FLASH
Shkruar nga Erion Veliaj
Po kjo është fyrja më e rëndë sepse erdhi nga bashkëpuntorët e mi. Nga njerëz që më njohin më mirë se kushdo tjetër. Dhe që nuk denjuan as të më ftonin, as të më njoftonin, as të më dëgjonin. Zoti i faltë. Lutem çdo natë për ta dhe them Zot fali se nuk dinë ç'kanë bërë!
Shumë i nderuar kryetar i Kushtetuese,
shumë të nderuar të përdorimit të kushteve.
Edhe pse e di mirë që në fakt kjo është e drejtë ime kushtetuese për të qenë këtu. Duhet t'ju falenderoj me thellë që keni pasur një mundësi të jem të respektuar për të ushtruar këtë kohë të drejtën, për t'u dëgjuar përpara jush, por dhe përpara gjithë shqiptarëve.
Kam pritur nëntë muaj për këto minuta. Beteja ime për t'u dëgjuar prej jush vjen pas një sage të gjatë. Zhgënjyese për të thënë të drejtën, për të parë se çfarë paskam bërë, që jam rrëmbyer nga zyrat ku më kanë zgjedhur dhe jam mbyllur në një qeli, në një regjim burgosje apo shoqëri më të rëndë sesa vrasësit serial. Kam sot më shumë polici në Gjykatë Kushtetuese se ç'kam avokatë. Provën e keni këtu në këtë sallë.
Kam kaluar një periudhë të gjatë, të plotësohet me shkelje të të drejtave të mia bazë si qytetar i kësaj republike. Por mbi të gjitha, një periudhë denigrimi dhe funksionimi për të heshtur zërin e një të zgjedhuri tre herë rradhazi nga Tiranas.
Kjo nuk është thjesht një veprim për të më denigruar mua. Ky është një përçmim, është një kurrësesi ndaj votës, ndaj gjësë më të vërtetë që ka demokracia. Dhe përçmimi ndaj saj, në fakt, është përçmimi ndaj forcave që kanë. Është një përçmim ndaj fuqisë që i jep Republikës për popullin në emër të tij.
Siç thoshte Martin Luther King, harku i moralit universit është i gjatë edhe rraskapitës, po në finale edhe ky hark anon nga e drejta. Ndaj dhe unë jam sot këtu përpara jush si kryetar i Bashkisë së Tiranës. Qytetit më të madh të kombit tonë. Me të drejtën që ma kanë dhënë 1.000 vota60 të gjithë të lirë të qytetit. Në fund të kësaj harku nëntë mujor, në kërkim të kësaj të drejte.
Unë nuk jam këtu për të mbrojtur veten, sepse nuk kam kryer asnjë shkelje që detyrohem të mbroj veten përpara jush. Por jam këtu me respekt, me gjithë respektin që meriton detyrat e nivelit të lartë, për t'ju kërkuar një gjë të vetme.
A mund ta mbrojmë së bashku demokracinë që sot po vihet në sprovë? Demokracinë për të cilat si unë, ashtu dhe ju të nderuar gjyqtarë, jemi betuar kur kemi marrë detyrat tona, që ta mbrojmë. Jo në letër, po me veprim. Edhe këtu, edhe sot. Ky mandat nuk është mandati im. Ky mandat është një besëlidhje publike.
Një kontratë që tregon e Tiranës ma kanë dhënë me vullnetin e tyre si njerëz të lirë. Kjo besëlidhje është nderi i jetës sime. Dhe për mbrojtjen e saj unë bëj gjithçka që më lejon ligji, fuqia e mendjes dhe forca e zemrës. Do ta mbrojë deri në fond sepse nuk po mbroj këtu një karrige, por shpirtin e një lidhjeje midis qytetarëve dhe të zgjedhurit të vet.
Populli është vendi përmes Kushtetutës ka të qartë, se askush nuk mund të përfundojë mandatin e një të zgjedhuri vendor përpara afatit, pikë. Përveçse kur ai ka kryer shkelje të rënda të kushteve ose të ligjit. Ky nuk është një zbulim i imi kjo që sapo thashë. Por është një premtim solemn që Republika e bën ndaj vetes së vet.
Një kufi moral dhe një kufi ligjor që askush nuk, si unë, si ju, askush nuk duhet ta shkelë. Nëse do të shkelë, duhet të rrëzojë më parë themelet e besimit publik mbi të cilat ngrihet vetë shteti ynë.
Prandaj me solemn për këtë gjykatës, unë pyes sot, çfarë shkelje të rëndë të Kushtetutës apo të ligjit kam kryer një ushtrim në mandatin e kushteve të kryetarit të Bashkësisë së Tiranës?
