FLASH
Shkruar nga Larisa Brown
As a "person taken under protection and very much in danger of life", Alejo Vidal-Quadras is guarded by several officers of the Metropolitan Police in the suite of the hotel in London where we meet. But it is his wife, Amparo, who makes him feel safe.
"The fact that I travel with my wife is very necessary" - the 79-year-old tells me, adding that since he was the target of an assassination attempt a few months ago, Amparo has been by his side during all his international trips. His 2-day visit to London is important, as he will meet several parliamentarians and his "friends in the Iranian resistance" to discuss his case.
A security team met him as soon as he landed at the airport. "I don't know if I'm being watched now by the Iranian regime. They protect me, because this terrorist regime must be very disappointed that I was not killed. And no one knows if he can try again, right?" - he emphasizes.
Other members of the Iranian opposition remain silent in the room as they appear to be pondering the possibility of a second assassination attempt. Vidal-Quadras, a longtime supporter of the Iranian opposition, speaks in a husky voice because the bullet that tore through the right side of his jaw was so hot it pierced his throat.
He asks me to speak slowly and loudly, since as a result of the assassination he lost 40 percent of his hearing. Still, he looks remarkably well, considering he was placed in an induced coma after surgery to reconstruct his damaged face. Now several metal plates hold the jaw together.
Amparo makes a list of those arrested or wanted in connection with the attack, while occasionally whispering in her husband's ear. They have three children - two daughters, one son - the youngest of whom is 20 years old. We joke about her being trained in martial arts, but the rest of the conversation is serious.
It involves a highly sophisticated espionage operation, a notorious Moroccan gang currently wreaking havoc across Europe, and a man they call a "born killer."
Vidal-Quadras believes it was Iran who decided to kill him on November 9 last year, as he was returning home from a walk in the park around lunchtime.
He was 30 meters from his apartment in the affluent Salamanca district - known for its footballers and celebrities - in central Madrid when a man called out "Hello, big!" - making him turn towards him. It was immediately fired at close range with a 9 mm Parabellum pistol, named after the Latin phrase "Si vis pacem, para belluz" (If you want peace, prepare for war).
Plumbi i thyen nofullën, i prekur qafën dhe i rrezikoi trurin. “Policia më tha se qëllimi ishte të më qëllonin në qafë. Sepse ka dy të shtëna vdekjeprurëse: njëra në kokë dhe tjetra në qafë. Pastaj ndodhi mrekullia”- rrëfen ai. Plumbi e shpoi në qafë, dhe në vend të kokës kaloi nëpër nofull. Gjaku i tij spërkati trotuarin.
Një kalimtar hoqi me shpejtësi xhaketën, të cilën e përdori për t’ia ndalur gjakderdhjen. “Nëse do të kisha qenë vetëm, do të kisha vdekur për shkak të hemoragjisë”- thotë Vidal-Quadras. Vrasësi, i përshkruar nga dëshmitarët okularë si një i ri, rreth 1.75 metra i gjatë, i veshur me xhinse dhe një xhaketë blu, u largua me shpejtësi me një motor skuter.
Dy orë më vonë, në orën 15:39, mbetjet e djegura të motorit u gjetën në një zonë industriale gjysmë ore larg vendit të atentatit. Policia arriti gjithsesi t’ia marrë targat. Pesë persona janë arrestuar deri tani si pjesë e hetimit. Por i dyshuari kryesor - Mehrez Ayari, një shtetas francez 37-vjeçar me origjinë tuniziane, që ka disa dënime të mëparshme në Francë - mbetet ende i lirë.
Një kërkim ndërkombëtar është duke u zhvilluar për të në Libi, Tunizi dhe Marok. Ky zinxhir ngjarjesh nisi që në vitin 1999 kur Vidal-Quadras mbërriti në Parlamentin Evropian si anëtar i Partisë Popullore konservatore (PP). Në atë kohë ai, një katalonas i lindur në Barcelonë, dinte pak për Iranin apo politikën e tij të brendshme.
Një ditë e takoi Paulo Casaca, një socialist portugez, i cili e ftoi të bashkohej me një grup të quajtur Miqtë e Iranit të Lirë. Casaca kishte vënë re interesin e Vidal-Quadras për rastet e të drejtave të njeriut të lidhura me Spanjën, dhe mendoi se ai ishte njeriu i duhur.
Nuk kaloi shumë kohë dhe Vidal-Quadras u prezantua me figurat kyçe të opozitës iraniane, përfshirë Maryam Rajavi, presidente e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) - një koalicion i gjerë i organizatave, grupimeve demokratike dhe personaliteteve iraniane, që e konsiderojnë veten një parlament në mërgim.
