FLASH
Shkruar nga Sonila Meço
Shkatërrimi i ekosistemeve ka prishur ekuilibrat klimatikë brenda vendit: më pak pyje do të thotë më pak lagështi në ajër, më pak reshje dhe më shumë thatësirë. Turizmi masiv në zona të brishta vetëm sa e përshpejton këtë cikël shkatërrimi.
Nata është e kuqe në shumë pjesë të Shqipërisë. Por ajo që po i ndodh Delvinës, mësymja e flakëve brenda në qytet është horror.
Pacientë, që i ngrenë nga shtratet e spitalit për t’i evakuuar, fëmijët që zgjohen nga zhurma e druve që përpihen, banorë që kuturisen mes instiktit të vetëmbrojtjes dhe plandosjes në vend kur kuptojnë se gjithçka që kanë ndërtuar, që kanë trashëguar e dashur, mund të zhduket brenda pak orësh.
Kafshët bërtasin, por nuk ka kush t’i nxjerrë nga stalla.
Era mbart hi nëpër frymëmarrje, duke e bërë çdo hap drejt shpëtimit edhe më të rëndë.
Sheh mandej punonjës emergjence, ushtarë, mjekë e infermierë, njerëz me mjete rrethanore dhe të mbyt pamundësia absolute për të bërë diçka, sepse edhe koha, moti e shteti janë në anën e kundërt.
Po, po në të kundërtën dhe nëse kohës e motit u le Zotin, shtetin e ka njeriu.
Dhe njeriu po ia bën njeriut gjëmën. Do na thotë shteti se zjarret ndodhin edhe në Greqi, Amerikë e Spanjë…
posi….patjetër po përvëlohet bota, por ndryshimi është se atje shteti nuk është katalizator i tyre.
Ata kanë shërbime pyjore, menaxhim të mbetjeve, pastrim kullotash, sistem paralajmërimi, flota ajrore dhe personel të trajnuar. Kanë plane për parandalim, jo vetëm për reagim.
Në Shqipëri, politikat e pushtetit absolut kanë shkatërruar mburojat natyrore: shpopullimi ka boshatisur fshatrat, bagëtitë janë përgjysmuar, pyjet janë prerë ose betonuar, ekosistemet janë copëtuar dhe zonat e mbrojtura janë kthyer në resorte.
Atje luftohet kundër klimës që po ngrohet, ndërsa në Shqipëri luftohet edhe kundër vendimeve që e kanë bërë zjarrin të pashmangshëm.
Dhe shteti sërish do na kthehet: po ç’lidhje kanë këto që rreshton o popull mosmirënjohës?
Kanë lidhje posi dhe po e thonë ekspertët më të mirë, që i çaktivizove o shtet i ngratë, duke i zëvendësuar me patronazhistë, se administrata të duhet për vota e jo për shtetndërtim.
Shpopullimi ka boshatisur fshatrat. Kur ikin njerëzit, ikin edhe bagëtitë. Dikur, blegtoria dhe kullotja pastronin hapësirat, mbanin nën kontroll barin e thatë dhe krijonin barriera natyrore ndaj zjarrit. Sot, këto hapësira janë shndërruar në fusha të ngarkuara me lëndë djegëse, gati të shpërthejnë nga shkëndija më e vogël.
Pyjet nuk menaxhohen më, por priten, shiten ose digjen, duke humbur burimin kryesor të lagështisë që ruan tokën nga thatësira. Në vend të gjelbërimit kemi beton dhe asfalt, që rrisin temperaturën lokale dhe përshpejtojnë tharjen e tokës. Në vend të pastrimit të mbetjeve kemi depozitim të tyre në natyrë, ku çdo shishe plastike, çdo qese, çdo mbetje organike bëhet karburant për flakën.
Concrete tourism has entered protected areas, destroying entire ecosystems: protective bushes, endemic vegetation, animal habitats. The destruction of ecosystems has disrupted the climatic balances within the country: fewer forests mean less humidity in the air, less rainfall and more drought. Mass tourism in fragile areas only accelerates this cycle of destruction.
When these policies are combined with extreme temperatures, the result is what terrifies us today: a place where fire no longer has any natural barriers, where each summer is more dangerous than the previous one, and where every intervention is late, insufficient, and without the proper tools.
Even if we had firefighting planes, emergency operations would not save the country. Because we are not simply fighting the flames, but a development model that has made disaster inevitable.
And to return to the comparison that the (government) is preparing with its spin that these methods "happen everywhere"... yes, yes, the state, but there the firefighters have planes, helicopters, vehicles and strategies. While here, oh poor us, the firefighters and soldiers do not only fight the flames, but they also fight the void!
Many municipalities have an outdated fire engine, often out of order, without sufficient pumps, without water reserves and without basic protective equipment. Instead of an air fleet, we have unpaid debts for leased aircraft. Instead of periodic training, we have staff learning in the middle of smoke. This is not just a logistical lack, but a deliberate structural failure, which turns any ordinary fire into a national disaster.
So when the state tells us tomorrow that this "happens everywhere," let's be clear, it's like comparing an accident to a well-planned suicide.
The flames will be extinguished one day, but if we do not stop the destruction this government is wreaking on the country, ashes will remain our permanent state.
Lini një Përgjigje