Përpjekja ime për të mbrojtur besëlidhjen me. e Tiranës, edhe në kushtet e rrëmbimit në qeli, është kundërshtim, i imi, ndaj familjes të qytetit. Besimi im se vota e lirë është më e fortë se kulisat politike, është fuqia që më shtyn ta bëj këtë luftë sot përpara jush edhe përpara të gjithë shqiptarëve.
Bindja ime se ndihmona duhet të burojë nga Kushtetuta dhe jo nga protagonizmi politik apo etja për punën mbi kurrizin të lirive bazë të jetës, është një lidhje e palëkundur. Ato çfarë kushteuta i mbron, shpresoj që në këtë sallë të thuhen me zë të lartë. Të arsyetohen nga ju të nderuar dhe të dëgjojnë nga çdo shqiptar që ende beson se ligji duhet të mbrojë, jo të sulmojë pabesisht.
Të nderuar gjyqtarë të gjitha kushtetuese, në këtë çështje nuk po zbatohet një vend pune. Kjo është një seancë historike, që në vetë demokracinë, demokracia shqiptare. Themelet mbi të cilat shteti ynë, Republika jonë.
Që nga dita kur miratuam Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë dhe pranuam demokracinë si vlerën më të lartë të ushtrimit të pushtetit nga sovrani, nga populli pra, të gjithë ne, qytetarë, politikanë në punë të shtetit edhe ju të jeni gjyqtarë, jemi të dorëzuar në zemër për nder të respektuar dhe për këtë vlerë të lartë. Ne jemi betuar se do të mbrojmë demokracinë, jo që të përdorni atë për interesat e kohës. Ta ruajmë si pasurinë më të respektojmë, jo ta sakrifikojmë për një llogari të vogël të një momenti.
Për rehati politike apo për urdhëra të përkohshëm që bie ndesh me ligjin dhe pamjen e jashtme të jashtme. Kjo është një vendim që do të bëjë një herë e mirë nëse pushteti do t'i përkasë përfundimit të saj, apo do t'u përgjigjet atyre në mënyrë që të fshehë dhe të hiqet pas perdeve të ca lojrave me nene dhe gërma të ligjit. Nëse ligji do të përdoret për nevojën e demokracisë apo nëse ligji do të përdoret për të përmbysur në emër të një formaliteti të për një moment të caktuar. Për shkak se kur pushteti që buron nga vota tjetërsohet me taktika për të anashkaluar vetë vullnetin e votës, atëherë besimi ndaj ka mbetur në një tradhti moral.
Pushteti që na kanë dhënë për t'u përdorur po përdoret për t'i sunduar, jo për t'ju ushqyer. Me të mjetet që i ka vënë në dispozicion, në fakt për t'i kuptuar. Dhe atëherë, sipas meje, Republika nuk rrezikohet nga asnjë armik i jashtëm, por nga vetë ata që janë të sigurt për të mbrojtur po e përdorin për të nënshtruar. Po citoj: Betohem në nderin tim se do të kryej me ndërgjegje detyrën e kryetarit të Bashkisë dhe do t'i bindem Kushtetutës dhe ligjeve. Ky është një fragment nga formula e betimit tim si kryetar bashkie tre herë me dorën në zemër të zgjedhur nga letra e lirë e Tiranës.
Ndaj sot jam këtu për ta mbrojtur deri në fund betimin tim për t'iu bindur Kushtetutës. Kontratën time. e Tiranës. Një kontratë që ka qenë në zemrën time në çdo orë, në çdo mëngjes, në çdo mbrëmje, në diell, në shi, në çdo rrugë të shtruar, në çdo kënd lojërash, ju kujtohen betejat me pistoleta në kënde lojërash, në çdo shkollë, janë rreth 50 të reja, kopshte, çerdhe, rreth 110, bulevard, kala, ka shesh, Tiranë, që.
Edhe nga ditët e pandemisë së kobshme ku çonim ndihma të izoluar, apo tërmetit kur ndërtuam familjet e mirave, i kam qëndruar besnik kësaj betimi. Dhe unë këtë betim do ta mbroja këtu përpara jush, deri në fund. Sepse unë nuk besoj se ka diçka më fisnike për t'u bërë sot dhe diçka më frymëzuese për një njeri që është në shërbim të publikut, që është në jetën publike, se sa të mbrojë besimin që është dhënë me votë të lirë të gjithë të lirë.
Besimi për të gjithë jo vetëm kryeqytetin e Shqipërisë, një punë administrative, por kryeqyteti i të gjithë shqiptarëve, një punë simbolike. Një qytet që rreh me pulsin e gjithë kombit tonë.