Fakti që ka zgjedhur një grua si presidente për periudhën e tranzicionit pas rënies së regjimit klerikal është shumë domethënës. Një nga motrat e Rajavit, Narges, u vra nga policia sekrete e Shahut në vitin 1975. Motra tjetër e saj, Massoumeh, studente e inxhinierisë industriale, u arrestua nga regjimi i Khomeinit në vitin 1982.
Edhe pse shtatzënë ajo u torturua dhe u var në litar. U ekzekutua edhe burri i saj. Vidal-Quadras u prek nga historia e Rajavit. Ai donte të ndihmonte. “Në fund u përfshiva aq shumë, sa sot kam privilegjin të jem armiku nr.1 i regjimit iranian”- thotë ai. Me rritjen e interesit të tij për Iranin, u rrit edhe ndikimi i tij politik.
Ai u zgjodh nënkryetar i Parlamentit Evropian midis viteve 2009-2014. përpara se të bashkë-themelonte partinë e ekstremit të djathtë Vox. Rëndësia e tij në çështjet iraniane ishte aq e madhe, sa që në vitin 2022 Ministria e Jashtme iraniane vendosi sanksione ndaj tij.
Ai dhe të tjerët në listë, u akuzuan për “akte të qëllimshme në mbështetje të terrorizmit” ndër shumë gjëra të tjera. “Ata donin të na trembnin”- thotë ai. Megjithatë, ai këmbënguli në fushatën e tij për një të ardhme më të mirë për iranianët. Më pas ndodhi atentati.
Pak ditë më vonë, u arrestuan 3 persona, një në Fuengirola pranë Malagas, dhe një çift i identifikuar si Naraya Gomez dhe e dashura e tij, Sasha Brooks, një emigrante britanike në të 20-at, të cilët u ndaluan në një nga dy pronat që ata ndanin në Lanjaron, një qytet andaluzian në shpatet jugore të Sierra Nevadas afër Granadës.
Gomez u rrit nga babai i tij, Sirio, në një “komunitet banorësh hipi”, pasi nëna e tij vdiq gjatë lindjes. Sirio u tha gazetarëve se ai ishte një “djalë i mirë, vegjetarian, spiritualist dhe pacifist”. Policia pretendoi se Gomez dyshohej se ishte konvertuar në Islam vitin e kaluar.
Ata thanë se ai ndoqi rrymën shiite të udhëhequr nga klerikët e Iranit. Çifti u paraqit në nëntor 2023 në gjykatë së bashku me të dyshuarin e tretë, Adrian Ruiz Blanco, 22 vjeç. Blanco dhe Brooks u liruan me kusht dhe Gomez u mbajt në burg. Gomez, 26 vjeç, akuzohet se ka punësuar vrasësin me pagesë, Ayari, përpara se të takohej me të në një hotel në Madrid në prag të sulmit.
Çështja mori një kthesë të mëtejshme në janar të këtij viti, kur hetuesit përmendën përfshirjen e venezuelianit Greg Oliver Higuera Marcano. Ai u kap në Kolumbi, ku dyshohet se kishte ikur, pasi mësoi se po kërkohej nga autoritetet spanjolle. Sipas shërbimit kolumbian të migracionit, Interpoli kishte lëshuar alarmin për vepra të dyshuara terroriste.
Në prill të po këtij viti një grua holandeze, që besohet se është me origjinë marokene, u arrestua në lidhje me atentatin. Tani fokusi është tek gjetja e personit që kreu atentatin dhe për të përcaktuar se kush e urdhëroi dhe pse. Për Vidal-Quadras, përgjigja është e qartë: regjimi iranian.
Gazeta spanjolle “El Mundo” e drejton gishtin te “mafia Mocro” holandeze, një referencë për emigrantët marokenë që janë pjesë e rrjeteve të fuqishme të trafikut së drogës. Gangsterët gati nuk janë në radarin e policisë dhe agjencive britanike të sigurisë, por në Evropë ata janë të njohur.
Dr.Teun Voeten, antropolog i specializuar në krimin e organizuar, më thotë se këta kriminelë janë “tërësisht të pamëshirshëm” dhe të njohur për dhunën e tyre ekstreme. Në shkurt, Ridouan Taghi, lideri i kartelit të drogës, u dënua me burgim të përjetshëm për rolin e tij në një fushatë vrastare në Holandë, të cilën prokurorët e quajtën një “makineri vrasëse të vajisur mirë”.
Described as the "drug king" of Europe, Taghi was convicted of 5 murders. Voeten says Taghi had traveled to Iran several times in recent years, and had "good connections with the Iranian regime." He believes that it is "very possible" that the cases are connected to each other. "If they can make money from cocaine and contract killings, they would have no problem switching to contract killings on behalf of the Iranian regime," he says./ Adapted Pamphlet from "Sunday Times".
Taken with cuts
Lini një Përgjigje