FLASH
Shkruar nga Sokol Dodani
Closely connected with the pyramid schemes, continuing with the events of '97, '98, with the disappearance and murder of several families in Tropoja, with the tragedy of Gërdec with 26 killed, three more suicides, 300 injured; with the murders of 4 victims on the boulevard of the martyrs on January 21, where, defying justice, he comes out with bragging and bragging statements, in front of all the cameras, expressing a criminal desire that would have killed even more...
In its history of only one century, Albania has had to find itself at the crossroads and the dilemma of life or death, of its existence or its denial, more than once.
Even today we are in such a situation.
Our society is affected by a deadly disease such as corruption, but luckily for it, it has been offered help by the allies of the western democracies, mainly the American one, such as the reform in Justice as the only curative antidote.
The construction of the new structure of justice, specifically the triangle BKH, SPAK and GJKK, is trying to put an end to the silent agreement between POLITICS and JUSTICE, of these 30 years of the so-called "transition", where POLITICS were left to free field to steal the state, while JUSTICE was left with the right to steal the citizen.
This period of Albanian justice basically resembles Andersen's fable, where a child (a symbol of the common people), contrary to all the speculations of pseudo-professionals, realizes that the king is naked.
Popular perception has been and continues to be far ahead of its representative bodies in ascertaining so many crimes of the Albanian political class.
Lamartine says: "Every human art has created miracles, politics in most of it Monstra".
Although he cannot fully accept this expression, he still cannot deny the fact that corruption in Albania and its extreme extent is a creation of the current political class.
As lawyer Ngjela says: "even the chickens in my neighborhood know that corruption is massive in Albania".
In simple human logic, the bigger the infection, the stronger the antidote should be.
But unfortunately, we are finding the opposite in reality.
For days and more, a significant deficiency is reinforcing in the new justice system, its minimalist concept!
Let's look at the figure of former Prime Minister Berisha.
I lidhur ngushtësisht me skemat piramidale, në vazhdim me ngjarjet e 97-s, 98-s, me zhdukjen dhe vrasjen e disa familjeve në Tropojë, me tragjedinë e Gërdecit me 26 të vrarë, tre të tjerë të vetëvrarë, 300 të plagosur; me vrasjet e 21 Janarit të 4 viktimave në bulevardin e dëshmorëve, ku duke sfiduar drejtësinë, del me deklarata pallmeftari dhe mburraveci, përpara të gjitha kamerave, duke shprehur dëshirë kriminale që do të kishte vrarë akoma më shumë. Si edhe me një seri të pafund vjedhjesh e korrupsioni të përziera bashkë.
I deklaruar 'Non grata' nga dy vendet më të qenësishme perëndimore si SHBA dhe Mbretëria e Bashkuar, ai vazhdon të mbetet fare pa shpjegim deputet në kundërshtim me ligjin mbi statusin e përcaktuar nga Kuvendi i Republikës së Shqipërisë për figurën e deputetit.
Drejtësia e ndrojtur shqiptare, në kundërshtim me pritshmërinë shoqërore që është në përmasa epokale, mjaftohet ta nxjerrë përpara përgjegjësisë vetëm për dosjen në lidhje me kompleksin Partizani?!
Sigurisht që edhe për këtë duhet të jetë i akuzuar, por përpara atyre veprave të tjera ku ka gjak e tragjedi njerëzore, kjo e fundit duket më shumë si një farsë se sa një drejtësi e denjë e shekullit të ri.
Për analogji kjo i ngjan atij piromanit vrasës i cili pasi me aktin e tij ka vrarë pjesëtarët e një familje, akuzohet për dhunim banese!
Po këtë koncept minimalist e shohim edhe në ndërtimin e akt-akuzave.
Le të marrim shembullin e Gërdecit si një fakt përmbledhës, "par excellence".
Në doktrinën e të drejtave të njeriut, ekziston kapitulli i Neglizhencës Kriminale, që është në të njëjtin stad me atë të krimit kundër Njerëzimit.
Në të thuhet :"... përmbushja e një akti ose mos kryerja parandaluese për të cilin kemi detyrimin ligjor, si nga organet shtetërore apo ato private, të cilat në veprimtarinë e tyre kanë shkaktuar nëpërmjet një mungese përgjegjësie cilësuese, cënimin e integritetit dhe sigurisë fizike të një shumësi personash".
Kjo duket sikur është shkruar enkas për Gërdecin.
Dostojevski në veprën e tij Krim dhe Ndëshkim shkruan: "Nuk përulem përpara asnjë altari institucional, me përjashtim të atij të dhimbjes njerëzore".
Le te shkojmë më tutje, në deklaratën e tij në seancën e mbajtur, para pak ditësh ne gjykatën Speciale të Shkallës së parë, ish ministri Fatmir Mediu deklaron se ndien përgjegjësi morale dhe jo ligjore, në qoftë se kjo seancë do ishte mbajtur në vendet perëndimore, në bazë të doktrinës, prokurori i çështjes, sa herë del në pah aspekti moral është i detyruar në mënyrë të drejtpërdrejtë dhe të menjëhershme të drejtojë një seri pyetjesh me qëllim vlerësimin e shkallës së sinqeritetit të deklaruesit nën akuzë.
Le të shpjegojë çfarë nënkupton ai me përgjegjësi morale.
A ka bërë ndonjë përpjekje për të dhënë nga të ardhurat e tij personale, ndihmesa ekonomike për të dëmtuarit?
A është përpjekur të kontribuojë ai së bashku me te tjerë, për të themeluar një fondacion me objekt: ndihmë përkundrejt viktimave të kësaj tragjedie?
Why was it accepted as his only punishment: replacing one ministerial post with another?
How does he justify the fact that he was convicted in absentia in Italy?
Has the 326 victims of this tragedy been addressed individually?
If no such act has been undertaken on his part, then the question naturally arises: on the basis of which morality does this individual feel moral responsibility?
But the Albanian society knows this former minister best, what disappoints is not his lack of seriousness, but the "forgetting" and therefore unanswered of these questions, which the body of the accusation, be it the simplest would have done them.
In the opinion, the fact is whispered more and more that fortunately we have foreign specialists than ours, the "powerful" of this country rub their hands thinking that they passed this time too.
So, in analogy, again with Andersen's fable, this institution that carries on its shoulders the weight of the most important historical mission of the beginning of this century, cannot and should not become part of the mockery of corruption against the expectations of the Albanian people …
Otherwise very soon he will resemble the character of the "Naked King". / Pamphlet
Lini një Përgjigje