Dhe kur beson që ka dhënë gjithçka për mandatin e saj, arsyeja për atë që është larguar nga detyrat dhe citoj:
Nuk kishte se si të më fynin më shumë se kaq. Domethënë ka qenë fyrja më e rëndë e jetës sime publike dhe këtë e thotë dikush që ka regjistruar fyrje dhe legjenda urbane dhe fantazi pafund. Po kjo është më e rëndë sepse ka ardhur nga krimet e mi. Nga njerëzit që më njohin më mirë se kushdo tjetër. Dhe që nuk denjuan si të më ftonin, si të më njoftonin, si të më praktikonin. Zoti i faltë. Lutem çdo natë për ta dhe them Zot fali se nuk dinë ç'kanë bërë. Kjo akuzë nuk më lëndon për fjalën dhe shkresat e shkreta që kanë gjetur, por për më tepër që ajo shfaqet.
Siç thotë shprehja, dy gabime nuk bëjnë një të drejtë. Dy nuk prodhojnë më shumë. Pra, nuk e ka shkarkimit mbi një ndalim dhe nuk është e drejtë, prandaj kemi parë në Gjykatë Kushtetuese sepse mbasi nuk ka prodhuan më shumë lidhje. Sepse të thuhet, citoj, Erion Veliaj ka munguar në detyrë, nuk është thjesht cinizëm me këtë tipin që quhet Erion Veliaj, por është një cinizëm me atë që është vërteta, çfarë ka ndodhur në këtë vend dhe në këtë qytet. Dhe në fakt është një cinizëm me ligjin dhe me kushtetutën.
Mbi të gjitha janë thënë nga ata që kanë qenë dëshmitarë të rrëmbimit tim nga zyra pa asnjë akuzë. Ngjan si një mesazh pasigurie për këdo që të nesërmen të shënjestrohet për arsye politike. Ngjan si një mesazh në këtë vend dëshirë dhe vullneti politik, por jo ligji.
Nëse është dikush që mund të ankohet për kohën, është vetëm nëna ime dhe familja ime. Aty kam marrë marrë 10 vjet rresht, teksa përgjithë detyrat e shërbimit të qytetit. Ata i kam takuar, djalin tim e kam takuar shumë në burg se ç'e kam takuar të lirë. Kur e lija në gjumë dhe e gjeja në gjumë për shkak të kësaj detyre dhe të thotë përkushtimi.
Fort të nderuar anëtarët e njohurive Kushtetuese, që nga dita e parë kur u betova në vitin 2015, si kryetar i Bashkisë së Tiranës, jeta është bërë në këtë qytet. Kush jeton në Tiranë e di këtë nga personale personale. E kam drejtuar me gjithë forcën time shpirtërore, mendore, fizike pa kursyer nga vetja.
Ky qytet në fakt ka qenë familja ime e madhe. Unë nuk pretendoj se çdo gjë e kam bërë mirë dhe nuk është ky momenti për të folur për këtë. As që çdo gjë që kam dashur të bëj, kam arritur të bëj. Por një gjë e di me siguri.
Askush nuk mund të më akuzojë se nuk kam qenë në krye të punës për këtë qytet dhe detyrës time të shenjtë. Sepse kush thotë se unë kam munguar, f inteligjencën e gjithë të gjithë të Tiranës që ma kanë besuar tre herë me radhë, sepse e panë me sytë e tij përkushtimin tim, dashurinë për të kuptuar edhe për këtë qytet. Punë nga e cila më shkëputën dhe pabesisht.
Ata që donin të shihnin me pranga në duar dhe jo me lopatë në duar. Që nuk e bën këtë tipin që është unë, Lali Er në atë kompani, sepse ajo ishte bërë simbol i një dashurie për qytetin, për efekt, energji pozitive, të një qendre të optimizuar për të gjithë kombin tonë.
Mund ta burgosësh një njeri, siç jam unë në rastin konkret, por nuk e burgos dot të vërtetën e tij. Edhe të vërtetën që urret. E vërteta është se mosprezenca ime nuk ka qenë zgjedhje. Pra unë nuk zgjodha që të vetë-rrëmbehem, të vetë-izolohem dhe të vetë-internohem në qytetin e Durrësit, në një burg, në kënetë. Por dëmton një izolim të imponuar nga shteti. Përmes një vendimi disproporcional letra anonime, një mund të vazhdojë dhe dy minuta?
