FLASH
Shkruar nga Roland Qafoku
Six interior ministers in 9 years and 10 months. Why the government of Edi Rama suffers from the syndrome of the minister of the interior and why this post remains mine with time. The holder of this ministry has either been dismissed, or has resigned, or has been arrested. 10 reasons why Prime Minister Rama, but also his predecessors, do not find peace with the leaders of the blue department.
On Saturday, Prime Minister Edi Rama appointed Taulant Balla as the 6th Minister of the Interior in 9 years and 10 months of government since September 2013. By calculation, so far, on average, an Interior Minister in the socialist government has been in duty 1 year and 5 months. Thus, Saimir Tahiri remained in office for 3 years and 6 months. Fatmir Xhafaj was in office the first time for 1 month and 29 days and the second time for 1 year, 1 month and 15 days. Dritan Demiraj was in office for 3 months and 21 days. Sandër Lleshaj was in office for 2 years, 1 month and 14 days and Bledi Çuçi was in office for 2 years, 6 months and 22 days. Almost everyone has left after a major major event. Saimir Tahiri resigned after the scandal with some of his cousins and was sentenced to 3 years and 4 months in prison on the charge of abuse of office. while he is currently serving the remainder of his sentence in his apartment due to family circumstances. Fatmir Xhafaj resigned after the scandal with his brother wanted in Italy.
Dritan Demiraj left only from the predetermined agreement that Prime Minister Rama had with the head of the opposition Lulzim Basha in a government with several ministers in a short transitional period. Sandër Lleshaj resigned after the killing of a young man by an irresponsible policeman, and Bledi Çuçi was fired after the barbaric beating of two people in Borizana by 8 members of the Rraja tribe, after he reported to the police that the mines in the quarry where they were the owners were damaged the house. But this type of syndrome has not only involved Rama's government. In the eight years of Berisha's government as prime minister, he led the executive with 4 interior ministers, Sokol Olldashi, Bujar Nishani, Lulzim Basha, Bujar Nishani, Flamur Noka, with an average of nearly 2 years in office. This syndrome is even more serious with the first socialist government. From 1997 to 2005, that is, in 8 years, the socialists governed with 8 Ministers of the Interior: Neritan Ceka, Perikli Teta, Petro Koçi, Spartak Poçi, Ilir Gjoni, Stefan Çipa, Luan Rama and Igli Toska. Meanwhile, in the first DP government, from 1992 to 1997, i.e. in 5 years, Prime Minister Aleksandër Meksi led the executive with 3 interior ministers: Bashkim Kopliku, Agron Musaraj and Halit Shamata.
So, on average, 1 minister has been in office for 2 years. Meanwhile, from 1991 until today, including all governments, Albania has had, in 32 years, 26 interior ministers with an average tenure of 1 year and 2 months. And why, even though 32 years have passed since the fall of communism, the curse follows the Minister of the Interior in Albania with an abnormal departure from office, having Kadri Hazbi's syndrome? He leaves not because a certain term ends, but he leaves under compulsion, or by resignation, or by dismissal, or by arrest, so a shame?
First, this shows that the order in Albania, even after 32 years of efforts to build a democratic and legal system, continues to not be at normal standards, even though government officials and police leaders try to fill the public's mind that we are getting better and better. Public safety leaves a lot to be desired and the latest event in Fushë-Kruja is the most serious anti-advertisement that our country has fundamental problems with law and order standards. Meanwhile, in the time we live in when technology presents us with a movie-like event, an event like the one in Fushë-Kruje influences and has an even stronger impact on the public. Both Bledi Çuçi and Sandër Lleshi have left office after the publication of videos of the events in Fushë-Kruje, but also of the killing of the young man in Tirana by a policeman.
Së dyti, në Shqipëri vijon të jetë problem po aq kryesor mungesa e rendit brenda rendit. Vërtetë rrahja barbare nga ana e pjesëtarëve të fisit Rraja ndaj dy burrave të fisit Maja ishte një ngjarje shokues, tejet e rëndë dhe ka lënë pa fjalë këdo që e pa. Por më e rëndë akoma në këtë histori është spiunimi i policit te fisi Rraja e denoncimit të dy burrave Maja për çështjen e minave të guroreve dhe dëmtimin e banesave të tyre. Dhe imagjinoni që kjo u bë publike. Por sa e sa raste ka në Shqipëri që një polic që merr denoncimin, më parë se ta regjistrojë në regjistrat e komisariatit lajmëron të denoncuarin dhe i jep atij gjeneralitetet e denoncuesit duke u shndërruar nga sigurues në shkatërrues të rendit publik, sundimin e bandave kriminale dhe humbjen e besimit te shteti. Kjo është thembra e Akilit në policinë tonë të shtetit. E vërteta është se mes radhëve të policisë ka policë të zotë, të aftë dhe që me aftësinë dhe ndershmërinë e tyre e kanë ngritur emrin e policisë në këto 33 vite. Por duhet ta themi po aq hapur se në polici ka edhe punonjës të poshtër që janë të lidhur me bandat kriminale, i furnizojnë ato me informacione dhe paguhen prej tyre. Me plot gojën këta lloj policësh e meritojnë ti quash bazhibozukë dhe që na kujtojnë ushtarët e perandorisë osmane që në vend të detyrave të luftës plaçkisnin dhe vrisnin popullsinë.
Së treti, në Shqipëri ende ekzistojnë enklava dhe zona të pakontrolluara nga policia. Zona e Krujës, veçanërisht e Borizanës dhe Fushë-Krujës prej dekadash mbetet më problematike në vend. Aty kanë ndodhur shumë ngjarje që kanë sfiduar shtetin dhe rasti i fundit ishte i tillë që fisi Rraja tregoi publikisht se ka qenë përherë mbi shtetin, nuk e ka përfillur shtetin dhe ndjeheshin të sigurtë si triumfues mbi ligjin dhe shtetin. Dhe ministrat e brendshëm nuk e kanë ngacmuar fare këtë plagë të rendit në të gjitha këto vite.
