
Scientific studies show that 50 years ago temperatures during these waves would have been about 3.5 degrees lower. It is not enough to adapt, we must act on the causes and help countries that are still developing.
If we don't act now to reduce emissions, the climate crisis will escalate. We will lose our well-being. Fifty years ago, heat waves would have been about 3.5 degrees cooler.
Today they are a direct consequence of the climate crisis. After the tragic heatwave in Europe - with over 1,300 victims - the alarm comes from Mario Tozzi, a well-known geologist and climate researcher, in an interview with La Stampa.
The main enemy is heat waves, periods of abnormally high temperatures that do not allow for a moment of rest. From a meteorological point of view, a deterioration in the weather is expected between the end of June and the beginning of July, which will temporarily interrupt the extreme heat, bringing a drop in temperatures and storms, in some areas even strong, with a risk of hail, especially in northern Italy, to then spread towards the center and south.
During the first ten days of July, temperatures will approach the typical summer levels of several years ago. However, this coolness will be short-lived. Meteorologists predict that the rest of the season will be characterized by the alternation of new heat waves with unstable fronts, accompanied by strong local storms.
This is the atmospheric pattern that in recent years has replaced the traditional summer dominated by the Azores anticyclone, making both periods of intense heat and extreme phenomena more frequent.
Tozzi says that while meteorological forecasts cannot go too far ahead in time, in terms of climate the trend is already clear and directly linked to global warming. A phenomenon that is already taking lives and that must be curbed to avoid even more serious consequences.
Do the heat waves hitting Italy and Europe represent a new climate trend?
Studies by scientists at World Weather Attribution, who analyze the connection between climate change and extreme events, show that the heat waves we are experiencing are abnormal compared to the past precisely because of global warming.
If the same heat wave had occurred in 1976, 50 years ago, temperatures would have been about 3.5 degrees lower, because global warming had not reached today's levels then.
Valët e të nxehtit janë njëkohësisht pasojë dhe nxitëse e krizës klimatike, duke krijuar një rreth vicioz. Komuniteti shkencor ka paralajmëruar prej kohësh se po i afrohemi kufijve biologjikë të ekosistemeve, por edhe kufijve të aftësisë sonë për të përballuar temperatura kaq të larta.
Për njerëzit me një sistem imunitar më të brishtë, i nxehti ekstrem e përkeqëson gjendjen shëndetësore dhe sëmundjet ekzistuese, duke rritur edhe rrezikun e vdekshmërisë. Valët e të nxehtit janë një fenomen meteorologjik, por ato zhvillohen brenda një tendence klimatike që po çon drejt një ngrohjeje të vazhdueshme.
Pra duhet të presim që ngrohja globale të vazhdojë dhe pasojat të bëhen gjithnjë e më të rënda?
Nëse vazhdojmë të mos ndërmarrim asnjë veprim, është e vështirë të mendohet se situata do të përmirësohet. Mund të ketë vite të veçanta, por në përgjithësi prirja është drejt rritjes së mëtejshme të temperaturave dhe përkeqësimit të ndikimit mbi ekosistemet dhe speciet e gjalla. Do të humbasim mirëqenien aktuale dhe do të përballemi gjithnjë e më shpesh me situata të panjohura.
Edhe fakti që vera duket se po zgjatet, me një vapë shumë të madhe që në qershor, është pjesë e kësaj prirjeje?
Sigurisht. Dhe këtë verë po e përjetojmë drejtpërdrejt. Këtyre efekteve do t’u shtohet edhe fenomeni El Niño, i cili duket se vepron në të njëjtin drejtim me ngrohjen globale, duke i përforcuar pasojat.
Vera e nxehtë tërheq më shumë vëmendje, por duhet të shohim edhe muajt e tjerë të vitit: nëntori, janari dhe shkurti po bëhen gjithnjë e më të ngrohtë, duke ndryshuar mesataren klimatike. Kjo është një pasojë e ndryshimeve klimatike. Klima matet në terma afatgjatë.
Ju thatë se duhen ndërmarrë veprime. Çfarë do të thotë kjo konkretisht?
Do të thotë se duhet të veprojmë urgjentisht mbi shkaqet e ndryshimeve klimatike. Ky është hapi më i rëndësishëm. Ose luftojmë shkaqet, ose thjesht përshtatemi. Por nëse kufizohemi vetëm te përshtatja, rrezikojmë të përshtatemi me një realitet që ndërkohë vazhdon të përkeqësohet.
Për t’u mbrojtur nga stuhitë gjithnjë e më të fuqishme mund të ndërtojmë diga apo vepra të mëdha mbrojtëse kundër dallgëve 6-metërshe, por nëse nuk eliminojmë shkaqet, ato dallgë nesër mund të bëhen 8 metra.
E vetmja rrugë realiste, është të arrijmë në zero emetimet që vijnë nga djegia e lëndëve djegëse fosile, pra të ndalojmë përdorimin e qymyrit, naftës dhe gazit. Dhe nuk kemi më shumë kohë në dispozicion.
Është e vërtetë që Evropa ka ndërmarrë disa hapa, por ende nuk kemi arritur një marrëveshje ndërkombëtare ku të gjitha vendet të angazhohen seriozisht. Ne duhet të bëjmë pjesën tonë dhe njëkohësisht të ndihmojmë vendet në zhvillim, të cilat me të drejtë na kujtojnë se vendet e pasura janë zhvilluar duke ndjekur pikërisht modelin që sot u kërkohet atyre të mos e përsërisin.
Pa bashkëpunim global nuk mund të ketë sukses në këtë betejë.
Çfarë mund të bëhet për t’u përshtatur me ndryshimet klimatike?
It is often said: to plant as many trees as possible. But we are talking about hundreds of millions of trees. For them to be able to absorb significant amounts of carbon dioxide, it takes about 30 years. It is a useful measure to adapt to the new reality, but it is not enough. If we do not attack the causes of the problem, we will always be late. / Adapted from "Pamphlet" by "La Stampa"
Lini një Përgjigje