Një izolim i imponuar nga shteti përmes një vendimi disproporcional letrash anonime dhe dhënëse persekutus që më privoi jo vetëm nga liria dhe familja, por edhe nga qyteti im përpara se të provojë çdo fajësi. Si mund të quhet mungesa e një kryetari bashkie që është fizikisht i ndaluar nga vetë organet e shtetit në bazë të një vendimi që nuk është i formës së prerë?
Dhe besoj që kushtet Kushtetuese dhe Komisioni i Venecias ëh u relatua dhe nga avokati flasin qartazi për akte të tilla. A mos vallë duam që ta legjitimojmë idenë se çdo funksionar i zgjedhur mund të largohet nga detyrat e një arrestimi të përkohshëm pa vendim fajësie, duke ja marrë popullin mandatin që ai vetë ja ka dhënë individin?
Nëse kjo pranohet, atëherë kur është e hapur sot, çdo mandat i zgjedhur nuk është një garanci e sovranitetit qytetar. Por është një leje, është një patentë, është një licencë që mund të hiqet në çdo kohë në përpjekje të vullnetit politik. Nëse nuk e pranoni një gjë të tillë, atëherë parimi i prezumimit të pafajësisë e humbet totalisht kuptimin.
Dhe ndëshkimi pa vendim do të kthehet në një mënyrë të zakonshme. Mjafton ta arrestosh dikë dhe fare mirë e që nga puna apo detyra, misioni apo vota që ka marrë. Kjo do të ishte një rrëshqitje e drejtë nga shteti i së drejtës tek shteti i paragjykimit. Kjo nuk është vetëm një person, por është një kontradiktë e hapur.
Për shkak se më ndodh për një fakt që nuk është si veprim, si shkelje, por është një gjendje, gjendje e imponuar. Me forcat disproporcionale të vetë shtetit që më kërkon pse nuk vij pasi më ka privuar lirinë. Në finale, e nderuar gjykatën, nëse pranohet që një kryebashkiak i zgjedhur me votën e popullit mund të hiqet nga detyrat e pazgjidhura të formës së prerë, atëherë nga çdo qytet, çdo bashki dhe çdo mandat popullor mund të jetë para vendimeve politike të momentit.
Nga ai çast zgjedhjet do humbasin kuptimin, vota do humbet peshën, sovraniteti qytetar zëvendësohet nga vullneti i atyre që duan të sundojnë në emër të ligjit por duke përmbysur vetë ligjin. Kjo nuk është demokraci. Kjo në fakt është përmbysja e demokracisë.
Ky nuk është një prezumim pafajësie, por është një fajësi prezumim. Dhe aty ku pafajësia zëvendësohet nga paragjykimi, bashkëpunimi i ekzistuar. Në finale, ajo që dua t'ju them është se nuk jam këtu për të kërkuar një shërbim ose një privilegj. Vij për të kërkuar produkte kushtetuese. Drejtësia është mburoja morale dhe sundore e Republikës tonë. Ajo që mbron rregullin dhe që na mban bashkë si shoqëri.
Ajo që e ndan shtetin është e drejtë nga shteti i frikës, ligjin nga arbitrariteti dhe Republika nga çdo formë sundimi. Në këtë moment vendimtar, fjalët e fundit, ju nuk jeni thjesht një gjykatës që po merr një shkarkim të një nga kryetarët e bashkive. Ju jeni, siç e ka dritë Aleksandër Hamilton, një nga etërit themelues të SHBA-ve, trupi ndërmjetës midis popullit dhe pushtetit.
I krijuar për ta mbajtur pushtetin brenda kufijve që ka kushtetuta. Kur pushteti mbin veten, kur vullneti politik kërkon të zëvendësojë ligjin, vetëm gjykata kushtetuese ka fuqinë dhe detyrën e ndalojë. Vetëm kjo gjykatë mund ta rikthejë shtetin në binarët e Kushtetutës dhe ta mbrojë qytetarin nga abuzimi i pushtetit që ai vetë ja ka dhënë. Ju falenderoj shumë për punën dhe ju uroj një të mbarë.
Partiq jote te denon. Ke vjedhur shko ne burg. Kaq e thjeshte eshte, mgjse ju sforcoheni te flisni me fjale te medha. Mbaroj cikli jot Erion. Besove te i gjati me shume sec duhej. Ke bere leke pa hesap me leje me pune publike tani ka dhe pasoja do paguash ca nga ato qe ke marre. Ne kete shtet qe ndertove dhe ti njerezit kane vdekur ne burg, kurse ti ke hyre dhe jeton si milionere ne euro.
Puna është se tashmë e dinë gjithë shqiptarët ça ka bërë në bashki Erion hajduti. Dhe normalisht s'ka gjykatë që e fal, se populli jo e jo!