Së katërti, në Shqipëri ende vijon mentaliteti i fuqisë fizike dhe i të fortit përpara ligjit. Ngjarja e Fushë-Krujës tregoi se i forti i fshatit, i forti i lagjes dhe i forti i rrugës është mbi ligjin, mbi policinë dhe mbi shtetin. Vërtetë me arrestimin e tyre ky takëm ka marrë një lloj goditje. Por imagjinoni momentin e parë ku u shfaq videoja sa zemër kanë marrë të fortët e fshatit, të fortët e lagjes dhe të fortët e rrugës? Ata kanë menduar se fuqia fizike dhe fuqia bandideske dhe jo ligji vijojnë të triumfojnë në Shqipëri dhe kjo vazhdon të ketë pasoja. Dhe mes pasojave më të rënda është ndjenja e pasigurisë dhe largimi nga vendi pikërisht për këtë arsye. Dhe ministrat e brendshëm nuk janë marrë fare me këtë fenomen.
Së pesti, në Shqipëri vijon të sundojë politika për disa vota më shumë. Rrahman Rraja vërtetë bëri një akt normal duke dhënë dorëheqjen. Por a ishte normale që PS për shkak të ndikimit në zonë duhet ta vendoste në listë për të kandiduar për deputet në zgjedhjet e vitit 2021? Ky është një gabim personal i Edi Ramës që vërtetë ai i siguroi një rezervuar votash në qarkun e Durrësit, por njëkohësisht i dha edhe një kosto të rëndë Shqipërisë për rendin publik që do ndikojë shumë për vite e vite. Socialistët dhe jo vetëm duhet të heqin dorë nga përfshirja në garat elektorale personazhe të fortë vetëm pse ata kanë ndikim në zonë. Rasti Rraja konfirmon se vërtetë të fortët të japin vota, por një ditë ata do dalin nga kontrolli dhe produkti do jenë ngjarje si kjo e Fushë-Krujës.
Së gjashti, në strukturat e policisë vijonë të ketë problem organizimi dhe kontrolli. Polici i komisariatit të Fushë-Krujës vërtetë spiunoi te të denoncuarit, por duhet ta themi se kuptohet qartë se kontrolli vertikal ka munguar. Shefi i postës së Policisë, shefi i komisariatit, drejtori e deri në Drejtorinë e Policisë së Shtetit nuk u gjendën befas të papërgatitur nga kjo ngjarje. Jemi të bindur se ata kanë qenë të inforrmuar se si funksionon ky grup familjar dhe besohet se kjo ngjarje nuk është e vetmja. Kjo mund të jetë e vetmja e filmuar.
Së shtati, drejtësia shqiptare tregoi edhe njëherë se me ngjarje të këtij lloji ka dështuar. Ne vërtetë sot i turremi policisë dhe e kemi të lehtë ta godasim atë. Por ajo që duhet të ishte garante e kësaj situate është drejtësia. Jam i bindur se në momentin kur godisnin në kokat e dy burrave me shkopinj baseball-i pjesëtarët e fisit Rraja më shumë ndjeheshin të sigurtë se me ta nuk do të merrej prokuroria dhe gjykata se sa policia. Kryeprokurori i Antimafias Italiane Pier Luigi Vigna e ka lapidare thënien e tij në një intervistë që i kam marrë në vitin 2004: Deri sa këtu në Shqipëri nuk vriten prokurorë dhe gjykatës, por vetëm policë, do të thotë se drejtësia është palë me krimin. Kur të vritet prokurori dhe gjykatësi i parë për shkak të detyrës, vetëm atëherë duhet të thoni se nisi beteja me krimin.
Së teti, ndikim jo të vogël në këtë histori ka edhe media. Mungesa e lajmeve, kronikave, speciale në zonën e Fushë-Krujës e kanë shndëruar atë zonë në një oaz krimi dhe një zonë pa media. Mjaftoi kjo ngjarje dhe gazetarët u dyndën atje duke nxjerrë në publik problemet e mungesës së hapur të shtetit. Por si ka mundësi që media nuk e ka bërë këtë qoftë një herë të vetme me reporte apo investigime? Zhanri i investigimit nuk mund të trajtohet vetëm brenda unazës së Tiranës. Kjo mungesë e ka bërë këtë zonë sikur të ishte diku në Hënë dhe jo vetëm pak kilometra larg Tiranës.
Së nënti, bizneset me probleme të theksuara me ligjin dhe biznesmenë me pistoletë në sqetull dhe me shkopinj baseball-i në bagazhet e makinës tregojnë natyrën për një pjesë të sipërmarrjes në Shqipëri. Rrjedhimisht edhe të ekonomisë sonë. Videoja na bëri të pyesim nëse jemi në epokën e familjeve mafioze në SHBA-në e viteve ‘30-të. Në fakt, jo. Videoja tregoi se jemi në fillimet e qytetërimit. Fjalori i një biznesi me fjalët fis, burra, pistoletë, shkop baseball-i, gjak, godite, vrite, qëlloje, nuk mund të jetë kurrë biznes. Një biznes që ka këtë stil dhe këtë sjellje nuk mund të pajiset kurrë me licencë për aktivitet.
Tenth, we must say that Albania still has significant problems with the control of the territory. Investments in drones and satellites have not yet come to fruition, and as such, an area like this quarry that operates without asking for laws and the state is absurd to think that it still exists in 2023.
Lini një Përgjigje