as well as of the alliance among US-led democracies around the world, which had been reinforced by Joe Biden.
The unusual event at the White House provides a tremendous boost to Beijing's narrative of how the world works, with some commenting on Chinese social media that Trump is "China's best ambassador."
Ajo që po ndodh në Ukrainë, është në fakt shembulli ideali që Xi Jinping mund t’ua tregojë në formë paralajmëruese fqinjëve të tij aziatikë, se sa të pabesueshme janë bërë Shtetet e Bashkuara. Mesazhi, i nënkuptuar apo i qartë, është shumë i qartë: “Amerikanët do t'ju armatosin, por më pas do t’ju braktisin, siç bënë me Afganistanin në fillim, dhe tani me Ukrainën!”.
Dhe një ndër objektivat e parë të një mesazhi të tillë është padyshim Tajvani, i cili po sheh me frikë mënyrën se si po trajtohet Zelensky ng SHBA, dhe çfarë domethënie ka kjo për sovranitetin e tij, ndërsa Pekini po e forcon retorikën mbi “ribashkimin”.
Po ashtu, është një lajm i keq për Korenë e Jugut, Japoninë dhe Filipinet, të cilat vitet e fundit ishin afruar shumë me Uashingtonin dhe tani janë mosbesuese ndaj angazhimit dhe qëndrueshmërisë së sjelljes së SHBA-së ndaj tyre.
Aq sa shumë analistë parashikojnë që Seuli dhe Tokio, do të synojnë zhvillimin e arsenalit të tyre bërthamor, ose krijimin e një lloj NATO-je aziatike për të reduktuar varësinë nga ndihma e SHBA-së. Në këtë situatë Kina buzëqesh.
Teoria e një “pranvere” të re në raportet SHBA-Rusi për të izoluar Pekinin, duket më shumë si një fantazi. Në fillimin e viteve 1970, Henry Kissinger dhe Richard Nixon shfrytëzuan ndarjet ekzistuese midis Pekinit dhe Moskës, madje u përfshinë edhe në përleshjet e kufizuara që ndodhën përgjatë kufirit sovjeto-kinez.
Këtë herë, Uashingtonit do t’i duhet të prishë rreshtimin midis dy fuqive që ndajnë shumë interesa brenda rendit global. Për të mos harruar faktin që Kina është më e integruar në ekonominë perëndimore sesa Rusia, e cila me luftën në Ukrainë, e ka rritur varësinë e saj nga Pekini.
Sigurisht, Vladimir Putin mund ta përdorë këtë afrim të madh, për të forcuar autonominë e tij strategjike. Por paparashikueshmëria e SHBA-së në këto momente dhe acarimi i raporteve me Evropën, nuk e lehtësojnë një ndarje hipotetike.
Pardje Xi priti në Pekin Sekretarin e Këshillit të Sigurimit rus, Sergei Shoigu, me shpresën e një forcimi të mëtejshëm të marrëdhënieve dypalëshe, vetëm pak ditë pas një bisedës telefonike të radhës midis Xi dhe Putin.
Megjithatë, asnjëra nga këto nuk nënkupton se Pekini dëshiron të marrë pjesë drejtpërdrejt në procesin e negociatave, për t’i dhënë fund luftës në Ukrainë. Në fakt, në këtë fazë Kina e konsideron si të dëmshëm për imazhin e saj paraqitjen përkrah Donald Trumpit.
Për këtë arsye, deri më tani Xi e ka zvarritur kërkesën për takim nga ana e udhëheqësit amerikan, edhe me koston e një vale të re tarifash. Ai beson se në këtë fazë, qëndrimi duarkryq dhe vëzhgimi i tensioneve të thelluara mes amerikanëve dhe evropianëve nga distanca e duhur, mund t’i japë avantazhe të rëndësishme, duke filluar nga një përmirësim i mundshëm i marrëdhënieve me Evropën.
Kina duket më e përgatitur për t’u përballur me Trumpin, se gjatë mandatit të tij të parë. Ose të paktën, Pekini po përpiqet të shohë se ku mund të përfitojë nga qasja e presidentit amerikan ndaj politikës ndërkombëtare.
The first time, it responded with so-called “wolf warrior diplomacy,” an aggressive stance that many now see as a missed opportunity. This time, China is trying to project a softer, more conciliatory image.
By appearing as a more responsible power: a guarantor of free trade and a supporter of political dialogue on international crises. This approach is yielding results in the so-called Global South. But Beijing believes it can also bear fruit in the West. It believes that Europe cannot wage two trade wars at the same time, and it has been disoriented by Trump's brutal behavior.
It is no coincidence that Xi is currently focusing on what he calls his “global peace initiative.” As vague as this new manifesto is, it embodies the repositioning of a China that can achieve diplomatic victories as a credible alternative to the United States.
Lini një Përgjigje